"Ben affedici bir insanım.
Her şeyini görmezden gelip bir gün kazağının rengini beğenmedim diye hayatından çıkar giderim.
Sen ahmak bir insansın; meseleyi kazak sanırsın."
Bahar bu sefer de gelmedi. Rabbim, ben de hak etmiyor muyum esaslı bir baharı? Çiçeklenmeleri, ferahlığı ve kalbimin telaşlarının dinmesini hak etmiyor muyum? Kışın ardına baharı, gecenin ardına neharı saklayan sensin. Benim de gönlümü rahmetinle serinlet.
Rüyamda gördüm seni yorgun gibiydin iyimisin diye yazamadım Kalktım namaz kıldım seni ağlayarak şikayet ettiğim rabbime, iyi ol diye dua ettim Seni bana imtihan eden Rabbime emanet ettim
Kime gidersen git.
Kimle ne yaşarsan yaşa.
Arkana dönüp baktığında, bu beni koşulsuz şartsız her halimle sevmişti
diyebileceğin bir geçmiş bırakıyorum sana.
Bu da son güzelliğim olsun.
"Yusuf ölmüş iki sela birden verilmiş, biri Yusuf için biri Züleyha için.
Ben kardeşlerimin değil Züleyhanın kuyusundayım. Kuyu serin, kuyu yüreğimden daha derin