Bir gün en yakın dostum sormuştu: "Birinin seni gerçekten sevdiğini nereden anlarsın?"
Bir an durup düşündüm. "Herhalde hissettirdiklerinden," dedim, "ya da senin için çabalamasından..."
Yüzüme baktı, sustu. Sonra o kadar sakin, o kadar net bir sesle konuştu ki: "Zamanla anlarsın," dedi, "çünkü bu hayatta hiç kimse, gerçekten değer vermediği biri için en kıymetli şeyini, yani zamanını harcamaz."
O laf içime öyle bir oturdu ki, günlerce düşündüm. Ne kadar haklıydı.
Birinin hiçbir işi yokmuş gibi saatlerce seninle oturması, canın sıkkınken gitmek yerine sırf yalnız kalma diye orada öylece beklemesi... Gece yarısı durup dururken gelen o ufacık "iyi misin?" mesajları, kelimelerin bittiği yerde birlikte sessizce susabilmenin o huzuru... Bunların hiçbiri öylesine yapılmış şeyler değilmiş meğer.
Hepsi sevginin en yalın, en gürültüsüz haliymiş. Çünkü insan, hayatından o en değerli parçayı, yani vaktini sadece gerçekten kalbine aldığı kişiye verir. Değer vermediğin biri için ne bekler, ne kalır, ne de oraya tekrar dönersin.
O günden sonra anladım ki, sevgi öyle süslü, büyük cümlelerde saklı değil. Sevgi; birinin kendi hayatından koparıp sana sunduğu o görünmez anlarda gizli. Sana ayırdığı vakitte, seninle doldurduğu dakikalarda... Ve en çok da, gitmek için elinde bin tane bahanesi varken, sırf senin yanında olmak için kalmayı seçtiği o yerde...
Ruhsal Rehber.......
Kendimi birinin beni görememesiyle değersiz sanmıyorum. Güneş de kör birine karanlık görünür. Brnim değerim, beni fark edebilen insanların yanında ortaya çıkar.
Normalde arasa bile bulamayacağı biriydim.herkes benim verdiğim sevgiyi veremez,herkes benim kadar iyi niyetli olamaz,herkes benim kadar mücadele etmez Bazı insanlar karşılarına çıkan değeri kendi hakları sanır.Oysa ben bulunmuş bir şey değil,denk gelinmiş bir şeyim
Erillik bağırıp çağırmak, haklı çıkmaya çalışmak ya da her ortamda en yüksek sesi çıkarmak değildir. Gerçek erillik, sevdiği kadının arkasında dağ gibi durabilmektir. Kadınını koruyabilmek, ona güven verebilmek, zor gününde yük alabilmek, bir şey olursa ben buradayım hissini yaşatabilmektir. Çünkü bir kadın en çok kendini güvende hissettiği adamın yanında çiçek açar.
@tamzamani_ Babam öldüğünde ben daha 10 yaşındayım halam annem için ölseydi de kardeşime yeni kadın alsaydım diye ağıt yakıyordu. Bir daha hiç görmedim şükür
İnsanların ne zorlukları aşıp onca şeye rağmen birbirinden vazgeçmeyip aşklarına sahip çıktığını birbirine tutunduğunu gördükçe içim burkuluyor. Demek ki seven gerçekten kalıyormuş. İnsan bazen sadece Ben neden hak etmedim diye düşünüyor.
Bazı anlar var, bazı acılar..
Kelimelerle sağalamayan durumlar var.
Kelimesiz, sadece duyguyu yaşayarak göğüslenebilecek üzüntüler.
Anlatmak, içinden çıkmak için sabırsızlanma.
İyileşmek veya gelişmek,
Bazen de dura dura ..
Babaanne öğüdü;
Kimi insan yalnızlığın, kimi insan yansızlığın, kimi insan yarsızlığın, kimi insan arsızlığın kepazesi olurmuş da aynı kefenin pasına yaslarmış sırtını. Mizan da mizan hani. Adımlarını günün nabzına denklesen ne olur. Sorulur mu teraziye hesabı ayarsızlığın?