Çalınmış bir hayatın peşine düştüm
gecenin kırık camlarında adını arayarak.
Her sokak başka bir yalan fısıldadı bana,
her insan biraz daha eksiltti içimdeki sesi.
Ali Taşkale..
Yağmur taneleri kokusuna tutunmuş gidiyorum
Mayısa yakın,
Nisanın bilmem kaçı…
Islak kaldırımlar fısıldıyor adını
Gökyüzü eğilmiş dinliyor.
Bir damla düşüyor içime usulca,
Ben hâlâ o kokunun izinde—
Ne tam geldim
Ne de vazgeçtim.
Ali Taşkale
Gece çökerken sayfalar ağırlaşır,
Işıklar söner, sesler çekilir,
geriye sadece ihtimaller kalır:
olmamış olanlar,
belki hiç olmayacak olanlar.
Zihnim, karanlıkta daha cesur,
daha acımasız yazmaya başlar.
A...Taşkale....
BİRAZ SONRA
BENİ ASMAYA GÖTÜRECEKLER…
Ama korkmuyorum.
Ben Deniz, yüreğim hâlâ genç,
Ve özgürlük en büyük silahım.
Toprağa düşsem de,
Umudum arkadaşlarımda,
Ve mücadelem her nefeste yaşayacak.
Mücadele bitmez!
Halkın sesi asla susturulamaz!
Yaşasın devrim, yaşasın özgürlük!..
Mesele birini tanımak değil
Mesele birine dokunmak değil
Mesele birinin yüreğinden sevmek anlamak
Mesele birinin güzel olduğunu hoşgörülü olduğunu merhametli olduğunu vicdanlı olduğunu hissedebilmek
Mesele bu....
Ali Taşkale...
Çünkü biz
Bu ülkenin geleceğini
Hep birlikte yazacağız!
Ve biz o geleceği;
Sevginin
Saygının
Ve
Kardeşliğin
Üzerinde inşa edeceğiz!..
Ali TAŞKALE
İzmir