Yalçın Küçük'ten parçalar
'88'di, Ankara'ya gelmiştik, hapishaneler kaynıyordu, "1 Ağustos Genelgesi" yayınlanmıştı; tutuklular çıplak -don-atlet- duruşmalara çıkıyor, tek tip elbiseyi giymiyorlardı. Sultanahmet'e kaldığı koğuşta onu da eyleme sokmak için, ilkel toplumdan sözü başlatan genç devrimciye, "uzatma, maceraya varım" demişti -Dün Orhangazi Ertekin yazdı, Ağustos genelgesine karşı sokak mücadelesinde evini hep ziyaret edermiş-. Aydınlar Dilekçesi davasındaki savunması bir destandı ki, dilekçe verenlerin bir kısmı, henüz polis çağırdığında imzasını çekmişti.
O yıllar, Çözüm, Dev-Genç, Kurtuluş, Aydınlık, Özgürlük Dünyası vd. dergiler vardı; bunlar 12 Eylül'de yenilmiş Türkiye sosyalist örgütlerinin yayınlarıydı. Koltuk altımızda gezerdik, kim olduğumuz bilinsin isterdik. Bir de Toplumsal Kurtuluş vardı; "Yalçın Küçükçüler"in dergisi. Ankara'dan Diyarbakır'a, Kürt üniversite öğrencilerini çok etkilemiştir.
Tek başına örgüttü. Bizim sülaleden kopan küçük bir grupçuk, daha 1980'lerin sonunda sosyalist devrim ateşine düşmüş ve ilk Yalçın hocanın kapısını çalmıştı. Bizimkiler -aylar sonra-, "az daha Yalçın Küçük bunları örgütleyecekti" diye mavra yaptılar.
Sonra bizim dergide bir gün onu alaya alan bir yazı okudum, Yalçın hocada son esintiler gibi bir başlığı vardı. Sovyetler hakkında en ayrıntılı kitapları yazmış adamla, Sovyetler'e dair bir makalesinden ötürü dalga geçiyorlardı. Yıllar sonra, -2017'lerde- Çukurambar'daki evine gitiğimde, masada açık bir Rusça kitap vardı -yok, "Rusça-Türkçe Sözlük" olmalı, ama tam hatırlayamıyorum-, birden bana döndü, "Rusçam biraz zayıflamış, şu ara Rusça çalışıyorum" deyiverdi.
Bizim içinde doğduğumuz, nefes aldığımız -ve ilk Ankara'ya üniversiteye geldiğimizde sınırlarının farkına vardığımız- "Halkın sülalesi" grupları, evveliyatından beri "legal sosyalizm"i hafifsemiştir. Bu hafifsemeden, Boran'dan Aybar'a, Aziz Nesin'den Yalçın Küçük'e herkes payını almıştır.
TİP ve TKP'de toplanan bu toplam, "reformist-revizyonist", bazen de "karşı devrimci" olarak görülmüştür. Yalçın Küçük de, hiçbir zaman radikal solun gönlüne girememiştir. Halbuki Yalçın hoca, sadece bir düşünür değil, "eylem adamı"ydı -öncesi bir yana- 75 yaşında hapishaneye girmiş, çıktığında kapısında, "yaşasın emekçi cumhuriyet" sloganını atmıştı.
Kim bilir kaç kişi onun sayesinde sosyalist oldu, -herhalde en az dört-beş- kuşak onun kitaplarıyla aydınlanmıştır. SSCB'de sosyalizmin kurulmasını da, çözülmesini de yazdı. Dün Alper Taş yazdı, ÖDP'lilere haber göndermiş bir ara, "Direniş Komiteleri'ni niye yazmıyorsunuz, onu da mı ben yazayım" demiş. Türkiye ve Aydınlar üzerine yazdığı "tezler", üniversiteliler içinde Karl Marks'ın kitaplarından daha fazla okunmuş olabilir.
Hangi aydın, evini öğrencilere, yoksullara, sanatçılara, açlık grevlerine, evsizlere açmıştır, hele ki 12 Eylül günlerinde. O her daim kendisine ulaşılabilen, sofrasını açan, başka kumaştan bir adamdı. Anlaşılması zor, ulaşılması kolay biri.
