امروز ۲۴۶ روز از قتل فجیع #مسعود_مسجودی گذشته و ۱۸۹ روز دیگه، چهار جلسه بعدی دادگاه مقدماتی پرونده برگزار میشه؛ جلسات یازدهم تا چهاردهم که قراره طی چهار روز متوالی، از ۱۳ تا ۱۶ اپریل ۲۰۲۷ برگزار بشن.
در پرونده مسعود، آرزو سلطانی و مهدی احمدزاده رضوی با اتهام قتل درجه یک در بازداشتن. اما در کنار رسیدگی به اتهام این دو نفر، یه سؤال مهم دیگه هم وجود داره که جوابش برای فهم کامل این جنایت ضروریه:
چرا مسعود کشته شد؟
در حقوق کیفری کانادا، دادستانی معمولاً برای اثبات قتل الزام نداره که حتماً انگیزه رو هم ثابت کنه. یعنی مسئولیت کیفری افراد میتونه بر اساس شواهد اثبات بشه، حتی اگه تمام دلایل و انگیزههای پشت جنایت روشن نشده باشه.
اما برای فهمیدن تمام حقیقت قتل مسعود، انگیزه اهمیت زیادی داره.
مسعود چرا هدف قرار گرفت؟ فعالیتهای سیاسیاش چه نقشی داشتن؟ پروندههای حقوقیای که دنبال میکرد چطور؟ تهدیدها و اتفاقاتی که قبل از قتل باهاشون روبهرو شده بود چه ارتباطی با این جنایت داشتن؟
قرار نیست جواب این سؤالها رو از قبل انتخاب کنیم؛ جواب باید از شواهد دربیاد. اما بدون روشن شدن اونها، ممکنه بدونیم چه کسانی در قتل نقش داشتن، ولی هنوز ندونیم چرا این قتل اتفاق افتاد و هدف از حذف مسعود چی بود.
این تفاوت مهمیه.
رسیدگی به عاملان قتل یک بخش از عدالته؛ روشن شدن انگیزه و دلیل انتخاب مسعود بهعنوان هدف، بخش دیگهای از حقیقته.
برای دادخواهی کامل، هر دو باید روشن بشن.
#دادخواهی_مسعود_مسجودی
امروز ۲۴۳ روز از قتل دلخراش #مسعود_مسجودی گذشت و ۱۹۲ روز مونده تا دادگاه مقدماتی بعدی که قراره طی چهار روز متوالی، از ۱۳ تا ۱۶ اپریل ۲۰۲۷ برگزار بشه.
پرونده مسعود فقط در اسناد دادگاه و بین وکلا و دادستانی جریان نداره. بخش مهمی از روند قضایی در کانادا بر یک اصل ساده بنا شده: دادگاهها، جز در موارد استثنایی، برای مردم باز هستن.
در نظام قضایی کانادا، حضور مردم در جلسات دادگاه فقط اجازه نشستن و تماشا کردن نیست؛ بخشی از نظارت عمومی بر نحوه اجرای عدالته. مردم باید بتونن ببینن در دادگاه چه میگذره و بر اساس آنچه واقعاً اتفاق افتاده، روند قضایی رو دنبال کنن.
این موضوع برای پرونده مسعود اهمیت خاصی داره.
ماهها فاصله بین جلسات دادگاه میتونه باعث بشه توجه عمومی کم بشه، خبرها کمتر بشن و پرونده از مرکز توجه بیرون بره. اما وقتی درهای دادگاه بازه، حضور کسانی که این پرونده رو دنبال میکنن یعنی روند رسیدگی فقط از طریق روایتهای دستدوم دنبال نمیشه.
دادخواهی فقط حرف زدن درباره مسعود بیرون از دادگاه نیست؛ دیدن، شنیدن و ثبت دقیق چیزیه که داخل دادگاه اتفاق میافته.
چهار روز رسیدگی اپریل فقط چهار تاریخ روی تقویم نیست. فرصتیه که بخش بیشتری از روند این پرونده در دادگاه دیده و شنیده بشه و اطلاعات بیشتری از مسیری که پرونده طی میکنه در دسترس قرار بگیره.
تا اون روز ۱۹۲ روز مونده. مهمه که در این فاصله، توجه به پرونده مسعود فقط به روزهای برگزاری دادگاه محدود نشه.
عدالت باید در دادگاه مسیر خودش رو طی کنه؛ اما جامعه هم حق داره این مسیر رو ببینه، دنبال کنه و فراموش نکنه چرا این پرونده اصلاً وجود داره: چون جان مسعود گرفته شده و حقیقت قتلش باید روشن بشه.
#دادخواهی_مسعود_مسجودی
٤ سال پیش، در چنین روزی، ایرانیان سراسر جهان شاهد یکی از بزرگترین جلوههای همبستگیشان بودند. روزی که هزاران نفر در شهرهای مختلف دور هم جمع شدند تا صدای مشترکشان را برای آزادی و همبستگی فریاد بزنند. در تورنتو، حدود پنجاه هزار نفر با حضوری پرشور نشان دادند که اختلاف نظرها مانع اتحادشان نمیشود. این گردهمایی صرفاً اعتراض نبود، بلکه نمادی از امید و پافشاری بر ارزشهای انسانی بود.
