#فوری
اینترنت در #آبدانان ودر برخی روستاهای همجوار کاملا قطع شد
ازترس تظاهرات شبانه مردم موروموری وسراباغ که چندین تن از این جوانهای کشته شده از این دو بخش بودند
زینب جلالیان؛ نزدیک به نوزده سال اسارت، اما ارادهای که شکستنی نیست.
زینب جلالیان، زن کوردی که نزدیک به نوزده سال از زندگی خود را پشت دیوارهای بلند زندانهای جمهوری اسلامی سپری کرده است، زنی که جوانیاش را در بند و انفرادی گذرانده، اما سالهای طولانی اسارت، شکنجه، تهدید و فشار نتوانستهاند اراده و باورهایش را درهم بشکنند.
او در جریان بازداشت، زیر شدیدترین فشارهای جسمی و روانی قرار گرفت، ماهها انفرادی، شکنجه، تهدید به تجاوز و بازجوییهای طاقتفرسا بخشی از آن چیزی بود که بر او گذشت. در روندی قضایی که بهشدت از سوی نهادهای حقوق بشری مورد انتقاد قرار گرفت، ابتدا به اعدام محکوم شد و سپس حکم او به حبس ابد تغییر یافت.
اما رنج زینب به همان روزهای نخست بازداشت محدود نماند. سالها او را از زندانی به زندان دیگر منتقل کردند؛ از کرماشان و اوین تا خوی، قرچک، کرمان و سرانجام یزد. انتقالهای پیدرپی، دوری از خانواده و زادگاه، محرومیت از حقوق اولیه و فشارهای مستمر، به بخشی جداییناپذیر از زندگی او تبدیل شدند.
در تمام این سالها، جسم او نیز از آسیبها و محرومیتها در امان نمانده است. بیماریهای مختلف، مشکلات جسمی و بینایی و محرومیت از دسترسی مناسب به درمان، رنج زندان را برای او دوچندان کردهاند. حتی سلامت و جان او نیز بارها در معرض خطر قرار گرفته است.
بااینهمه، آنچه زینب جلالیان را به نمادی از مقاومت و ایستادگی تبدیل میکند، تنها تحمل سالهای طولانی زندان نیست؛ بلکه ارادهی زنی آزاد است که در برابر فشار برای تسلیمشدن ایستاده و حاضر نشده است کرامت و باورهای خود را معامله کند.
تصور کنید زنی را که نزدیک به دو دهه از بهترین سالهای عمرش را در زندان گذرانده است؛ زنی که بارها شکنجه شده، بارها به زندانهای دوردست منتقل شده، از دیدار آزادانه با خانواده محروم مانده و… بااینحال، هنوز نامش یادآور ایستادگی و معنابخش شعار «مقاومت زندگیست» است.
زینب جلالیان فقط یک زندانی سیاسی نیست، او روایت انسانی است که قدرت سرکوب تلاش کرده است جسمش را در حصار زندان نگه دارد و ارادهاش را درهم بشکند، اما نتوانسته است او را به تسلیم وادار کند.
شاید بتوان سالهای جوانی یک انسان را پشت میلههای زندان گرفت، اما نمیتوان با زندان، شکنجه و تهدید، لزوماً اراده و باورهای او را به بند کشید.
مقاومت زینب جلالیان یادآور این حقیقت است که آزادی فقط رهایی از دیوارهای زندان نیست، گاهی حفظ کرامت، وفاداری به باورها و تسلیمنشدن در برابر ظلم، خود شکلی از آزادی است.
زینب جلالیان باید آزاد شود. نه فردا، نه روزی دیگر؛ همین امروز.
#زینب_جلالیان
https://t.co/MQbKpbvCP5
احتمال محاصره نیابتیهای ایران در منطقه جرف الصخر عراق
ارتش عراق به دستور علی زیدی، نخستوزیر عراق، در حال آماده شدن برای محاصره منطقه استراتژیک جرف الصخر و رویارویی با گروههای نیابتی ایران به ویژه کتائب حزبالله در این منطقه است.
منطقه جرف الصخر که محل تلاقی استانهای کربلا، بابل، انبار و بغداد است، از سال ۲۰۱۴ به محلی برای فعالیتهای نظامی گروههای نیابتی ایران و قاچاق نفت مبدل شده است.