'90'larda Kürtler üzerine tezlerini de yazdı. O aralar, Şam'dan Apo'nun yanından ayrılmıyordu. PKK etkinliklerinde başkonuşmacıydı. "Kardeşim Apo" günleriydi, ama hep olduğu gibi iki tarafan milliyetçilerine yaranamayacaktı (Bir taraf onu "bölmekle", diğeri "Kürtlerin bağımsız devlet fikrini sabote etmek"le suçlayacaktı). Sonra -Çiller'in Şam'daki evine bir kamyon bomba atmak istediğini haber vererek kurtardığı- Öcalan ile görüş ayrılığına düşünce, oradan ayrıldı; bir süre Almanya'ya gitti. Bir 29 Ekim günü ülkeye döndü ve anında Konya'da bir hapishaneye konuldu.
O büyük beyin, engin düşünür, bir ara mezar taşlarına, insan isimlerine, aile köklerine kafayı taktı. Özellikle Sebatayistleri hedef aldı. CHP içindeki bazı isimleri teşhir etti, partinin iki numaralı adamı için "lise mezunu değil" dedi, -doğru da çıktı-. Ama böyle dönemler kimin ömründe yoktur ki, "koca solcular"ın bir kısmı kapitalist, holding sahibi, bazıları -her iki kampta- milliyetçi olmadı mı?
Onu uzaktan sevmiş, okumuş, ama hiç tanışmamış biri olarak, bir yayında hakkımda bir kaç güzel kelam edince, aradım, sonra kalktım evine gittim Çukurambar'a, kalpak ve kırmızı atkısıyla, kapıda karşıladı beni, -hiç öğrencisi olmayan biri olarak- kitaplarımı da yanımda götürdüm-. (Sonraki buluşmada "dilin Cemal'e benziyor" dedi-. "O kim" dedim; "Süreya" dedi, "Zazalıktan" diye ekledi. "Yok, ondan değil" dedim). Evi, bir şarap mahzeni gibiydi, beyaz şarap açtı, içtik, fotoğraf da çektik.
Akranları -Mesut Yılmaz gibi- başbakan, bakan, general oldu, ama o halkın safında, işçilerin, yoksulların yanında durmayı tercih etti. Bu yüzden yolu her dönem hapishanelerden geçti. Mustafa Yalçıner'le, Haydar Karataş'la, Mehmet Perinçek'le, Barış Terkoğlu'yla yattı. Bu üç ayrı kuşak demekti. "Legal sosyalist"ti ama neredeyse Nazım'ın yattığı kadar hapis yatmıştı.
"Komünizm propagandası"ndan girdi, "komünizmin kitabı"nı yazmış adamdı. Ergenekon'dan girdi, "içeride hiç Kemalist görmedim, içeridekiler Türk-İslam Sentezci Paşalar" deyiverdi.
Uzun kızıl sakalını rektöre de, Sultanahmet cezaevindeki yüzbaşıya da kestirtmedi, -bu ikincisi bir takım asker eşliğinde, bir sürü dayakla, hapishane avlusunda, bir parça yoldu sakalını bir gün-.
'70'lerin, '90'ların, 2000'lerin solcu gençleri, uzun kuyruklarda ona imzalattıkları cilt cilt kitaplarıyla büyüdüler. 2010'ların ve şu on yılın yeniyetmeleri ise şimdilerde kısa youtube videolarını izliyorlar.
Birand'la yaptığı konuşmaları, Şamil ve diğerlerine ağzının payını verdiği çıkışları, Mustafa Özenç'in idam öncesi yazdığı o dokunaklı şiiri okuduğu parçaları izliyorlar. -En az eskiler kadar- "yeniler" de, ne kadar cesur bir aydınlanma savaşçısı ve bilgeyle tanıştıklarını hemen anlıyorlar. Yeniler akıllıdır.
Toprakları yağmalanan köylüleri, fabrikaları kapatılan işçileri, İstanbul'da tekstil sektöründe çalışan, ama "hayatında hiç deniz görmemiş kızı", dert etti kendine hayat boyunca. Bu, uzun ömrünün -kısa bir- özeti gibiydi.
1938'de doğdu, dün öldü, ruhu şad olsun.
