حذف تیمِ فوتبالِ حامیِ رهبر و سپاه یادآور این سخنِ خردمندانۀ دکتر میکولا ریابچوک، رئیس سابق انجمن قلم اوکراین، است:
«نباید از یاد برد که هر بار که ارزشها را فدای منافع میکنیم با این خطر مواجهایم که در نهایت هر دو را از دست بدهیم.»
این برداشت از #دموکراسی در یک جامعه با ثبات و نرمال درسته.
در دموکراسی، فرد حق قانونی داره که بدون پیگرد از هر تیمی طرفداری کنه؛ اما دموکراسی هرگز تضمین نمیکنه که بقیه با استفاده از همون آزادی بیان، این انتخاب رو نقد و قضاوت نکنند.
آزادی انتخاب به معنی مصونیت از قضاوت نیست!
«فرهنگ دموکراتیک» یعنی در آینده اجازه بدیم هر فرد خودش تصمیم بگیره از تیم ملی حمایت کنه، بیطرف بمونه یا حتی از تیم رقیب حمایت کنه؛ بدون اینکه بهخاطر این انتخاب برچسب بخوره، تحقیر بشه یا تحت فشار قرار بگیره.
#دموکراسی یعنی احترام، بهویژه وقتی انتخاب دیگران با ما یکی نیست.
کارکرد بخش قابل توجهی از تحلیلگران سیاسی در رسانه فارسی، تبیین واقعیت نیست.
خیلی ها در عمل نقش محلل سیاسی را دارند، گره از کار کارفرما باز میکنند و به جریانهای بیاعتبار و تصمیمات شکستخورده رنگ و لعاب میدهند.
تحلیل فرمایشی، ابزار توجیه بنبستهاست.
#تحلیل_سیاسی#محلل_سیاسی
کارکرد بخش قابل توجهی از تحلیلگران سیاسی در رسانه فارسی، تبیین واقعیت نیست.
خیلی ها در عمل نقش محلل سیاسی را دارند، گره از کار کارفرما باز میکنند و به جریانهای بیاعتبار و تصمیمات شکستخورده رنگ و لعاب میدهند.
تحلیل فرمایشی، ابزار توجیه بنبستهاست.
#تحلیل_سیاسی#محلل_سیاسی
تقلیل بحث به شکل شادی گل یا جناحبازی، فرار از صورتمسئلهست؛ بحث سر ذات شادی گله. وقتی هنوز جامعه بار یک ترومای عمیق و جمعی رو به دوش میکشه، حداقل رفتار مسولانه تیم ملی شادی نکردن و هم دردیه، دقیقاً مثل سابقه همدردیشون با فلسطین یا موارد دیگه. همدردی فرمایشیه که باعث خشم میشه!
مخاطبم سلطنت طلب های که به فراخوان آقای پهلوی پرچم دزدکی برده داخل استادیوم نیست مخاطبم منتقدین جزیان پهلوی هست. چطور یک ویدئو از حرکت دست محمد بعد از گل را، که یک حرکت شناختهشده برای شادی هس و نه مختص ایران است و نه مختص این بازیکن، اینقدر بزرگ کردهاید؟
واقعاً آنقدر در خشم خودتان غرقید که اجازه میدهید موجسواران سیاسی، که خود آقای پهلوی و جریانش سالهاست در این کار استاد هستند، این بار روی احساسات شما هم سوار شوند؟
دوست ندارید؟ حق شماست. حمایت نکنید. اما حداقل دو دلیل واقعی برای حمایت نکردن ارائه کنید، نه این ماجراها را. یا اصلاً دلیلی ارائه نکنید؛ بهتر از این است که از هر حرکت چندثانیهای یک جنجال سیاسی ساخته شود!
#worldCap2026
قیاس معالفارق!
فیفا یه نهاد تجاریه که عمده اعتبارش رو از توجه مردم ایران نمیگیره، اما تیم ملی باید نماینده مالکش، یعنی مردم باشه. مقایسه مسولیت این دو در برابر جامعه ایران دقیق نیست.
فلسفه اخلاق و نقد ساختار ورزش یه بحثه، توقع از تیم ملی برای خوشرقصی نکردن یه بحث دیگه!
