کشتار دی ۱۴۰۴ یک چیزی را ثابت کرد.
در تمام این سالها حق با دنیا بود.
شما با کلاشنیکف و تفنگ ساچمهای هزاران نفر از هممیهنانتان را کشتید و کور کردید.
اگر سلاح هستهای میداشتید با دنیا چه میکردید؟
بعضیها خیلی بیصدا کشته شدن. عکسهای قشنگ نداشتن. از شهرهای دور و محروم بودن. دوست یا حتی خانوادهای نداشتن که خاطراتشون رو زنده نگه داره. شاید حتی یه گوشی درست حسابی نداشتن که فیلم بگیرن یا زندگی هیچوقت تو موقعیت خاصی قرارشون نداده که بخوان ثبتش کنن.