@emostekdir Keşke bu yaşansaydi emosum daha duygu yüklü olurdu, bu dizide eleniye hiç değer verilmiyor, en azından bı mektup yazsaydi içinde ki kırgınlıkları kızgınlıkları gorseydik
Hep elenin arkada bı mektup bırakıp gitmesini hayal etmiştim şöyle mektup yazdım elini en çok esmeye kırıldı çünkü ..
"Anne,
Bu mektubu sana kızgın olduğum için değil, artık yorulduğum için yazıyorum.
Yirmi yıl boyunca seni hayal ettim. Sevilmeyi hayal ettim .
Sonra seni buldum.
Gerçeği öğrendim. Benden saklananları, yerime konulanları, bana ait olması gereken anıları başkalarının yaşadığını öğrendim. İçimde kırılan çok şey oldu ama sana sarıldığım gün hiçbirini konuşmadım. Çünkü o gün sadece kızın olmak istedim.
Sana anne dedim.
Babama baba dedim.
Keşke bunun her şeyi değiştirmeye yettiği bir dünya olsaydı.
Ama olmadı.
Ben sizi bulduğum gün eve dönmeyi bekliyordum. Kendimi hiç bitmeyen bir savaşın ortasında buldum. Bir taraf beni çekti, diğer taraf itti. Herkes geçmişin hesabını sordu ama kimse geleceği nasıl kuracağımızı konuşmadı.
Ben affetmeye çalıştım.
Anlamaya çalıştım.
Kalmaya çalıştım.
Ama insan bazen sevgisizlikten değil, sevgisine yer bulamamaktan yoruluyor.
Bugün giderken ardımda nefret bırakmıyorum. Sadece taşıyamadığım yükleri bırakıyorum.
Bilmeni isterim ki seni bulduğum gün dünyanın en mutlu kızıydım
Sadece kalacak gücümün kalmadı.
Sana ilk kez sarıldığında hiçbir şey sormayan, sadece annesine kavuştuğu için ağlayan kızın
Hossacakal anne baba
Sadece kendimi kaybetmemek için gidiyorum."
"ELENİ"
Hep elenin arkada bı mektup bırakıp gitmesini hayal etmiştim şöyle mektup yazdım elini en çok esmeye kırıldı çünkü ..
"Anne,
Bu mektubu sana kızgın olduğum için değil, artık yorulduğum için yazıyorum.
Yirmi yıl boyunca seni hayal ettim. Sevilmeyi hayal ettim .
Sonra seni buldum.
Gerçeği öğrendim. Benden saklananları, yerime konulanları, bana ait olması gereken anıları başkalarının yaşadığını öğrendim. İçimde kırılan çok şey oldu ama sana sarıldığım gün hiçbirini konuşmadım. Çünkü o gün sadece kızın olmak istedim.
Sana anne dedim.
Babama baba dedim.
Keşke bunun her şeyi değiştirmeye yettiği bir dünya olsaydı.
Ama olmadı.
Ben sizi bulduğum gün eve dönmeyi bekliyordum. Kendimi hiç bitmeyen bir savaşın ortasında buldum. Bir taraf beni çekti, diğer taraf itti. Herkes geçmişin hesabını sordu ama kimse geleceği nasıl kuracağımızı konuşmadı.
Ben affetmeye çalıştım.
Anlamaya çalıştım.
Kalmaya çalıştım.
Ama insan bazen sevgisizlikten değil, sevgisine yer bulamamaktan yoruluyor.
Bugün giderken ardımda nefret bırakmıyorum. Sadece taşıyamadığım yükleri bırakıyorum.
Bilmeni isterim ki seni bulduğum gün dünyanın en mutlu kızıydım
Sadece kalacak gücümün kalmadı.
Sana ilk kez sarıldığında hiçbir şey sormayan, sadece annesine kavuştuğu için ağlayan kızın
Hossacakal anne baba
Sadece kendimi kaybetmemek için gidiyorum."
"ELENİ"