برای دختران سرزمینم؛
برای دلهای شکسته، بغضهای پنهان و زنانی که با تمام زخمها همچنان ایستادهاند…
آرزو میکنم سهم تمام دختران این سرزمین، امنیت، آرامش، آزادی و زندگی باشد؛ زندگیای که در آن هیچ زنی برای داشتن ابتداییترین حق خود، مجبور به جنگیدن نباشد.
تورا میبوسم،حتی اگر میان ما هزاران راهِ دور و هزاران ناممکن باشد؛ حتی اگر هیچگاه دستهایمان به هم نرسند و چشمهایمان در یک قاب آرام نگیرند. تورا میبوسم،چون بعضی عشقها فاصله نمیشناسند، رسیدن نمیخواهند و با نرسیدن هم کمرنگ نمیشوند؛فقط در گوشهای از قلب،تا ابد زنده میمانند.
«شاید زندگی همین باشد؛
چراغی کوچک در گوشهای از یک اتاق،
چند تصویر قدیمی بر دیوار،
صدای دورِ آدمهایی که دیگر نمیشنویم
و دلی که هنوز،
میان این همه رفتن و فراموشی،
برای ماندنِ چیزی کوچک
روشن است.»