علی زیدی پیشتر اعلام کرده بود که گروههای خارج از قانون در صورت خودداری از تحویل سلاحهایشان به دولت، به عنوان گروه ت’روریستی شناخته خواهند شد.
این اقدام حکومت زیدی در راستای سیاست منطقهای و نظم نوین خاورمیانه انجام میشود و باید آن را بخشی از طرحی بزرگتر برای تقویت حکومتهای مرکزی و پایان دادن به گروههای شبهنظامی ارزیابی کرد.
Nine Kurdish citizens, including seven political activists, remain forcibly disappeared months or years after their arrests by the IRGC Intelligence Organisation and the Ministry of Intelligence of the Islamic Republic of Iran.
They are Osman Mameh, Arman Khalegh-Panah, Edris Feqhi, Mohsen Ghaderi, Sara Rashidi Kachalanlou, Zahra Pir-Dehghan, Parvin (Akhtar) Rasegh Ghezelbash, Khaled Barzanji and Sirwan Habibi.
🔗https://t.co/B1FtHoHb2s
Fate of Four PJAK and Two KJAR Members Remains Unknown After Arrest in Iran
The fate of Idris Faqehi, Mohsen Ghaderi, Sirwan Habibi and Khaled Barzanji, four members of the Kurdistan Free Life Party (PJAK), and Zahra Pirdehghan and Parvin Rasegh Ghezelbash, two members of the East Kurdistan Free Women’s Society (KJAR), remains unknown.
According to statements from the two organizations and reports by the Kurdistan Human Rights Network, their families have repeatedly sought answers but received no clear information about their loved ones’ whereabouts, health or fate.
In its latest report, the Kurdistan Human Rights Network said there was still no information about Khaled Barzanji, who was arrested by IRGC forces on 10 July 2026 in Uchtapeh village near Bukan. His family has been unable to contact or visit him since his arrest. Security and judicial authorities have also denied knowing about his detention or where he is being held.
In a statement about Barzanji, PJAK said the Iranian government was directly responsible for his life, health and safety. The party demanded the immediate disclosure of his whereabouts and legal status, saying the continued secrecy had deepened concerns about his health and detention conditions.
Idris Faqehi has been missing since 24 July 2021, when he was wounded and detained by IRGC forces near Bukan. More than five years later, his fate remains unknown. In its recent open letter, PJAK named him among its members who have been subjected to enforced disappearance following their arrest.
Mohsen Ghaderi was arrested by IRGC intelligence agents on 22 June 2025 in the Hangeh Zhale border area near Baneh. According to the Kurdistan Human Rights Network, the IRGC told his family that he had been killed in a clash. However, a man arrested alongside him and later released said there had been no clash and that both men had been taken into detention. The network reported that Ghaderi was last seen at the Shahramfar detention center in Sanandaj in late summer 2025.
Sirwan Habibi was arrested by Ministry of Intelligence agents in Kamyaran in the early hours of 9 September 2026. Citing witnesses, the Kurdistan Human Rights Network reported that agents used violence against him during his arrest. Despite his family’s visits to security offices and courts in Kamyaran and Sanandaj, they have received no clear information about his condition or where he is being held.
Zahra Pirdehghan and Parvin Rasegh Ghezelbash were arrested by IRGC intelligence agents in Urmia on 25 and 28 June 2026, respectively. KJAR confirmed that both women were its members and said they were in Urmia to carry out political activities related to women’s issues. Their families’ repeated inquiries have also failed to establish their condition or whereabouts.
In an open letter dated 13 October 2026, PJAK called on Mai Sato, the UN Special Rapporteur on human rights in Iran, and Human Rights Watch to take urgent action to clarify the fate of Idris Faqehi, Mohsen Ghaderi and Sirwan Habibi. The party said the three had been denied access to lawyers and that their families had been pressured to stop seeking answers. It called for international action to end enforced disappearances and hold those responsible accountable.
