ben icimde herkesi affederim. herkese sebep bulurum. cok zor seyler yasamıstır derim, anlamamıstır derim, elinde olsa böyle yapmazdı derim. herkesi affederim. herkese yetecek merhametim var, bir kendime yok.
bütün bu hayata yetismeye calismalarin, nefessiz kalmalarin, sarjlarin, ekranlarin, beyaz isiklarin, durmayan taksilerin ortasinda
seni sevmek beni yesil bahcelere cikariyor, seni sevmek önüme kahve koyuyor, sen nasilsin