در جنگ ۴۰روزه، رژیم ج.ا بخش اعظم توان موشکی خودش را به زدن کشورهای عربی و ناامن کردن تنگه هرمز معطوف کرده بود، و زدنِ شهرهای اسراییل را تا حد زیادی به نیروهای نیابتیاش (و بخصوص حزبالله لبنان) برونسپاری کرده بود.
اینکه اسراییل بهمحض اعلام آتشبس با تمام توان به سراغ این بازوی اختاپوس رژیم در لبنان رفت و مشغول خنثیسازی و ناکار کردن آن شد، نشان میدهد که جنگ تمام نشده؛ بلکه فعلا (احتمالا موقتا) زمینِ جنگ به بخشی استراتژیک و تعیینکننده از میدان نبرد محدود شده.
در مرحلهی بعدی (و احتمالا نهایی جنگ - که من فکر میکنم در خواهد گرفت) رژیم ج.ا مثل اختاپوسی خواهد بود که ۶-۷ عدد از بازوهایش قطع شده، و فقط مانده ناکار کردن بازوهای آسیبدیدهی داخلیاش و بعد از آن هم له کردن سرش.
بخاطر این بود که به دوستان میگفتم این آتشبس اعلامی و اخبار مذاکره را بهمعنای "خاتمهی جنگ و پذیرفتنِ بقای ج.ا از طرف آمریکا" برداشت نکنید؛ واقعیتهای روی زمین چیز دیگری نشان میدهد.
3 ماه پیش همینجا نوشتم اسرائیل وقتی کار در لبنان رو 99% کنه راند نهایی در تهران و ترورهارو اغاز میکنه
و از اونور جنوب هم نقطه اغاز ازادی ایران میشه
نابودی علی طاهر یعنی پایان بمب باران اسرائیل از لبنان
حالا تیک تیک تیک...
منتظر آغاز کتلت پزی اسرائیل در تهران باشید😉
از روزی که دستهاشون رو بالا گرفتن و پیمان آتشبس را با قاتل رهبرشون امضا کردند، الکی هی شعار دادند که "لبنان خط قرمز ماست و اگر حملهای به لبنان بشه فلان میکنیم".
اسراییل اما تمام تهدیدهاشون رو به پشمش گرفته و تمام این مدت مشغول عملیات کردن در لبنان بود و امروز هم مهمترین و استراتژیکترین نقطهی جنوب لبنان (یعنی تپههای علیالطاهر) را تصرف کرد.
حالا ببینیم رژیم بیوجودان اسلامی جربزه و وجودش رو داره که حرکتی بکنه برای عملی کردن تهدیدهاش و پس گرفتن این تپهها، یا این مورد هم مثل گرفتن انتقام سخت۱ و انتقام سخت۲ و ۳ و ۴و.... و ۱۰۰۰ و انتقام خون رهبر مفلوکش و بقیه تهدیداتش فقط گوهخوری و گندهگوزیه؟!
دیاسپورای عزیز،
ما اینجا تو ایران، بعد از ۱۸–۱۹ دی، شکسته بودیم، به معنای واقعی کلمه فروپاشیده بودیم.
میگفتن «کمک در راهه» و ما جز انتظار، کاری از دستمون برنمیاومد.
ولی وسط اون همه خشم و ناامیدی، ۱۴ فوریه برای من تبدیل شد به یکی از مهمترین و موندگارترین لحظههای زندگیم.
وقتی تصویر تکتکتون رو با پرچم شیر و خورشید میدیدم که کنار هم ایستاده بودین، فقط اشک میریختم. برای اولین بار بعد از مدتها، حس کردم دیگه «من»ی وجود نداره، همهی اون «من»ها بالاخره تبدیل شده بودن به «ما».
همون «ما»یی که جمهوری اسلامی این همه سال تلاش کرد هیچوقت شکل نگیره.
بهتون نگاه میکردم و به اینکه هموطنم هستین افتخار میکردم.
مرسی که این همه مدت از کار و زندگیتون زدین، هزینه کردین، خستگی رو به جون خریدین و توی برف و بارون و گرما، کنار شاه و کنار ما ایستادین. 🙏🤍
#جاویدشاه
علی کریمی توی چند استوری
هم شاهزاده رو تهدید کرده
هم به ما گفته پاچه خوارهای بیت
هم لات بازی در آورده و گفته پیج دست خودمه
و فلانتون میکنم
هم کانال امید دانا رو استوری کرده
اینجا زمین فوتبال نیست که شاخ شونه بکشی
ما عشق کنیم
طرف حسابت امید یه ملته
تموم شدی رفت
سیکتیر
#جاویدشاه
اگر فقط یه چیز رو از انقلاب «شیر و خورشید» یاد گرفته باشم، اینه که قهرمانها و اسطورهها و کاربلدهای واقعی، همین آدمهای بیادعایی هستن که بین خودمون زندگی میکنن. آدمهایی که بدون کوچکترین «منم منم» حاضرن جونشون رو پای ایران بذارن.
نه تریبون دارن، نه فاند میگیرن، نه ازشون تقدیر میشه، نه تا وقتی زندهن تیتر درشت خبرگزاریها و سازمانها میشن. برای همین دیگه هیچ سلبریتی، بیگاکانت، فعال یا سیاستمداری برای من بزرگتر از اون بچهی ۱۲ سالهی دستخالی وسط خیابون نیست.
بگذرید از چهرهها، از ایگوها، از تعصب، از اسطورهسازی.
بین ما بیشمار مسعود ذاتپرورها، مجیدرضا رهنوردها و مجید آدینهها هستن. آدمهایی که برای خدمت به ایران نه لازم بود کسی ازشون تعریف کنه، نه تشنهی لایک و استوری ما بودن، نه ادعایی داشتن.
بگذرید...
دکترم اینجا بهم میگه بذار این زخم و مرهم بذاریم و فراموش کن…
بهش گفتم دکتر من این زخم و باز نگه داشتم
چون این زخم تنها نقطه اتصال من است با تمام چیزایی که از دست دادم
به درد این زخم هر روز چنگ میزنم
تا یادم نره وفای خودمو به اونایی که اون شب به خونه برنگشتن
این زخم تعریف منه… تعریف هویت منه
از مرز باریک میان خودم و انسانیت و شرافتم
مرز میان هر انچه هنوز در من زنده مانده
این زخم برای من شکافیه که ازش نور وارد میشه…. شاید اگه این زخم و ببندم دیگه از دردش رها شم ولی اون وقت در تاریکی مطلق میمونم .
هر بار که این زخم تیر میکشه یادم میاد من ادمم… میفهمی چی میگم ؟
من درد عمیق این زخم و زندگی میکنم، چون تنها میراث باقی مونده از طعم ازادیه برام…
#دی_ماه
شبکه منوتو بخاطر تار نکردن چهره #جواد_روحی باعث به دام افتادنش به دست جمهوری اسلامی شد و بعد از اون موج اعتراض شدیدی نسبت به این شبکه شکل گرفت، الان اکانت ۱۵۰۰ تصویر طبق گفته های ادمین و وویس هایی که ازشون بیرون اومده، اطلاعات شخصی ۱۰۰ هزار نفر رو به سازمان اطلاعات دادن و در این بین #میلاد_آرمون از طریق یکی از فیلم های همین اکانت دستگیر شده، چرا اون موج دادخواهی که برای اون شبکه شکل گرفت برای این اکانت هنوز به وجود نیومده؟ چرا همه اون افراد سکوت کردن؟ این یک فاجعه بزرگه، بی خیال از کنارش رد نشین.