bbi✿beep

𝙬𝙞𝙨𝙝 𝙞 𝙬𝙚𝙧𝙚 𝙮𝙤𝙪𝙧 𝙝𝙤𝙢𝙚

[Anu 🍁 @maomao09diaries]

૮꒰ ˶• ༝ •˶꒱ა

[jodido ruco que le sigue diciendo DF a la CDMX @caosilustrado]

One must imagine Sisyphus as a tomato

[HappydaywithFN @lalisastanpink]

นาร์เนียคือหนังที่อยากเห็นภาคต่อมากที่สุดสำหรับเรา ทั้งที่ต้นฉบับมีนิยาย 7 เล่ม แต่หนังมีแค่ 3 ภาคเอง😭 ทั้งโลกของนาร์เนีย ตัวละคร เพลงประกอบ อัสลาน และบรรยากาศมันดีมาก🦁✨ เอาจิงนี่รู้สึกว่ามันแมสเท่าแฮร์รี่ได้เลยนะ แต่แบบเสียดายที่ไม่ทำต่ออ แล้วนี่รักคร���บครัว Pevensie มากกฮืออ🥹

#Narnia #นาร์เนีย

[worst pie in london @worstapplepie]

เปิดเฟสร้านไปเจอ เชื่อแล้วว่าอร่อยจร��ง

[The Momentum @themomentumco]

สีผิว รูปร่าง และเชื้อชาติ ชวนคุยอย่างไร ให้ลูกหลาน รู้จักความหลากหลายตั้งแต่ยังเด็ก

“หนูไม่ชอบผิวสีนี้”

“ทำไมหนูตัวอ้วน”

“หนูไม่อยากเป็นคนตาเล็ก”

คำถามของเด็กวัยไม่เกิน 10 ขวบ ที่ตั้งคำถามเกี่ยวกับภาพลักษณ์ภายนอก ทั้งสีผิว หน้าตา รูปร่าง ไปจนถึงเชื้อชาติ ทั้งที่ถามถึงคนอื่น และพูดถึงตนเอง ประโยคเหล่านี้มักสร้างความลำบากใจให้ผู้ป���ครองเสมอ เพราะไม่แน่ใจว่าควรอธิบายอย่างไร

ปัญหาไม่ใช่แค่การสื่อสารระหว่า��เด็กกับผู้ใหญ่ แต่เป็นความกังวลในใจของพ่อแม่ด้วยว่า เมื่อลูกเริ่มไปโรงเรียน เจอเพื่อนและครู อาจกำลังรับเอาแนวคิดบิวตี้สแตนดาร์ด ซึ่งมองว่าสิ่งหนึ่งดูดี แต่อีกสิ่งหนึ่งไม่สวยงามตั้งแต่ยังเป็นเด็กเล็ก อย่างเช่น กรณีในสหรัฐอเมริกา เด็กเอเชียเติบโตมาในสังคมตะวันตก ตอนยังเด็กรู้สึกว่าไม่อยากเป็นเด็กอินเดีย หรือไม่อยากเป็นเด็กผิวเหลืองตาเล็ก เพราะตนเองแตกต่างจากเพื่อน และไม่สวยเท่าคนอื่นในสังคมคนผิวขาว

แม้แต่ในประเทศไทยเองก็มีเด็กเล็กที่ยังไม่เข้าสู่ช่วงวัยรุ่นด้วยซ้ำ ที่ไม่พอใจในรูปลักษณ์ของตนเอง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องรูปร่างอ้วนท้วม สีผิวเข้ม ผมหยิกฟู หรือลักษณะที่เด็กคิดว่าไม่ตรงตามมาตรฐานความงาม อย่างไรก็ตาม เด็กๆ หลายคนไม่ได้อยากไล่ตาม��ิวตี้สแตนดาร์ดเสมอไป เพราะบางครั้งเพียงแค่สงสัยว่า ลักษณะเฉพาะของร่างกายตนเองมันดีหรือไม่ดีกันแน่นะ

แล้วผู้ปกครองต้องคุยอย่างไร ให้เด็กรู้จักความแตกต่าง สร้างความมั่นใจให้ลูกรู้สึกภูมิใจในตัวเอง ไปจนถึงการเคารพความหลากหลายของมนุษย์คนอื่นๆ ในสังคม