این لحظهها بخشی از تاریخ معاصر ماست و یادآور این نکته است که وقتی کنار هم میایستیم، میتوانیم مسیرهای تازهای به سوی آینده روشنتر بگشاییم. این خاطرات نه تنها باید زنده بماند، بلکه باید به عنوان بخشی از هویت جمعیمان حفظ شود.
#دادخواهی_نبردی_جمعی_است #نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم #ps752justice #دادخواهی #ps752 #زن_زندگی_آزادی #WomanLifeFreedom #مهسا_امینی #ژینا_امینی #MahsaAmini #JinaAmini
Today marks 240 days since the brutal killing of #MasoodMasjoody, and 195 days remain until the next preliminary court hearings, scheduled for four straight days from April 13 to 16, 2027.
Masood was a political activist with clear views. He strongly opposed the Islamic Republic, but his criticism did not stop there. He also openly criticized Reza Pahlavi and his supporters.
Masood did more than speak out online. He took some of his claims to court, filed legal cases, submitted documents, and tried to use the legal system to address what he said had happened.
Some of the people named in those civil cases included Reza Pahlavi, as well as Arezoo Soltani and Mehdi Ahmadzadeh Razavi, the two people who are now in custody and charged with first-degree murder in Masood’s killing.
That fact alone does not prove that Masood’s civil cases were connected to his murder, or that everyone named in those cases had any role in his death. Any connection must be supported by evidence.
But Masood’s political and legal activities in the months and years before his death should not be ignored. The court records he left behind can help show what he was investigating, what claims he was making, and what issues he was trying to pursue through legal channels.
Whether each of Masood’s claims was right or wrong should be decided by evidence. But his death should not erase the issues he had already formally raised.
Masood is no longer here to explain why he filed those cases or what he hoped to uncover. What remains are the records he created while he was alive, and the questions those records may still help answer.
Whoever killed Masood took his life. His death should not also end the legal path he had started in his search for answers.
Justice for Masood is not only about finding the full truth about his murder. The questions he was already trying to answer before he was killed should not disappear with him.
#JusticeForMasoodMasjoody
@Danialmemar2 آخه تثبیت قیمت به شهردار مربوط میشه؟
بانک مرکزی و شورای پول و هزار تا کوفت و زهر مار هست که مسئول کنترل تورم و گرانی و...هستند.
آید بابا میخواد یه سوراخ دعا وا کنه برا دزدی بیشتر
@enzyatto البته لاشه نهنگ بدلیل دارا بودن مقادیر عظیمی از چربی تا مدت زیادی روی آب شناور میمونه و ماهیهای کوچک و بزرگ و البته کوسهها از اون تغذیه میکنند.زمانی که چربیها توسط آنها خورده شد لاشه ای که تقریباً اسکلتی از اون باقی مانده به قعر آب فرو میره
حالا بفرمائید؛
#نیما_رسولزاده، ۲۳ساله، فرزند ناصر و اهل روستای کاومیشگلیِ میاندوآب، با گذشت ۵۷ روز از بازداشت همچنان بهصورت بلاتکلیف در یکی از بازداشتگاههای امنیتی ارومیه نگهداری میشود. صداش باشیم.
#زندانی_سیاسی
Today marks 237 days since the brutal killing of #MasoodMasjoody, and 198 days remain until the next preliminary court hearings, scheduled for four straight days from April 13th to 16th, 2027.
One part of Masood’s case deserves a closer look. It is not only what happened before the killing that matters. What people said and did after the crime can also be important.
In the early days, much of the information about the case was not yet public. So it matters who started talking about the case, what story they told, and most importantly, what exactly they knew at that time.
Did anyone talk about details that had not yet been made public? If so, where did that information come from, and why did that person have access to it?
We should also look at whether there were early attempts to push attention in one direction or away from another. A wrong statement, rumor, or political opinion does not automatically mean someone was connected to the killing. But knowing private details about a crime before they became public is different, and it deserves serious attention.
Sometimes, what a person says after a crime can raise important questions about what they knew before the facts became public. That is why when something was said can be just as important as what was said.
Seeking justice for Masood means no important lead should be ignored because of when it appeared or who is behind it. Every path that could lead to the truth about his killing should be followed to the end.
#JusticeForMasoodMasjoody
باز شنبه شد …
«من اگر دستگیر شدم، تو هم لطف کن، منو فراموش نکن»
تو با یک نقطه کاری کردی که با چند کتاب نمیشد کرد.
مگه میشه فراموشت کرد؟
#حسین_شنبهزاده
امروز ۲۳۶ روز از قتل هولناک #مسعود_مسجودی گذشت و ۱۹۹ روز مونده تا دادگاه مقدماتی بعدی که قراره طی چهار روز متوالی، از ۱۳ تا ۱۶ اپریل ۲۰۲۷ برگزار بشه.
