Een ochtendcolumn
Femke Halsema trekt aan de bel. De leefbaarheid van Amsterdam staat onder druk. Dakloosheid, drugsgebruik en mensen met psychiatrische problemen zijn steeds zichtbaarder op straat. Gemeenten kunnen dat volgens de burgemeester niet meer oplossen. Den Haag moet helpen. Daarmee staat de oplossing eigenlijk al vast. Meer geld.
Gemeenten hebben hun werkterrein de afgelopen decennia enorm uitgebreid. Klimaat, energietransitie, diversiteit, inclusie, integratie, ongelijkheid en internationale solidariteit kregen allemaal een plaats in het stadhuis. Voor steeds meer maatschappelijke problemen kwam gemeentelijk beleid. Dat is ook terug te zien in de omvang van de organisatie. Amsterdam telde in 2018 14.411 interne fte. Inmiddels werken bij de gemeente ruim 20.000 fte. Terwijl de bevolking in die periode met ongeveer 10 procent groeide, groeide het ambtelijke apparaat onder het het bewind van Halsema met bijna 40 procent.
Terwijl een gemeentebestuur in de kern een paar eenvoudige taken heeft. De stad moet schoon en veilig zijn. De openbare ruimte moet worden onderhouden. Overlast moet worden aangepakt. Er moeten woningen zijn. Op die kerntaken worden de Amsterdamse cijfers pijnlijk.
In 2025 vond nog maar 31 procent van de Amsterdammers de eigen buurt schoon. Het rapportcijfer voor het schoonhouden van straten en stoepen zakte naar 5,8. Er kwamen 265.000 meldingen over afval en reiniging binnen, 16 procent meer dan een jaar eerder. Bij meldingen over het schoonmaken van de openbare ruimte werd 59 procent binnen de afgesproken termijn afgehandeld. De gemeentelijke norm is 90 procent. In de binnenstad daalde het cijfer voor schone straten en stoepen van 6,9 in 2015 naar 5,4 in 2025. Bewoners geven de binnenstad inmiddels een 4,0.
Vervuiling is geen esthetisch probleem. Onderzoek naar wanorde in de openbare ruimte laat zien dat zichtbare verwaarlozing de sociale norm verzwakt. Afval, graffiti en achterstallig onderhoud vergroten de kans dat ook anderen regels overtreden. De omgeving vertelt voortdurend welk gedrag blijkbaar wordt geaccepteerd. Daar bestaat inmiddels voldoende empirisch onderzoek naar.
Als een organisatie de kerntaken steeds slechter uitvoert, ligt de eerste vraag voor de hand, waar gaat de beschikbare capaciteit eigenlijk naartoe? Amsterdam heeft steeds meer taken naar zich toegetrokken en krijgt de meest zichtbare taken steeds moeilijker voor elkaar. Toch gaat de discussie direct over geld.
Dat geld moet uit Den Haag komen. Den Haag heeft geen eigen geld, dus uiteindelijk komt de rekening bij de belastingbetaler terecht. Daarna volgt de bekende politieke discussie over wie die rekening moet betalen. De breedste schouders zullen ook deze lasten moeten dragen vermoed ik.
Zo wordt een vuile en onrustige stad uiteindelijk een financieringsvraagstuk. Of Amsterdam te veel doet, geld verkeerd besteedt of onvoldoende presteert, verdwijnt naar de achtergrond. Extra geld is de oplossing voordat duidelijk is geworden waarom het bestaande geld niet voldoende resultaat oplevert.
Landelijk werkt het inmiddels hetzelfde. Nieuwe politieke ambities worden nieuwe overheidstaken. Er komen ambtenaren, subsidies, programma’s en organisaties bij. Zodra de kosten oplopen, begint de zoektocht naar extra inkomsten. Schrappen komt nauwelijks ter sprake.
Amsterdam kan ook bij het begin beginnen. Zorg dat de stad schoon en veilig is. Zorg voor woningen, bereikbaarheid, onderhoud en handhaving. Kijk daarna wat er nog meer op het stadhuis moet gebeuren en wat kan verdwijnen.
Halsema vraagt Den Haag om meer middelen omdat Amsterdam de problemen op straat niet meer aankan. Maar voordat de rest van Nederland wordt gevraagd daarvoor te betalen, ligt een eenvoudiger vraag voor, waarom doet Amsterdam zoveel andere dingen terwijl de gemeente iets simpels als de eigen straten niet op orde krijgt.
Misschien heeft Amsterdam geen groter budget nodig. Misschien heeft Amsterdam een kleinere agenda nodig.
A rare voice of reason among Russians:
"I don’t need anything else from Ukraine. What do you need there? Why do you need Sumy region? Why do you need Odesa? Look around you. Your building entrances are covered in p*ss.
Just look at the sh*t you’re living in."
Man midden op de foto staat nu terecht voor sponsoring Hamas. OM is duidelijk over zijn betrokkenheid bij de terreurorganisatie en eist celstraf. Maar geen nood, Sharon Dijksma e.a. PRO-ers hebben zjjn ceremoniële klusjes overgenomen.
