Happy New Month! 🌸
May this new month bring fresh opportunities, good health, peace, and abundant blessings. Wishing you a month filled with joy, progress, and success. Make every day count!
Have an amazing month ahead! ✨
Pedri came on for a World Cup final and absolutely bossed it on the biggest stage of all.
By far his best showing of the World Cup, and he saved it for by far the biggest game of all.
این حرف پریسای جنگجو یکی از ویژگیهای مهم نهاد پادشاهی در دوران مدرن رو نشون میده که خیلی کم ازش صحبت میشه: پهلوی بهعنوان وارث آخرین شاه ایران این قدرت رو داره که فراتر از هر جریان سیاسیای بایسته. و اگه وارث نبود، این قدرت رو نداشت. اهمیت این جایگاه در اینه که/
فرناز فصیحی دیگر خبر بیماری و دم مرگ بودن خامنهای را ناچار است برای همیشه بایگانی کند. حالا خبر اختلاف بر سر جانشینی مدتی سر خوانندگان دموکرات را گرم خواهد کرد که البته دیری نخواهد پایید. چرا که آزادی نزدیک است و فصیحی باید شغل آبرومندی پیدا کند.
تا دیروز شاکی بودن و به شاهزاده میگفتن سپاهی چون حرف از عفو «آنهایی که دستشون به خون آغشته نیست» زده، امروز نگران خشونت بعد انقلابن!
“نه میبخشم، نه فراموش میکنم”، خشم نداشت؟
انقلاب جاری در ایران باید میخی بر تابوتِ طاعونی مصدقیسم به دست هر وطن دوستی باشد. این ایدئولوژیِ پسمانده و اسطورهسازی شده، سنگ بنای جمهوریخواهی ایرانی در ۸۰ سال گذشته تا امروز بوده است. از این جماعت نپرسید چرا سازمان رهبری، تشکل منسجم، ایده و چهره سیاسی مولد و متحرک یا حزب سیاسی متمرکز ندارند. نپرسید چرا مدام گریه میکنند، موعظه میکنند و به صبر عرفانی و مدنی تشویق میکنند؟ این اختگی مزمن به هویت و ژنتیک بیمار این جریان گره خورده است و نسل به نسل - والدین به فرزند - منتقل شده است.
مصدق شکست خورد؛ نه به دلیل آنچه با وهم و دروغ کودتا خواند، بلکه بهدلیل ناتوانی ساختاری شان در فهم قدرت، دولت-ملت و مناسبات بینالملل و البته کشاندن پای یک ملت تا لبه سقوط اقتصادی و اجتماعی - از تیر ۱۳۳۱ - در اولین و آخرین حکومتی که در ایران برقرار کردند.
اما مصدقیسم این شکست را نپذیرفت. شکست را به فضیلت اخلاقی تبدیل کرد. از این نقطه، سیاست از عرصهی "قدرت" به عرصهی "پاکی نیت" تقلیل یافت. "مسئولیت سیاسی و ملی" جای خود را به "مظلومیت اخلاقی" داد. این منطق، به تدریج جامعهای از ما ساخت که از ترسیم پیروزی واقعی به شکل مداوم هراسید، اما شکستهای پیاپی خود را مداوما تقدیس کرد و ستود. مصدقیسم بهطور مزمن با این ایده زندگی میکند که:
حق، خودبهخود پیروز میشود! قدرت، امری "ناپاک" است! سازمان، اقتدار، امنیت، و حتی قاطعیت، همان "دیکتاتوری" است! "مخالفت" یعنی اعتراض دائمی! اقدام عملی مخالف مسئولیت پذیری ست. و همیشه، در میدان قدرت، به شکل داوطلبانه، به دروازه ورود وحشیترین نیروها تبدیل شد.
مصدقیسم هرگز نتوانست در ایران دولت بسازد، و هرگز هم نخواهد توانست، اما همیشه راه را برای بدترین نیروها و دولتها باز گذاشت و خواهد گذاشت. از ۵۷ تا امروز، خلأ قدرتِ ناشی از این تفکر اخته، با اسلام سیاسی پر شد. مصدق شخصاً آخوند نبود، اما مصدقیسم از نظر ذهنی با آخوندیسم به اشتراکات ماهوی رسید:
هر دو ضدِ دولت مدرناند،
هر دو سیاست را اخلاقی/ایدئولوژیک میخواهند، هر دو با تداوم تاریخی ایران (دولت/ پادشاهی/ نظم) مسئله دارند. مصدقیسم هرگز نتوانست آلترناتیو ملی و واقعیِ روحانیت باشد، اما داوطلبانه دروازه آوار شدن آن بر پیکر ملت شد. مصدقیسم، ایران را برای دولت نداشتن آماده کرد؛ و این بزرگترین خدمت به ورود و استمرار حاکمیت توحش در ایران بود. فقط نگاه کنید مولودان این تفکر اخته در صحنه سیاسی ایران چه کسانی بودند: ملی مذهبی ها، مجاهدین خلق، چپ های اصلاحطلب و رانت خوار آویزان به بدنه تشیع. آنها در جاری شدن این دریای خون مجرم و پیشگام اند. نگذارید شما را موعظه کنند. نگذارید به شما بگویند چون اقدام گردید، بی مسئولیتید، بی اخلاقید و استحقاقش را ندارید.
