وقتی میگم مطالبهگری به یک چیز مضحک تبدیل شده، یعنی جامعه دقیقاً نمیدونه اون کسی که باید تو حاکمیت مخاطب قرارش بده کیه اصلاً. این بازیِ «کی بود کی بود من نبودم!» داره کمکم خطرناک میشه.
#فیلترینگ
مطالبه، مضحکترین مفهومیست که [این روزها] با آن آشنایی دارم. گویا جریان قدرت نشئهٔ به خیابان کشاندن مردم شده است و این دارد به یک چرخه تبدیل میشود. دیگر بلاهتها شمردنی نیست! بر کسی منت نگذارید. به این ملت سرخورده باج بدهید.
طبق بند ۲ مادهٔ ۸ «قانون رسیدگی به تخلفات اداری مصوب ۱۳۷۲»، ضبط کارت دانشجویی بدون حکم مکتوب کمیتهٔ انضباطی، ممنوع است و طبق مادهٔ ۱۱۷ شیوهنامهٔ اجرایی، دستور جلوگیری از ورود دانشجو به دانشگاه، «منحصراً» در صلاحیتِ شخصِ رئیسِ دانشگاه است.
طبق مادهٔ ۵۷ شیوهنامهٔ اجرایی، صلاحیت رسیدگی به تخلفات دانشجویی و صدورِ احکامِ تنبیهی، «فقط و فقط» از طریق کمیتهٔ انضباطی صورت میگیرد و سایر نهادهای دانشگاه اعم از حراست، انتظامات، معاونت دانشجویی و... فاقد صلاحیتهای ذاتی برای احضار رسمی، ضبط کارت دانشجویی و بازجویی هستند.
طبق مادهٔ ۵۷ شیوهنامهٔ اجرایی، صلاحیت رسیدگی به تخلفات دانشجویی و صدورِ احکامِ تنبیهی، «فقط و فقط» از طریق کمیتهٔ انضباطی صورت میگیرد و سایر نهادهای دانشگاه اعم از حراست، انتظامات، معاونت دانشجویی و... فاقد صلاحیتهای ذاتی برای احضار رسمی، ضبط کارت دانشجویی و بازجویی هستند.
صدور برخی احکام، لزوماً ناشی از شدت تخلف نبوده است، بلکه معلولِ عدمِ آگاهیِ دانشجو از حقوق اولیهٔ خود است. سکوت بیجا، امضای تعهدنامه بر اثر ارعاب، اعتماد به وعدههای شفاهیِ مبنی بر مساعدت و یا عدم اطلاع از حق مطالعه و تصویربرداری از پرونده، از عوامل اصلی صدور چنین احکامی هستند.
صدور برخی احکام، لزوماً ناشی از شدت تخلف نبوده است، بلکه معلولِ عدمِ آگاهیِ دانشجو از حقوق اولیهٔ خود است. سکوت بیجا، امضای تعهدنامه بر اثر ارعاب، اعتماد به وعدههای شفاهیِ مبنی بر مساعدت و یا عدم اطلاع از حق مطالعه و تصویربرداری از پرونده، از عوامل اصلی صدور چنین احکامی هستند.
#کمیته_انضباطی مرجع رسیدگی به تخلفات دانشجویان و طبق قانون، صرفاً یک «نهاد اداری»ست و اعضای آن، فاقدِ صلاحیتهایِ قانونیِ دادگاه، بازپرس یا ضابط قضایی هستند و تمامی اقدامات آن باید منطبق با «شیوهنامهٔ اجرایی آییننامهٔ انضباطی دانشجویان مصوب شهریور ۱۴۰۳» باشد.
#کمیته_انضباطی مرجع رسیدگی به تخلفات دانشجویان و طبق قانون، صرفاً یک «نهاد اداری»ست و اعضای آن، فاقدِ صلاحیتهایِ قانونیِ دادگاه، بازپرس یا ضابط قضایی هستند و تمامی اقدامات آن باید منطبق با «شیوهنامهٔ اجرایی آییننامهٔ انضباطی دانشجویان مصوب شهریور ۱۴۰۳» باشد.
در روزهای بحران، «قانون» از آن مواردیست که میتواند بهراحتی نادیده گرفته شود. کمیتههای انضباطی نیز از این قاعده مستثنی نیستند. بسیاری از دانشجویان حتی از ابتداییترین حقوق خود در این فرآیند آگاه نیستند. یادآوریِ چارچوبهایِ قانونی، دفاع از «بینظمی» نیست؛ دفاع از «عدالت» است.
در روزهای بحران، «قانون» از آن مواردیست که میتواند بهراحتی نادیده گرفته شود. کمیتههای انضباطی نیز از این قاعده مستثنی نیستند. بسیاری از دانشجویان حتی از ابتداییترین حقوق خود در این فرآیند آگاه نیستند. یادآوریِ چارچوبهایِ قانونی، دفاع از «بینظمی» نیست؛ دفاع از «عدالت» است.
آنجا که هجوم حوادث کمتر است، پیش بردن تمدن افتخاری محسوب است و آنجا که گذرگاه حوادث بهشمار میرود، نگاهداری تمدن و حفظ آن از دستبرد بهتنهایی مایهٔ مباهات تواند بود. (مصطفی رحیمی، اصول حکومت جمهوری، صفحهٔ ۳۸) ۲/۲
کار مردم ایران در نگاه داشتن تمدن، بسیار شبیه به آن افسانهٔ یونانی است که میگوید مردی سنگی را به بلندی میکشاند و چون سنگ به بلندی رسد، ناگهان فرو میغلتد و کار مرد از نو آغاز میشود. ۲/۱
اهل تعمیمدهی نیستم، اما آنچه امروز در دانشگاهها اتفاق میافتد، نتیجهٔ سالها بسته نگه داشتن فضای دانشگاهها و به حاشیه راندن گفتمانهای مختلف سیاسیست؛ وگرنه رسانهٔ (نا)ملیمان که دست حاکمیت است و دانشجوها در همین سیستم آموزشی رشد یافتهاند و کتابهای همین سیستم را خواندهاند!