آمریکا و ترامپ شاید از سر تقصیراتتون بگذرن و باهاتون توافق کنن. ما اما تا دنیا دنیاست فراموش نمیکنیم چه پلشتهایی هستید. فراموش نمیکنیم چه بلاهایی سر مردممون آوردید، چه داغهایی به دلهامون گذاشتید.
ما حسابی با شما داریم که فقط یکجور صاف میشه؛ با "انتقام".
ما تا ابد باهاتون دشمنیم
ما نمیدونیم ترامپ آدم خوبیه یا نه، نمیدونیم بیبی خیر ما رو میخواد یا نه؛ اما از یه چیز مطمئنیم! شماها مادرقحبهاید. همینم کافیه که پشت هرکسی بایستیم که برای نابود کردنتون اومده؛ حتی اگه خودِ شیطان باشه.
رفتم میوهفروشی دیدم گیلاس آورده. گفتم عه گیلاس نوبر آوردید کیلویی چند؟ گفت نهبابا نوبر نیست چند هفتهست اومده و ارزون شده، ۱۲۰۰.
کیلویی یک میلیون و ۲۰۰هزار تومان، گیلاس!
تکتک درختهای گیلاس تو کون اول تا آخر اون پفیوزایی که احساس برنده بودن و ابرقدرت بودن میکنن تو همچین شرایطی.
شما نمیتونی حساب بانکی بینالمللی باز کنی چون جمهوری اسلامی. شما نمیتونی پیپل بگیری چون جمهوری اسلامی. شما نمیتونی توی سایتهای فریلنسری وریفای شی چون جمهوری اسلامی. شما نمیتونی وجود داشته باشی چون جمهوری اسلامی.
یک بار زنده بودیم اونم توی جمهوری اسلامی.
خیلی ذهنم به این سواله که چرا قشر تحصیل کرده و کتاب خونده در سال ۱۹۷۹ دنبال کسی راه افتاد که مدرسه نرفته بود، درس نخوانده بود، ریاضی نمیدانست، جدول ضرب بلد نبود، علوم بلد نبود، آزمایشگاه نرفته بود، کاردستی درست نکرده بود، سینما نرفته بود، فیلم ندیده بود، پارک نرفته بود، گواهینامه نداشت، رانندگی نکرده بود، مالیات نداده بود، شغل نداشت، کار نکرده بود، دستمزد نگرفته بود، تصوری از پول آب و برق نداشت و در بهترین حالت! برگشت به ۱۴۰۰ سال پیش را هدف داشت!
یهسریا میگن بین کودکان میناب، مسافران هواپیمای اوکراینی یا هر ایرانیِ بیگناهی که کشته میشه با جاویدنامان ۱۸ و ۱۹ دی نباید فرقی گذاشت.
فرق دارن عزیز، قدر زمین تا آسمون فرق دارن.
همهی کشتهشدهها برای ما عزیزند، اما همهی اونها در یک جایگاه نیستن: «عدهای قربانی بودن، عدهای قهرمان.»
کودکان میناب، مسافران هواپیمای اوکراینی و هر انسان بیگناهی که جونش رو جمهوری اسلامی گرفته، قربانیان جنایتهای این حکومتان و داغشون تا همیشه بر دل ماست، اما جاویدنامان دیماه فقط «کشتهشده» نبودن،
اونها آگاهانه ایستادن، خطر رو دیدن، سکوت نکردن و جون عزیزشون رو برای ایران ما دادن.
با چه منطق و چه شرافتی میشه کسی رو که قربانیِ ظلم شده با کسی که آگاهانه برای مقابله با ظلم جون داده، در یک دسته قرار داد؟
باز هم میگم، برای ما هر دو عزیزن،
اما یکی نماد رنج تحمیلشدهست و دیگری نماد شرافت، شجاعت و ایستادگی.