Şair İsmet Özel'in dediği gibi ''ikna edilmişlerle yola çıkılmaz. Yola, inanmışlarla çıkılır.'' İşte bu yüzden yolu güzel olanın, bileğinde diken izi olur çünkü muhakkak, hakikate giden yolda meşakkatsiz bir varış yoktur.
Sizin de içinizdeki kırgınlığı uzun süre atamadığınız oldu mu? Onunla birlikte ciddi bir üzüntü hissettiğiniz, bu yüzden insanlara bir türlü kendinizi veremediğiniz, belli de etmediğiniz, bir süre sonra böyle yaşamaya alıştığınız oldu mu? İç ışığı kırılmış ama çalışıyor gibi.
Eldekilerin avuçtan kaçtığı, beklenilenlerin aslında o kadar da istenmediği, küçük ayrıntıların büyük bedellere sonuçlandığı bi yere vardık. İyi mi yaptık bilmiyorum. Bu yol bize ayrıldıysa bize olduğumuz yerde saymak da yakışmazmış
Umut bitince dönmenin pek bir anlamı kalmıyor çünkü. Bakıyorsun, dönebileceğin bir yer değil artık orası, kendini mecburen yeniden düzenliyorsun. Kendini başka bir ihtimale ikna ediyorsun.
Acınası bir umut bile hiç yoktan iyidir. Bir noktaya kadar. Yürek daha daralmaya başlayana kadar. Daralan yürek hiç yoktan iyidir. Çatlamaya başlayana kadar.