آرزو سلطانی و مهدی احمدزاده رضوی امروز با اتهام قتل درجهیک مسعود در بازداشت هستن. اما قبل از اینکه اسمشون وارد یه پرونده قتل بشه، اونا هم آدمهایی بودن که زندگی عادی خودشون رو داشتن.
و یکی از مهمترین سؤالهای این پرونده دقیقاً از همینجا شروع میشه:
چه مسیری دو آدم عادی رو به نقطهای رسوند که امروز با اتهام جنایتی به این سنگینی روبهرو هستن؟
بررسی قتل مسعود نباید فقط به اتفاقی که در صحنه قتل افتاده محدود بمونه. باید روشن بشه چه کسانی در شکل گرفتن این مسیر نقش داشتن؛ چه کسانی زمینه رو ساختن، نفرت رو پرورش دادن، تشویق کردن، جهت دادن، برنامه ریختن یا از آدمهای دیگه برای رسیدن به هدف خودشون استفاده کردن.
آدمها یکشبه به نقطهای نمیرسن که وارد چنین جنایتی بشن. اگه آرزو سلطانی و مهدی احمدزاده رضوی در نهایت در دادگاه مسئول شناخته بشن، فقط دونستن اینکه چه کاری انجام دادن کافی نیست؛ باید روشن بشه چه مسیری اونها رو به اون نقطه رسوند، چه کسانی در این مسیر نقش داشتن و این ماجرا از کجا شروع شده.
در یه جنایت برنامهریزیشده، کسی که در نهایت دستش مستقیماً به جنایت آلوده میشه، میتونه آخرین حلقه زنجیره باشه، نه اولین حلقه.
این نه از مسئولیت عاملان مستقیم کم میکنه و نه برای کاری که انجام دادن توجیه میسازه. برعکس، یعنی مسئولیت نباید در آخرین حلقه متوقف بشه؛ باید این زنجیره رو تا جایی دنبال کرد که واقعاً شروع شده.
اگه شواهد نشون بده کسانی این دو نفر رو برای حذف مسعود به کار گرفتن، هدایتشون کردن، براشون زمینه ساختن یا در اجرای این جنایت کمکشون کردن، دیگه نمیشه پرونده رو در نقطه عاملان مستقیم متوقف کرد. هر کسی که در شکل گرفتن و پیش بردن این جنایت نقش داشته، باید شناسایی بشه و بابت نقش خودش پاسخگو باشه.
دادخواهی مسعود یعنی زنجیره مسئولیت از آخر به اول دنبال بشه؛ از کسانی که در اجرای قتل نقش داشتن تا کسانی که پشت تصمیم، هدایت و سازماندهی اون بودن. رسیدن به عاملان مستقیم پایان این پرونده نیست؛ حقیقت وقتی کامل میشه که معلوم بشه این جنایت از کجا شروع شد، چه کسانی اون رو پیش بردن و این زنجیره تا کجا امتداد داشته.
#دادخواهی_مسعود_مسجودی
Today marks 236 days since the horrific killing of #MasoodMasjoody, and 199 days remain until the next preliminary court hearings, scheduled for four straight days from April 13th to 16th, 2027.
Arezoo Soltani and Mehdi Ahmadzadeh Razavi are currently in custody, charged with first-degree murder in Masood’s case. But before their names became part of a murder case, they were ordinary people living ordinary lives.
And one of the most important questions in this case starts right there:
What path brought two ordinary people to the point where they are now charged with a crime this serious?
The investigation into Masood’s killing should not stop with what happened at the scene of the crime. It should find out who helped create the situation, who encouraged hatred, who gave direction, who made plans, and who used other people to reach their own goals.
People do not become involved in a crime this serious overnight. If Soltani and Ahmadzadeh Razavi are ultimately found responsible in court, knowing what they did is not enough. We also need to know what brought them to that point, who played a role along the way, and where this chain began.
In a planned crime, the person directly involved in carrying out the final act can be the last link in the chain, not the first.
This does not reduce the responsibility of the direct actors or excuse what they did. It means responsibility should not stop with the last link. The chain must be followed all the way back to where it began.
If the evidence shows that others used these two people to target Masood, directed them, created the conditions for the crime, or helped them carry it out, the case cannot stop with the direct actors. Everyone who played a role in creating or moving this crime forward must be identified and held responsible for their own actions.
Seeking justice for Masood means following the chain of responsibility from the end back to the beginning, from those involved in carrying out the killing to those behind its planning, direction, and organization. Finding the direct actors is not the end. The full truth requires finding out where this crime began, who moved it forward, and how far that chain goes.
#JusticeForMasoodMasjoody
شاید خیلیا #امیرحسین_موسوی (اکانت جیمز دین تو توییتر) رو نشناسن.
شب اعدام #محمد_قبادلو، جلو زندان کنار خانوادش بود؛ همون کسی که پتو رو انداخت رو شونههای بابای محمد.
کم نذارید و ازش بنویسید...🙏