cuál es su poema favorito? yo no sé si tengo uno pero me sé de memoria YA NO (porque ante todo soy básica y lo sé) solo para torturarme no podes escribir esto no podes
El meu país és tan petit
que sempre cap dintre del cor
I és així, és així com m'agrada a mi
i no en sabria dir res més.
Canto i sempre em sabré
malalt d'amor pel meu país.
(País petit, Lluís Llach)
Bon 9 d’octubre valencianes i valencians.
Hoy me he dado cuenta de una tontería, que todavía hago el arroz a la cubana como una amiga del colegio y que descubrí mis canciones favoritas gracias a una persona con la que no hablo.
Somos como un mosaico de personas que han pasado por nuestra vida. Quizás no es tan tontería.
pienso mucho en las cosas que uno hace desde el amor y nunca menciona y la otra persona nunca se entera y solo se queda como un secreto para ti mismx buenos días
supose que estic aprenent a viure amb la nova versió de mi mateixa, amb lo positiu i el creixement pro també i sobretot amb les ombres més oscures que han sortit de forats tan profunds que ni tan sols sabia que existien
aquest any ha suposat asumir que ja mai més em sentiré com ho feia abans de marxar de casa, i que d'aquí fins que em mora viuré amb la sensació constant de que no sóc de cap lloc totalment pq sóc de tots ells un poc al mateix temps
pq sí, ha estat un curs de moltisima angoixa i crisis existencials brutals que m'han sacsejat sencera i m'han obligat a replantejar-me absolutament tota la meua puta vida, desitjos, inquietuds, prioritats, expectatives i plans de futur de cop i volta, sense filtres ni atenuants