• เปิดใจรับฟัง และเน้นพูดคุยด้านความสามารถมากกว่าลักษณะภายนอก

แน่นอนว่าเด็กๆ จะเริ่มรับรู้ถึงความแตกต่าง และเรื่องบิวตี้สแตนดาร์ดเมื่อเขาไปโรงเรียนหรือเผชิญโลกนอกบ้าน ฉะนั้น เมื่อลูกกลับมาแล้วบอกว่า “หนูอยากเป็นคนเชื้อชาติอื่น” บริตทานี หว่อง (Brittany Wong) นักข่าวจาก HuffPost สื่อสหรัฐฯ แนะนำว่า วิธีการที่ดีที่สุดที่ควรทำในฐานะผู้ปกครองคือ ‘ตั้งใจฟังลูกให้จบ’ เพราะความจริงลูกอยากให้เราฟัง แล้วแบ่งปันประสบการณ์หรือความรู้สึกกับเขา

จากนั้นพ่อแม่ควรหลีกเลี่ยงคำพ���ดเชิงลบเกี่ยวกับรูปร่างหน้าตา แต่ใ��้พูดถึงทักษะและความสามารถที่ไม่เกี่ยวกับลักษณะภายนอกแทน กล่าวชมลูกในข้อดี เช่น ลูกมีความคิดสร้างสรรค์ เล่นกีฬาเก่ง หรือเรียนเก่ง เพราะเมื่อเด็กรู้สึกภาคภูมิในทักษะความสามารถของตัวเอง พวกเขาก็จะมองข้ามเรื่องรูปลักษณ์ภายนอก ทั้งของตัวเองและคนอื่น

ทั้งนี้ ยังควรกล่าวชื่นชมคนอื่นรอบตัวให้ลูกฟังเป็นประจำโดยไม่พูดถึงรูปร่างหน้าตา เช่น กล่าวชมความมีน้ำใจของคนข้างบ้าน ชมคนที่พูดจาสุภาพ นอบน้อม เพื่อปลูกฝังความคิดที่ว่า มันไม่สำคัญเลยว่าใครจะมีหน้าตาแบบไหนหรือเชื้อชาติอะไร

• สื่อคืออาวุธสำคัญ

หากใครปล่อยให้ลูกเล่นโซเชียลมีเดียตั้งแต่ยังเด็ก ย่อมมีแนวโน้มที่เด็กจะรับเอาแนวคิดบิวตี้สแตนดาร์ดได้รวดเร็วกว่าในอดีต อย่างไรก็ตาม การไปโรงเรียนแล้วได้คุยกับเพื่อน หรือเห็นการเลือกปฏิบัติจากคุณครู ลูกก็อาจ���ึมซับค่านิยมเกี่ยวกับร่างกายมาโดยไม่รู้ตัว

ดังนั้น ผู้ปกครองควรต่อสู้โดยใช้สื่อเป็นอาวุธ

จากกรณี���อง ไซ เซชาดริ (Sai Seshadri) ชาวนิวยอร์กเชื้อสายอินเดีย ได้พิสูจน์ว่าสื่อมีอิทธิพลต่อความภูมิใจของเธออย่างมาก

“ตอนเด็ก ฉันมักคิดว่าฉันไม่อยากเป็นคนอินเดีย ส่วนหนึ่งเป็นเพราะสื่อและสภาพแวดล้อมที่ฉันอยู่ทำให้ฉันเชื่อว่า หากอยากถูกมองว่าสวย ป็อปปูลาร์ หรือประสบความสำเร็จ คุณต้องเป็นคนผิวขาว” เธอกล่าวกับ HuffPost

แต่การได้เห็นใบหน้าของคนอินเดียและชาวเอเชียใต้บนหน้า���อโทรทัศน์มากขึ้น เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในชีวิตวัยเด็กของเธอ ที่ทำให้รู้สึกภูมิใจในสีผิวและเชื้อชาติของตัวเอง

“แค่นั้นก็สร้างความแตกต่างอย่างมากในการต่อสู้กับความเกลียดชังตนเองทางเชื้อชาติแล้ว” เซชาดริระบุ

