Hayat bana şunu defalarca öğretti:
Bir kapıyı ardımda sessizce kapattığımda, kader önümde sabırla bekleyen nice kapıyı birer birer araladı.
Vazgeçtiğimi sandığım her an, aslında bana açılan yeni ihtimallerin başlangıcıymış.
Farkın olmalı bakışınla, sesinle, duruşundaki asaletle, eğme başını karekteri bozukların iki sözüyle, mal mülk gelip geçer aşkı sohbeti ile, başkasına dediği azabı, aynaya bakmalı önce kendine
Mevsimler karışmış geceyi gündüz diye yaşarken, ömür nerde belli değil, Dünya küçülmüş sığamadık, kalplere taş vicdan diye bir şey unuttuk kalmadı yüreklerde,