تحریم کردن تیم فوتبال تقلیل دادن دعوا به سایر مردم از جمله بازیکنانیه که جان و مال و زندگیشون دست ج ا ئه، بنظرم اگه قراره تحریم کنیم باید کل سازمان ورزشی که ج ا رو رسمیت و بهش تریبون داده تحریم کنیم، مشکل اصلی فیفاست نه تیم ملی، اگه قراره تحریم کنیم باید کل ساختار فیفایی رو تحریم کنیم که کمکی حتی به بازیکنان بازداشتی نکرد و تازه یه NGO هست که قراره مصداق خودگردانی دموکراتیک باشه، نمیشه بقیه مسابقاتی رو که این سازمان مافیایی برگزار میکنه نگاه کنیم حمایت کنیم لذت مسابقات رو ببریم بعد به فوتبال در ایران میرسیم سیاسی برخورد کنیم، برخورد دو گانه درست نیست ورزش یا سیاسی هست یا نیست اگه بود همش سیاسیه و اگه نبود همش غیر سیاسیه...چطور فیفا روسیه رو تحریم کرد ؟! چرا ج ا رو تحریم نکرد؟! این دبل استاندارده و اگه کسی خیلی اخلاقی عمل میکنه باید با همش خیلی اخلاقی برخورد کنه، رئال و منچستر و بایرن و میلان هم نباید نگاه کنه، اصلا باید با ورزش حرفه ای که اینقدر فساد توش هست مخالفت کرد اگر خیلی خیلی ازادیخواه و اخلاق گرا باشی باید از ورزش آماتوری و دانشگاهی حمایت کنی نه سازمانهایی که صدها میلیون دلار در میارن و یه روز فوتبال رو به قطر میفروشن یه روز به روسیه یه روز به ج ا و یه روز به آمریکا... کلیت فوتبال رو کلیت ورزش حرفه ای رو تحریم کن، تا هم در این رنج حاصل از محرومیت شریک مردمت باشی هم عادلانه و برابر با فساد سیاسی مالی و اخلاقی برخورد کردی... نمیشه برای رئال و بارسلون برزیل و آلمان هورا بکشی و به کسی که برای یه تیم دیگه هورا میکشه درس اخلاق و مبارزه بدیم، منو رستوران نیست که انتخاب کنیم، یا همه اش یا هیچی، ورزش حرفه ای و صنعت ورزش فساد آوره، نمیشه تبعیض آمیز بر خورد کرد.
قیاس معالفارقیه. یاد حکایت اون بنده خدایی میافتم که با تهدید، مجبورش کردن برقصه، ولی اون شروع کرد با تمام توان رقصیدن! بعد بهش گفتن: مجبور بودی برقصی قبول، ولی دیگه چرا خوش رقصی کردی؟
بحث سر بازی کردن و نکردن نیست، سر اینه که برای شاباش چقدر خوش رقصی میکنند.
آیا یک استاد دانشگاه نباید در دانشگاه تهران تدریس کند چون زیرمجموعه جمهوری اسلامی است؟ آیا یک مهندس نباید در فولاد مبارکه کار کند چون این مجموعه در ایران فعالیت میکند؟ آیا یک پزشک نباید در بیمارستانهای ایران طبابت کند؟پس چرا به فوتبالیست نباید بتونه به زندگی حرفه ای خودش تمرکز کنه ؟
بخش بزرگی از این بازیکنان در همین جامعه بزرگ شدهاند؛ نه؟
من طرفدار قدیمی یا احساسی تیم ملی نیستم اما امسال برام واکنش ها و عنوان تیم جمهوری اسلامی عجیب شدن و تمام این سوال ها در ذهنم میچرخه
این تحلیل فاکتور خستگی مادی سیستمها رو نادیده میگیره. صلحها لزوما با امضای متنهای بینقص پایدار نمیشن، بلکه با موازنه وحشت و هزینه دوام میارن.
ج.ا نشون داد بدون ایجاد هزینه ول کن نیست. ترس از هزینههای راند بعدی جنگ، خودش میتونه ضامن بقای آتشبس باشه.
🧵✍🏻
۱/۷
میگویند جنگ تمام شد و توافق در راه است. بگذارید بدون فروختن رؤیا بگویم: هر توافقی میان جمهوری اسلامی و آمریکا امضا شود، پایدار نمیماند. چرا؟ یک رشتو👇🏻
#از_دموکراسی_بگو رو با برچسب: سواستفاده عرزشیها، خفه میکردید!
حالا که درباره جنگ و توافق، کنار کیهان و دلواپسا ایستادید، بالاخره فهمیدید سواستفاده دیگران از یک حرف، اون حرف رو اشتباه نمیکنه؟
یا طبق منطق خودتون، همسنگر شریعتمداری شدید؟