หน้าที่ของพ่อแม่ คือการหาทั้งหนังสือ ภาพยนตร์ และรายการโทรทัศน์ ซึ่งนำเสนอความหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นคนพิการ คนต่างศาสนา ต่างวัย และทักษะที่แตกต่าง���ัน อาจยกตัวอย่าง��วามสามารถของเหล่านักกีฬาหรือนักดนตรี เพื่อให้เห็นภาพชัดเจนว่า ทักษะต่างๆ ไม่เกี่ยวข้องกับลักษณะภายนอกเลย

สุดท้ายนี้ การบ่มเพาะเกี่ยวกับความหลากหลายควรเริ่มต้นตั้งแต่ยังเด็ก อาจชวนลูกสังเกตผู้คนในจอทีวี หรือการ์ตูน แล้วเริ่มชวนคุยด้วยประโยคง่ายๆ ว่า “แต่ละตัวละครไม่มีใครเหมือนกันเลย แต่ก็เป็นเพื่อนกันได้”

ภาพ: ชมพูนุท สะราคำ

#TheMomentum #FamilyTips #ความหลากหลาย #BeautyStandard

[WeComics TH @WeComicsTH]

ให้คะแนนสิ่งที่พันตรีกวักซูฮวานทำ:
#WeComics #RainbowCity #เรนโบว์ซิตี้

[두니부 ( 홍대점 ) @dooniboo_ani]

𝘂𝗽𝗱𝗮𝘁𝗲

＜ 우호우호 고릴군 오마모리 구루미 ＞ 입고 .ᐟ

고릴라 부적인형입니다 ! 🦍◝✩

• 고리군 (빨간색) : 어떻게든 될 거야!
• 고리탄 (분홍색) : 곁에 있어 ♡
• 고리타 (흰색) : 고릴럭키! 초최강
• 고리스케 (노란색): 괜찮아!

#고리군 #고릴군 #ウホウホゴリくんおまもりぐるみ #오마모리 #お守り

[‎יִ @bemeryx]

อ่านเม้นเจอว่าน้องเป็นจรอยู่ตรงแยกนี้ ชอบมามุงเวลามีอุบัติเหตุ เค้าตั้งชื่อให้ว่าน้องยักษ์ น่ารักมาก55555

[TigerMum🐯 @dameanonyme]

ตั้งแต่เจอฮีทเวฟชอบสุดที่อ่านเจอคือ “พระเจ้าคงส่งบททดสอบนี้มาชาวยุโรปรู้จักการอาบน้ำ”555555555555555555555555555555555555555555555รีพลายเสียงไม่แตก:มั๊นนนก็ไม่อาบอยู่ดี55555555555555555555555555555555555

[Whimsy 🍵🐰 @Whimchy]

ไอเหี้ย(อุทาน) ตบเข่าฉาดเลย ลืมคิดได้ไง อีแอคนั้นมันขายรถมือสอง

[pukul @ppoundhatesyou]

อร่อยจริงงงงงงงงง ขอบคุณที่ป้ายยา ซื้อให้ผชชีชอบเลยล่ะ สมราคา รักนะคะขอบคุณที่แบ่งปันร้านอร่อย🥺❤️

[The Noize Magazine @MagazineNoize]

เมื่อ #ธงรุ้ง ถูกใช้เป็นแค่เครื่องมือฟอกขาวทางการตลาด 30 วัน จาก 365 วัน

ผ่านไปครึ่งทางกับ Pride Month ที่หันไปทางไหนก็เจอแต่ #ทุนนิยมสีรุ้ง เต็มไปหมด คำถามน่าคิดคือ แบรนด์เหล่านั้นสนั���สนุนชุมชน LGBTQIAN+ อย่างจริงจัง หรือแค่เปลี่ยนโลโก้เป็นสีรุ้งเพื่อหวังโกยเงินจากพวกเรากันแน่?

