Ամսվա վերջին պարելու ուրբաթները շատ էի սիրում, քանի դեռ չէր դառել մեյնսթրիմ ու սաղ հայաստանը չէր գնում, հիմա ահավոր տխրում եմ ամեն անգամ, որ չեմ կարա այլևս գնամ
Էսօր ընտանեկան հավաքի օր էր: Վայ նենց եմ էմոցիոնալ քամվում սենց օրերին: և լավ և վատ առումով: Էն որ չգիտեմ ինձ հիմա ոնց պահեմ: Մեկ ուրախանում եմ, մեկ սկսում ողբալ:
@IamManvelian Էս երեխուն ու իրա մամային շատ եմ սիրում, երբ որ գրախանութում էի աշխատում շատ հաճախ էին գալիս ու հենց երեխու համար գիրք վերցնելու, ու միշտ շատ հաճելի ու հետաքրքիր խոսում էինք ու քննարկում տարբեր թեմաներ
Որ լավ ու խառը օր եմ ունենում, ընթացքում մոռանում եմ հաց ուտեմ, որտև ուրախ եմ լինում ու սով չեմ զգում, հետո օրվա վերջ էդ դրական էմոցիաները, սովածությունն ու գլխացավը խառնվում են իրար ու չեմ կարում քնեմ: Հետևաբար պետք չի ունենալ լավ օր, պետք ա ունենալ վատ կամ նենց նոռմալ օր