@suwsuwli نه اتفاقا حرفایی که زدی خیلی دوستانه بود و کاملا قبولش دارم.❤️
نود و نه درصدش برای اینه که به خودم بگم شد. به خودم بگم که صدتو گذاشتی و وجدانم راحت باشه. وگرنه که آدم نمیتونه باحرف بقیه زندگی کنه.
برای اینکه بفهمم تمام اون شبایی که خودمو جمع کردم و ادامه دادم، بی دلیل نبود. شاید اون روز حتی یادم نباشه چند بار شکستم. ولی خوب یادم میمونه که بالاخره یه روز رسید که دیگه لازم نبود کسی باورم کنه. خودم باورش کرده بودم.
خدایا نمیدونم وجود داری یا نه ولی همیشه فکر میکردم و میکنم وجود داری.
ازت میخوام یروزی برگردم و به خود الانم بگم دیدی تونستی.
به همه کسایی که میگفتن نمیشه و بهم میخندیدن. برگردم و بهش بگم دیدی میشه.
@_IMHRN شما به رپر نام ببر که اهل دود و ... نباشه.
حتی همون یاسم اهل هزارتا چیز یوده اگه بیشتر درموردش تحقیق کنی.
دوما کسی نگفت رپ بده.
گفتیم رپ گروه سنی خودشو داره حتی اجتماعیها وسیاسیهای یاس هم که باشه گروه سنی داره.
نه چون آرتیست میدونه گروه سنیش مخاطبای نوجوونن از دراگ بخونه.
@montanalunk مشکل فقط خود موسیقی نیست، فرهنگ اطرافشه.
من بیشتر با این موافقم که باید حواسمون به اثری که محتوای مورد علاقهمون روی ذهنمون میذاره باشه. چه کیپاپ باشه، چه هالیوود، چه رپ، چه داریوش، چه هر چیز دیگهای.
اصلا هم فکر نکنین من اهل رپ و اینا نیستم و متوجه چیزی نمیشم.
منم تو دوران خودم هم گوش میدادم و هم میخوندم.
و به قول یاس عزیز که میگفت : با رپ میشه فرهنگ ساخت.
و امروز که فرهنگ جبران ناپذیرمون رو به تخریبه متوجهش میشم.
بحث من دفاع از سانسور یا حمله به یک سبک موسیقی نیست. بحث اینه که هر چیزی که اسم هنر گرفت، نباید از نقد مصون بشه.
هنر میتونه از اعتیاد، سکس، خشونت و خیانت حرف بزنه؛ اما وقتی اینها از موضوع تبدیل میشن به جذابیت، دیگه فقط روایت واقعیت نیست، داره سلیقه و نگاه نسل بعد رو شکل میده
هنر قرار نیست لزوما بچهها رو تربیت کنه، ولی وقتی یه فرهنگ موسیقایی دائما همون چیزها رو بهعنوان جذابیت، موفقیت و سبک زندگی میفروشه، نمیشه گفت فقط موسیقیه.
تأثیر فرهنگی دقیقا همینجاست.
چیزی که اول فقط میشنوی،
بعد بهش عادت میکنی،
بعد دیگه عجیب نیست،
و آخرش میشه بخشی از دنیا