[bbi✿beep @ARMINduky]

อยากเข้าวงการสกุชชี่บ้างอ่ะ

[bbi✿beep @ARMINduky]

ปรบมือ

[yn @yaninvssk]

หนังสือเป็นเรื่องของปัจเจก นั่นเป็นเรื่องจริง คนหนึ่งชอบ อีกคนไม่ชอบ เป็นสิทธิของผู้อ่านทั้งนั้น คุณเสียเงินซื้อ เสียเวลาในชีวิตเพื่ออ่านมัน เมื่ออ่านจบแล้วพบว่าไม่ชอบ คุณมีสิทธิ์จะพูดออกมาตรง ๆ ว่าไม่ชอบ ไม่มีใครควรห้าม

แต่ในขณะเดียวกัน งานศิลปะก็มีภาษาของมันเอง นักเขียนแต่ละคนมีวิธีเล่าเรื่อง มีวิธีสื่อสาร และมีโลกที่เขาสร้างขึ้นด้วยภาษาเฉพาะตัว หากเราอ่านแล้วไม่เข้าถึง หรือไม่สามารถเชื่อม��่อกับภาษานั้นได้ บางทีสิ่งที่ควรทำที่สุดอาจเป็นเพียงการวางมันลง แล้วเดินผ่านไป ไม่ต้องอ่านงานของเขาอีก

แต่การตัดสินว่าหนังสือเล่มนั้น ดี หรือ ห่วย โดยสิ้นเชิง อาจเป็นอีกเรื่องหนึ่ง เพราะหลายครั้งมันอาจไม่ใช่ปัญหาของคุณภาพงาน แต่อาจเป็นเพียงการที่ผู้อ่านกับผู้เขียนกำลังสื่อสารกันคนละภาษา

เว้นเสียแต่ว่าหนังสือเล่มนั้นจะมีปัญหาในเชิงศีลธรรมหรือเจตนาที่ควรถูกวิพากษ์วิจารณ์ นอกเหนือจากนั้นแล้ว เราควรระลึกไว้เสมอว่าหนังสือทุกเล่มเกิดขึ้นจากจินตนาการและความตั้งใจของผู้เขียน เขาเลือกจะเล่าเรื่องแบบนั้น ใช้ภาษาแบบนั้น และนำเสนอโลกแบบนั้น เพราะนั่นคือเรื่องที่เขาต้องการเล่า

ดังนั้นการวิจารณ์ว่า นักเขียนเบียว โชว์ภูมิ อวดอ้าง หรือพยายามทำตัวเหนือกว่าใคร เพียงเพราะสำนวนหรือวิธีการเล่าเรื่องไม่ถูกจร���ตเรา ก็ดูจะเป็นข้อสรุปที่รีบเกินไปอยู่บ้าง

บางครั้งก่อนจะวิจารณ์งาน ลองถามตัวเองสักนิดว่า ที่เราไม่ชอบนั้น เราไม่ชอบหนังสือจริง ๆ หรือเราไม่ชอบตัวนักเขียนกันแน่

[🆕 Jeans 🐰 @lovmimi112]

ชอบมาก นโยบาย เดินทางก่อน 06.30 น. จะช่วยลดราคาค่าโดยสายขนส่งสาธารณะ แทนที่คนจะได้มีเวลาอยู่กับบ้าน อยู่กับครอบครัวนานๆขึ้น นี่เหมือนตบหน้ากลางป้าย��ถเมลล์ ละบอกว่า ก็มึงจนอ่ะ มึงก็ต้องตื่นเช้ามารับตั๋วราคาถูกนะ เหนื่อยกว่าคนอื่นหน่อยนะ เหอๆ คิดได้สุดยอดดด

[aweken gangstar 404 @lamourlin444]

ข้าสงสารแวนโก๊ะ นางไม่มีทางรู้ได้เลยว่างานที่ตัวเองทำมัน impact ต่อวงการศิลปะขนาดไหน.. ชีวิตอาภัพตัดหูตัวเอง จนไม่น่าเชื่อว่าเป็นศิลปินที่สรรสร้างผลงาน impressionism ที่เน้นความสดใส มีชีวิตชีวา..

[เก้ว 🍭 @MOu505]

ในโควทนี้จะมีคนอยู่ 3 ประเภท
1.คนที่งง นี่มุ���อะไรคะ ขำตรงไหน
2.คนที่เก็ท ขำ
3."เล่นของยากเหมือนกันนะเนี่ย"

[หมูมะนาว @moomanoww]

เล่นของยากเหมือนกันนะเนี่ย

[bbi✿beep @ARMINduky]

@thefourthofjun แล้วชอบเหมือนกันทั้ง3เรื่องเลยค่ะ rereadอยู่อย่างนั้น🤣