ترامپ خیال کرده نسخه «پیمان ابراهیم» و سناریوهای ونزوئلایی همهجا جواب میدهد؛ انگار نه انگار که ایران نه ونزوئلاست و نه با چند توافق نمایشی مسیرش عوض میشود. ظاهراً هنوز کسی به او نگفته که بعضی معادلات را نمیشود کپی کرد!
عرض خود میبرد و زحمت ما میدارد...
#IranWar#مذاکرات
#پیشبینی
بهاحتمال زیاد، در واپسین ساعاتِ مهلت تعیینشده برای آتشبس، "ج.ا" آمادگی خود را برای مذاکره درباره بازگشایی تنگه هرمز در ازای رفع محاصره بنادر ایران از سوی امریکا اعلام خواهد کرد؛ مذاکراتی که احتمالاً به توافق نیز منتهی شود.
#تنگههرمز#فوری
بهطور خلاصه، تنها راه برونرفت "ج.ا" از وضعیت بحرانی کنونی، آزادی تمامی زندانیان سیاسی و اعطای عفو عمومی به محکومان سیاسی است. چنین اقدامی میتواند تا حدی از شدت نارضایتی و خشم عمومی بکاهد و احتمال مهار تنشهای خارجی را افزایش دهد؛ در غیر این صورت فاجعهها رخ خواهد داد.
#فوری
محاصره بنادر؛ فروش نفت=صفر.
وقتی فروش نفت به صفر برسه دلار 200 تومانم رد میکنه اینجوری نیازی نیست حتی امریکا یک موشک شلیک کند، اقتصاد داخلی مخربتر از هر موشکی عمل خواهد کرد.
بدین ترتیب چیزی که پیش رو اس�� : تسلیم بیقید و شرط یا فروپاشی اقتصادی و انقلاب داخلی!
#فوری #IranWar
ترامپ در پیامی در تروث سوشال به شدت از پاپ لئو انتقاد کرد. او نوشت: من پاپی نمیخواهم که فکر کند داشتن سلاح هستهای برای ایران بلامانع است. من پاپی نمیخواهم که فکر کند حمله آمریکا به ونزوئلا وحشتناک است؛ کشوری که مقادیر عظیمی مواد مخدر به ایالات متحده میفرستاد و بدتر از آن، زندانهایش را از جمله قاتلان، موادفروشان و آدمکشها خالی میکرد و آنها را به کشور ما میفرستاد
با توجه به جواب عکس «نه جنگ میشود، نه مذاکره میکنیم» در عمل، پیشنیاز هر تقابل ترامپ با «ج.ا» یک دور مذاکره است.
زین سو میتوان فرجام این دور مذاکرات را هم از الان حدس زد. به قول حضرت سعدی:
«ترسم نرسی به کعبه، ای اعرابی
کاین ره که تو میروی به ترکستان است»
#آتشبس
ترامپ تشنهی «نوبل صلح» است؛ پس تصور حمله به زیرساختهای حیاتی و پذیرفتن برچسب جنایتکار جنگی، از ریشه خطا بود. او برای بیاثر نشدن تهدیدهایش و خرید زمان، به یک غافلگیری نیاز داشت و حالا کارت #آتشبس را وسط بازی انداخته است.
#فوری#آتشبس
چطور شد کسانی که چنین عملیاتی رو رقم زدند، بعدها به حاشیه رفتند؟
امروز، بعد از ۴۵ سال، نه فقط اون رشادتها کمرنگ شده، بلکه به جایی رسیدیم که حتی برای حفظ شأن خودمون هم دستمون خالیتر از همیشهست…
عملیات نجات خلبان آمریکایی از ارتفاعات دهدشت، منو برد به روایتی از ۴۵ سال پیش؛ پنجشنبه ۱۳ آذر ۱۳۵۹. جایی که تیمسار جلیل پوررضایی و سرهنگ بهمن سلیمانی بعد از اجکت، در خاک عراق جا میمونن.
بعد، بچههای هوانیروز زیر چتر حمایت تیمسار براتپور و اسطوره F4 جهان، تیمسار محمود اسکندری، دل به خطر میزنن، وارد خاک دشمن میشن و این دو خلبان رو سالم برمیگردونن—بدون حتی یک تلفات. اما تلخی ماجرا اینجاست؛ با همین قهرمانها چه کردند؟