Ben artık sakin bir hayat dileyen, mesafeli arkadaşlıklar kuran, gelecek planları olan, hiçbir şeyi umursamayan ve sadece kendi yolunda yürüyen biri oldum.
ertelenen bir arama, geç kalınan af dileyişler, geç gelen farkındalıklar, anın güzelliğini kaçırmalar, içinden geleni söyleyemeyişler insanın omzunda bir yük olarak duruyor.o yüzden içinizden geleni yapın; taktiksiz, tertemiz ve içten. kazanıp kaybetmenin bir önemi yok, ölüm var.
Üzülme...
Hakkını yiyen, gönlünü kıran, günahını alan, vebaline giren, yıllarını çalan insanlar olacak bu hayatta. Ve sonra şu sözü getir aklına: "Şahidi Allah olanın hakkı kimsede kalmaz."
Bu hayatta hiç kimseye yaranamazsın.
Hiç kimseye yetemezsin. Ne yaparsan yap, beğenmezler. Hep kendi bildikleri doğrularda yaşarlar. Dönüp de “Acaba hata bende mi?” demezler. Bencil olmayın, hep “ben” demeyin. Dinlemeyi öğrenin, anlamaya çalışın.
Elinizdekine nankör olmayın.