NEW:
Iran’s Crown Prince @PahlaviReza will be at Mar a Lago next Tuesday amid the growing anti Islamic Republic of Iran protests & calls for regime change in Iran.
He’s speaking at the Jerusalem Prayer Breakfast.
No word yet on whether he will be meeting with President Trump.
جالبه که بعضیها میرن تجمع برای فلسطین و هراسی ندارن که توسط جمهوریاسلامی مصادره بشن. ولی در مقابل خون مردم بیگناه ایران کف خیابون، سکوت میکنن و کنار میکشن یا به شوخی میگیرنش، چون میترسن توسط پهلوی مصادره بشن یا شعارشون کمرنگ بشه یا شعارها مترقی نباشن و...
I've trained all my life to serve my nation. I am more than ever ready to step into Iran. I will be there with my compatriots to lead the ultimate battle.
من اولین فراخوان خود را امروز با شما در میان میگذارم و از شما دعوت میکنم که این پنجشنبه و جمعه، ۱۸ و ۱۹ دیماه، همزمان سر ساعت ۸ شب، همگی چه در خیابانها یا حتی از منازل خودتان شروع به سردادن شعار کنید. درنتیجه بازخورد این حرکت، من فراخوانهای بعدی را به شما اعلام خواهم کرد.
A one-man protest: In Chaharmahal and Bakhtiari province, a lone man raises the Kavian flag, Iran’s pre-Islamic standard, and marches.
The symbolism is profound: in Iranian mythology, this flag was born when Kaveh the Blacksmith hoisted his leather apron on a spear to lead an uprising against the tyrant usurper, Zahhak.
هممیهنانم،
امروز میخواهم تصویر روشنتری از آنچه برای به زیر کشیدن این رژیم لازم و ضروری است، با شما در میان بگذارم. سخن من به ویژه با مردم تهران است که با شجاعت خود، دور تازه خیزش ملی را آغاز کردند.
جمهوری اسلامی میکوشد از شکلگیری تجمعات در تهران جلوگیری کند؛ زیرا بهخوبی میداند که تسخیر خیابانهای تهران و دیگر کلانشهرها، روند سقوط آن را بهطور جدی تسریع میکند.
برای غلبه بر سرکوب رژیم، یک راه پیشِ روی ما قرار دارد: حضور همزمان و میلیونی مردم در سراسر شهر، و همزمان، ایجاد راهبندان در محورهای کلیدی و جادههای اصلی.
برای تحقق این امر، نخست باید همه بر ترسمان غلبه کنیم و بدانیم که اگر خیابانها را تسخیر کنیم، رژیم به سرعت، توان و اراده سرکوب را از دست خواهد داد.
راه حل این است که در قالب گروههای کوچک و منسجم از دوستان و اعضای خانواده، به نزدیکترین خیابان محل سکونت خود بروید، یکدیگر را پیدا کنید، و سپس دست در دست هم به سوی خیابانهای مرکزی شهر حرکت کنید.
با اطمینان میگویم که با شکلگیری سیل جمعیت میلیونی، نیروهای سرکوب رژیم توان ایستادگی نخواهند داشت. بسیاری از آنان عقبنشینی خواهند کرد و شماری نیز به مردم خواهند پیوست.
تسخیر خیابانهای تهران و کلانشهرها با حضور میلیونی مردم، گامی حیاتی، و مکمل دلاوریهای مردم است که شجاعانه در شهرهای کوچکتر در مقابل نیروهای سرکوب ایستادهاند.
از همه شما میخواهم این پیام را با دوستان خود به اشتراک بگذارید و برای چنین رویداد بزرگی آماده شوید.
ایران را با هم پس میگیریم و دوباره میسازیم.
President Trump, thank you for your strong leadership and support of my compatriots. This warning you have issued to the criminal leaders of the Islamic Republic gives my people greater strength and hope—hope that, at last, a President of the United States is standing firmly by their side. As they risk their lives to end this regime’s 46 year reign of chaos and terror, they send me with a responsibility and a message: to seek the relationship Iran once had with America that brought peace and prosperity to the Middle East. I have the plan for stable transition for Iran and the support of my people to get it done. With your leadership of the free world, we can leave a legacy of lasting peace.