Yaşım ilerledikçe mutluluğun sakin sabahlar, temiz bir ortam, erken yatmak, güvenli bir ev ve enerjimi tüketmeyen insanlardan ibaret olduğunu daha çok anlıyorum.
Gülüyorum falan ama benim nelerle savaştığımı, canımın ne kadar çok yandığını, aklım ve kalbim arasında çaresiz kaldığımı ve hiç bişeyin gönlümce olmadığını kimse bilmiyor..