(Hüseyin Aygün, 7 Nisan 2026)
#kitap#ortadoğu
Bu kitaba Tunuslu emekçi Buazizi’nin kendini yakmasının hikayesi ile başladık. Buazizi’nin eline benzin bidonunu neden aldığını anlamak için… Tahrir Meydanı’nı dolduran yoksulların üzerine salınan baltalı çeteleri anlattık. Ve...
https://t.co/tjnxM1wu9j
#kitap
2023’te yayımlanan ilk romanı Birbirimizden Yansır Suretimiz ile okuru işçi sınıfının yakın tarihinde bir yolculuğa çıkaran Volkan Algan,bu kez 2000’ler Türkiyesi’nde yaşayan bir kuşağın,hayatlarına yön verme çabası üzerine bir roman ile karşımızda.
https://t.co/7hwIsPjYW9
Yenidoğan Çetesi Olayı, Sağlıkta Piyasacı Dönüşümün Vahim Sonuçlarından Biridir; Çözüm ise Kamucu, Eşit, Ulaşılabilir, Ücretsiz, Nitelikli Bir Sağlık Sistemindedir
İstanbul’da çok sayıda bebeğin, aralarında hekimlerin ve sağlık çalışanlarının da olduğu bir çete tarafından tıbbi gereklilik olmadığı halde anlaşma yapılmış özel hastanelerin yenidoğan yoğun bakım ünitelerine yönlendirildiğine, bu sayede Sosyal Güvenlik Kurumu’ndan ve ailelerden haksız gelir elde edildiğine ve daha vahimi bebeklerin bir kısmının yoğun bakım takipleri sırasında hayatını kaybettiğine ilişkin haberleri Türk Tabipleri Birliği olarak yakından takip etmekteyiz. Öncelikle, yetkili tabip odamız olan İstanbul Tabip Odası’nın konuyla ilgili inceleme başlattığını, süreci hızlı ve titizlikle yürütmekte olduğunu kamuoyu ile paylaşmak isteriz.
Olayla ilgili kamuoyuna yansıyan ayrıntıların hekimlik değerleri bir yana, insanlık ile bağdaşmayacak nitelikte olduğu ve sorumluların en ağır şekilde cezalandırılması gerektiği açıktır.
Bizce çok açık olan bir diğer husus ise; bu olayın, yıllardır kamuoyunu ve yetkilileri uyardığımız bir gerçeği, Sağlıkta Dönüşüm Programı doğrultusunda uygulanan politikaların halkın yararına olmadığı ve sağlık sisteminde yıkıcı sonuçları olduğu gerçeğini inkar edilemeyecek şekilde ortaya koymuş olmasıdır. Sağlık hizmetini sıradanlaştıran, niteliğe değil niceliğe önem veren, hastaneleri ticarethane ve hastaları müşteri haline getiren, sağlığı piyasa kurallarına teslim eden Sağlıkta Dönüşüm Programı sağlık sistemimizi çürütmüştür.
Sağlık Bakanlığı’nı halk sağlığına, hekimlik değerlerine ve sağlık çalışanlarına zarar veren, ülke kaynaklarını boşa harcayan ve bu son olayda gördüğümüz gibi insanlık değerlerinin ayaklar altına alınmasına neden olan politikaları bir an önce terk etmeye çağırıyoruz.
Halkın eşit, ulaşılabilir, ücretsiz ve nitelikli sağlık hizmeti alabilmesi için koruyucu hekimlik ve birinci basamağın güçlendirildiği, sağlık çalışanlarının iyi koşullarda güvenli ve güvenceli çalışabildiği, verilen hizmetin sayısının değil niteliğinin ve topluma katkısının değerlendirildiği bir sağlık sistemi hayata geçirilmelidir. Ülkemizin maddi ve insan kaynakları bunu yapmaya yeterlidir.
Türk Tabipleri Birliği Merkez Konseyi
👇
https://t.co/BgCo3NV8rB
1/9
This Robin Harding article provides a very good explanation of China's problems, and identifies the major issues, but I worry about its conclusion: "China’s central government is one of the least indebted in the world. It has ample scope to...
https://t.co/0rWxqDNz4o
Değerli dostlar
Tarihin ilk Kürtçe romanı, Kürtçe aslından çevirisiyle hazır
Kamuran'la yaptığımız çeviri uzun sürdü ama karşımızda içimize sinen bir metin var
Ne mutlu, ilk romanımız çok ge(n)ç (1935) ama Bolşevik
Okuru bol olsun
Ereb Şemo rahat uyusun
https://t.co/GwgeGFIKmF
This is getting more interesting
Any Military Intervention in Niger would amount to declaring War on Burkina Faso and Mail, Joint Statement Burkina News Agency.
https://t.co/tt0s7n54Ou #kitap#kitaptavsiyesi
"...Bu kitap,
Emperyalizmin hegemonya bunalımını, Çin olgusunu cesurca analizin merkezine yerleştirerek tartışırken, bu bunalımın mevcut paradigma içinde bir çözüme kavuşamayacağını ileri sürüyor.”