More than three months after #Khaled_Barzanji, a Sanandaj-born member of the Kurdistan Free Life Party #PJAK, was arrested by the Islamic Revolutionary Guard Corps (IRGC) Intelligence Organisation in the village of Uch Tappeh, Bukan, West Azerbaijan Province, his fate and whereabouts remain unknown. Despite repeated enquiries by his family, security and judicial authorities have refused to acknowledge his detention.
The Kurdistan Human Rights Network (KHRN) has learned that on 10 July 2026, IRGC forces surrounded a garden house in the village of Uch Tappeh in Bukan and arrested Barzanji along with two other individuals who owned the property.
https://t.co/nUo3w1oM99
دکتر #ناصر_همتی نویسنده و روانپزشک اهل آبدانان برای تحمل سه سال وشش ماه ویک روز حبس خودرا به زندان ماهپاره دره شهر معرفی کرد
از قیام ژینا در۱۴۰۱ بارها چه در اصفهان وایلام وچه آبدانان دکتر ناصر همتی به دلیل آنچه حکومت اقدام علیه امنیت وتوهین به رهبری مینامد به زندان رفته واین محکومیت نیز در پرونده ای تازه به ایشان تفهیم اتهام شده
صدور حکم اعدام نشان میدهد دولت ایران فاقد قدرت است و این بیقدرتی را با جنایت و خشونت عریان میخواهد جبران کند. وریشه مرادی جان کوردستان است و جامعهی آزادیخواه #کوردستان مقتدرانه و با تمام وجود پشتیبان فرزند دلیرش #وریشه_مرادی است.
#ژن_ژیان_ئازادی
#فوری | وریشه مرادی بار دیگر به اعدام محکوم شد؛ وکلا از بیتوجهی دادگاه به دستور دیوان عالی خبر دادند
شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران بار دیگر وریشه مرادی، فعال سیاسی کُرد، را به اتهام «عضویت در گروه باغی» به اعدام محکوم کرده است. وکلای او میگویند دادگاه بدون انجام تحقیقات مورد نظر دیوان عالی کشور، حکم اعدام را مجدداً صادر کرده است.
بر اساس گزارش «امتداد»، امیر سجادی، یکی از وکلای وریشه مرادی، اعلام کرد که حکم جدید روز چهارشنبه ۲۲ مهر به یکی از وکلای او ابلاغ شده است. این حکم ظرف ۲۰ روز قابل فرجامخواهی در دیوان عالی کشور است.
شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب پیشتر نیز وریشه مرادی را به اعدام محکوم کرده بود، اما دیوان عالی کشور در پی فرجامخواهی وکلای او، حکم را به دلیل نقص تحقیقات نقض و پرونده را برای رسیدگی مجدد به همان شعبه بازگردانده بود.
کیوان عزیزی، دیگر وکیل این فعال سیاسی، میگوید شعبه ۱۵ بدون انجام تحقیقات مورد نظر دیوان عالی کشور و صرفاً با تغییر عنوان اتهامی، بار دیگر حکم اعدام صادر کرده است.
امیر سجادی نیز با رد اتهام مطرحشده علیه موکلش گفته است که شواهد کافی برای انتساب اتهام «عضویت در گروه باغی» به او وجود ندارد. به گفته این وکیل، فعالیتهای وریشه مرادی به مبارزه با داعش در شمال سوریه مربوط بوده و او در هیچ عملیاتی علیه جمهوری اسلامی ایران مشارکت نداشته است.
وکلای وریشه مرادی اعلام کردهاند که در مهلت قانونی به حکم جدید اعتراض خواهند کرد و ابراز امیدواری کردهاند که دیوان عالی کشور در رسیدگی مجدد، به ایرادهای حقوقی و دفاعیات آنها توجه کند.
شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی تهران به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی، برای دومین بار #وریشه_مرادی، زندانی سیاسی کُرد اهل سنندج، را به اتهام «عضویت در گروه باغی» به اعدام محکوم کرد.
صدور مجدد حکم اعدام برای این زندانی سیاسی در حالی صورت گرفته که به گفته وکلای وی، ایرادهای قانونی و نواقص تحقیقات که پیشتر به نقض حکم در دیوان عالی کشور منجر شده بود، همچنان برطرف نشده است.
🔗 https://t.co/w1gZj2WF65