به عزیزانم گفتم اینجا هم مینویسم:
دریا به من همه چیز داد، تنها چیزی که برای سپاسگزاری میتونم بش بدم جونمه.
پس اگر دریا جون مو نگرفت، بعد از مرگم خاکسترم رو تو دریا بریزید.
تو اینستا یه پست نوشته بود "بهترین آدم زندگیت کسیه که تشویقت کرد شنا یاد بگیری."
فکر کردم دیدم نه تنها کسی تشویقم نکرد، حتی بعضیا مخالفش بودن.
آخرش خودم بودم که راه افتادم و ادامه دادم.
گاهی بهترین تکیهگاه آدم، خودشه.
به عزیزانم گفتم اینجا هم مینویسم:
دریا به من همه چیز داد، تنها چیزی که برای سپاسگزاری میتونم بش بدم جونمه.
پس اگر دریا جون مو نگرفت، بعد از مرگم خاکسترم رو تو دریا بریزید.
امروز به تمرین نرسیدم اما عصر زدم به آب.
موقع برگشت خورشید داشت کمکم غروب میکرد.
بین هر نفس، محو بازی نور و موج میشدم.
زیر آب، آبی دریا و نارنجی غروب انگار رنگی ساخته بودند که فقط همون لحظه وجود داشت...
ماه پیش کارفرمای قبلی گفت چند تا قطعه هست میتونی برام بسازی؟
با اینکه سرم شلوغ بود قبول کردم.
راستش دلتنگ چالش طراحی، صدای فرز و تراش، و بوی روغن و فلز کارگاه بودم.
حقیقتا این کار برای من، آرامش لذت بخشی داره.
شنا بلد نیستید نرید تو آب نرید تو دریای مواج
امروز یه دختر ۱۴ ساله غرق شد.
بعد از شنا ناجیها به ما گفتن جنازه ندیدین؟!
دوباره زدیم تو آب هر چی گشتیم چیزی پیدا نکردیم
کله شق نباشید. به حرف ناجیها گوش کنید.