arm

arm not in for a while

[arm @armnotin]

من همين كه بتونم خودم باشم كافيه

[arm @armnotin]

arm not in for a while.

[arm @armnotin]

@AlyForsatkar Keep goin

[arm @armnotin]

آن که سکوت کرد، غمش کمتر.
که انسان در پس زبان در امان می ماند.

[arm @armnotin]

از آنکه هیچکس به هنگام نمی فهمد!
که اگر به هنگام میفهمید، حقیقت دسترس پذیر می بود، و دلنشین و لطیف.

[arm @armnotin]

از سادگی هرکار اویی آگاه است، که ساختش، و بهره برد.

[arm @armnotin]

@abcdgfgdcba بفرست

[arm @armnotin]

‌اگر توانی چون من در خویش میابید، کارهاتان را خود پیش ببرید. ولی اگر به آثار من رجوع می کنید، نخست بیاموزید، بعد به کار ببندید!

[arm @armnotin]

از آن که برای درک حق، باید در ژرفاها زیست.

[arm @armnotin]

می خواهی بهترشان بشناسی، حق را بنگر و نا حق را. که احتمالا آنچه آنان پسندیده می نامند،
احتمالا حق نیست‌.

[arm @armnotin]

من از دیوانگان و فرزانگان برائت جسته ام.
این با زور، آن با نوازش، می پندارند باید که هم‌نشینان باشم. این از روشنی خورشید محرومم می کند، آن از خنکای سایه.

[arm @armnotin]

هر کجا که ملت ها،در تحقیری دو سویه از هم دور می شوند، هیچ یک شان نمی پذیرد، که مقصدی یکسان دارند.

[arm @armnotin]

بیش از همه آنانی در نکوهش خود پسندی داد سخن می‌دهند، که کمتر از همه می توانند اعتبار دیگران را برتابند!

[arm @armnotin]

جاروی کهنه، چشم دیدن جاروی نو را نداشت، و جاروی نو هم کهنه را از بن به جارویی نمی شناخت.

[arm @armnotin]

به هر که احسان کردی، چون خویشتن دوستش می داری.

[arm @armnotin]

از کجا آمده ام, خود معمایی ست. چگونه گذارم به اینجا افتاد درست نمی دانم. در این ساعت و جا، و این روز خوش آسمانی، رنج و شادی چون دوست به هم رسیده اند.
چه خوش است وصل این دو!
تنها، کیست که خاطر خنده اش باشد، یا میل گریه اش؟

[arm @armnotin]

خلایق پیوسته از عیب هایت گفته اند. و در تکرار این قصه، زجر ها کشیده اند. کاش اما شفیقانه با تو از قابلیت ات می گفتند. و با اشاره ای دل بخش، گزینه ی بهتر را تفهیمت میکردند.

[arm @armnotin]

من با دلی سنگین است که می سرایم.

[arm @armnotin]

به شمع بنگرید، که افروختنش در سوختن اوست.

[arm @armnotin]

ولی چنان میشنونم، خوب رویان امروزی گیسوان بلند می بافند، و چون کلاه خودی بالای سرْ گِرد می آورند.

آنکه به مصلحت خود می اندیشد، تن به چنین بندی نمی دهد. و از این زنجیر گران، به حلقه های آن زلف سبک پناه می برد!

[arm @armnotin]

آیا در کنارم بود، و آیا پذیرفت و به پیشم درآمد؟

نه! از پیشم به درآمد،
و گریخت!