Üzgün müyüm?
Kırgın mıyım?
Korkuyor muyum?
Öfkeli miyim?
Başarısız olur muyum?
Her şey olabilir.
Sadece yenilgi dışında.
Çünkü hayat yenilgi yenilgi büyüyen zaferler ile doludur.
O yüzden yenilmem pek de mümkün olmayacak…
İnsan yükü ağırken,yüke fazla takılmıyor.
Ağırlıkla yaşıyor.
Gece nasıl ne şekilde uyuduğu değilde,sabah uyanıp yeni bir mücadeleye başlaması gerektiğini biliyor.
Ama artık çok uzaklaştım.
Geç kaldığım her şeyden.
Suskunluğun dargın dili gibiyim.
İnançlarımın kutsal tapınağında avunduğum ne varsa,
Tüm putlarla beraber devirdim.
İnsan kadar arsız bir varlık yok.
Beklemesini bilmiyor.
Dinlemesini bilmiyor.
Sabır nedir bilmiyor.
Bazı anlar bilmeyene küfür edesim geliyor.
Sonra duruyorum.
Bir evladın annesinden aldığı dua kadar güzeli yok bence.
İnsanın ağırlığını alan,
Çektiğin dertleri ve sıkıntıları bilmeden.
Sana getirdiği cümle “Allah seninle olsun”
İse
İnsan insan hissediyor.
Bazı anlar sakin kalamıyorum.
Bazı anlar var,sanki dört duvarı kırıp dökmem gerek gibi hissediyorum.
Ne kadar sabretsem de,ne kadar haykırsamda yapmam gerek.
İstediğim olmak zorunda.
Çevremi saran bulutları dağıtmaya,yetmek zorunda rüzgarım.
Tanrı benimle.
Tanrının yakınlığını hissediyorum.
Kalbimin üzerinde.
Beynimin içinde.
Tanrı bana çok yakın.
Tanrının eli hiçliğin üzerinde.
Şey gibi.
Her şey gibi.
Hiçbir şey gibi.
Fakat daha çok şey gibi.