همچوگنجی گرانبها ازآن مراقبت میکنند؛ آنهاانسانهایی رشدیافتهاند که درآنسوی وابستگی ایستادهاندواگر روزی به کسی اجازه ورودبه تنهاییشان رابدهند،به این دلیل است که اورا همچون تنهاییِ خودارزشمند یافتهاند وبدان معناست که اونیز انسان رشدیافتهٔ دیگریست.
عباسکیارستمی
درباره تنهایی
زیبایی وتنهایی چونان درهم آمیختهاند که میتوان گفت: تنهاییست که به زیبایی اعتبار میبخشد.
این تنهایی باشکوه، محصول یک انتخاب خردمندانه است.
تنهایی رادلیری میباید نه تردید!
من شیفته انسانهایی هستم که تنهاییشان را شناخته و بااو حرف زدهاند، چای خوردهاند،در آغوشش گرفته و ۱/
مغزت دشمنت نیست. فقط میترسه..
۱/
یه بخشی از مغزت هست که کارش اینه که بگه:
«نرو. خطرناکه. همینجا بمون.»
اسمش آمیگداله.
مشکل اینجاست که این بخش فرق نمیده بین شیر و بین یه مکالمه سخت.
۲/
پس وقتی میخوای یه حرف مهم بزنی،
یه رابطه رو تموم کنی،
یه عادت رو بشکنی،
مغزت عین آژیر قرمز رفتار میکنه.
نه چون اشتباه میکنی.
چون داری از «آشنا» خارج میشی.
۳/
اما علم یه چیز جالب میگه:
همون لحظه که با ترس جلو میری،
مغز یه مادهای میسازه که بهش میگن BDNF.
کارش اینه که مسیرهای جدید توی مغز بسازه.
یعنی تو فیزیکاً داری عوض میشی.
۴/
ولی یه فرق مهم هست:
ترس از تغییر ← بعدش سبکی
ترس از خیانت به خودت ← بعدش خالی شدن
بدنت این دو تا رو از هم تشخیص میده.
قبل از اینکه ذهنت بفهمه.
۵/
دفعه بعد که ترسیدی،
یه ثانیه صبر کن.
بپرس:
«اگه این کار رو بکنم، به کی تبدیل میشم؟»
جواب اون سوال،
تفاوت رشد و سقوطه.
#روانشناسی