"Flikker de 4 mei kransen voor de slachtoffers van toen maar even achter het monument neer mensen; we gaan nu met treurige gezichten kransen leggen voor de daders van nu."
Russia is already cutting mobile internet in Moscow, St. Petersburg and other cities during "Victory Day parades". City centers are blocked and residents report connection problems.
- Petr Pavel
President of the Czech Republic 🇨🇿
"The fact that Ukraine did not fall within three days, as Moscow signalled, but for already four years bravely faces daily attacks not only on the frontline but also in cities and villages across the country, is due to the immense sacrifice and determination of its people to defend their land, families and homes."
“Helping Ukraine defend itself is not only strategic, it is a moral obligation.”
'Dan heb ik nog een andere oplossing; en dat is dat de Tegenpartij, als eerste partij met een motie komp, dat elleke Nederlandâh, bèh zèn geboorte, 'doctorandus' voor z'n naam krèg.'
Zelenskyy was supposed to disappear within a few days — through assassination or flight.
Russian agents rented apartments near Bankova Street with orders to eliminate him. And he posted a selfie: “We are here.”
Removing him was a central element of moscow’s plan. Kill him or capture him — and let panic do the rest.
When the United States offered evacuation, Zelenskyy delivered his legendary line: “I need ammunition, not a ride.”
Zelenskyy survived around a dozen assassination attempts, but the greater threat became political problems.
A corruption scandal brought down close allies, sparked rare wartime protests, and forced the public to dramatically reconsider its stance on anti-corruption reforms.
Zelenskyy’s power is based less on ideology and more on communication.
Daily selfie videos. Direct addresses. After he chose to remain in Kyiv, his approval rating jumped from 37% to 90%.
He is Ukraine’s most unexpected wartime leader.
A comedian who played the president on television in “Servant of the People” — and then won 73% of the vote in real life. Show business taught him how to operate within oligarchic systems and dominate on camera.
But the war changed his image. From a clean-shaven entertainer to a weary wartime figure.
Briefings at 3-4 a.m. Not a single full night’s sleep for years. Olena Zelenska: “There has not been a single moment of complete happiness.”
Strategically, 2022 was a year of survival. Kyiv, Sumy, and Chernihiv held. Mykolaiv and Zaporizhzhia stood firm. Kharkiv and Kherson were liberated.
The years 2023–2025 were difficult. The counteroffensive stalled. Zaluzhnyi was dismissed in 2024. The incursion into Kursk boosted morale — but only briefly. russia resumed its slow war of attrition along a 1,200 km front line.
Zelenskyy’s political instinct is confrontation.
He pushed Germany to supply weapons by appealing directly to the public. Adviser Lytvyn: “He began speaking to the people, not only to leaders.”
It worked in Europe, but it did not work with Trump.
The clash in the Oval Office was broadcast worldwide. Trump accused Zelenskyy of ingratitude.
European diplomats warned him not to go — he went anyway. One diplomat: “He is stubborn and convinced that he knows better.”
But humiliation abroad boosted his standing at home. His approval rating rose to 74% and never fell below 58%.
Prime Minister Yuliia Svyrydenko: “He defended the position of the Ukrainian people.” Foreign Minister Sybiha: “He knows how to take a punch.”
The real vulnerability is corruption. Protests in July forced a reversal on weakening anti-corruption institutions.
Scandals touched his closest circle, including long-time ally Yermak. Chykhotskyi: “I thought it was the end for him.” But it wasn’t.
Four years later, he is exhausted but remains at the center of events.
61% trust him, but only half want a second term. Most Ukrainians oppose elections during wartime.
Zelenskyy was supposed to disappear within days — but instead became an unbreakable wall in the war.
Source: translated and adopted from Tymofiy Milovanov
Pierre Cuypers vestigde zich in 1865 in Amsterdam, waar hij op eigen grond de Vondelstraat liet aanleggen, met huizen en een kerk naar eigen ontwerp, de Vondelkerk. Je kunt dus wel zeggen dat het de huiskerk van Cuypers was en daarmee onmisbaar voor de architectuurgeschiedenis.
De Vondelkerk is een neogotische kruisbasiliek ontworpen door Pierre Cuypers en werd gebouwd in 1880. Bij een brand in 1904 gingen de toren en het dak verloren. De toren werd herbouwd naar een ontwerp van Joseph Cuypers, een zoon van Pierre.
In 1984 dreigde sloop. Het gebouw werd gekraakt. De toen opgerichte Stichting Vondelkerk kocht de kerk om het te kunnen behouden. In 1993 werd het Amsterdams Monumenten Fonds eigenaar, dat in 1999 opging in Stadsherstel. De kerk werd door André van Stigt gerestaureerd.
Goed nieuws: @anivanom en Pauline Senn gaan hun documentaire ‘Kameraden’ over het leven van communiste Annie Averink bewerken en uitbreiden. Er is nog budget nodig. Kijk hier of je eraan wilt bijdragen. https://t.co/WPufy3WsUQ