Âlimin ölümü alemlerin ölümü gibidir. Türk Tarihi bir otoritesini kaybetti. Tarihi popülerleştirdiğin ve bize atalarımızı unutturmadığın için teşekkür ederiz hocam. Güzel hatırlanacaksın.
Hayatını kaybeden Prof. Dr. İlber Ortaylı'nın 2025 yılında katıldığı panelden kesit:
"Mühim olan şey, tayin edemeyeceğimiz bir ömrü verimli hale getirebilmek.
Huzursuz insanlar, verimli olamazlar.
Size mutluluklar, güzel tesadüfler diliyorum.”
büyük adamdın, fabrikatördün. binlerce çalışanın, plazaların, akıl almaz arazilerin, çok iyi arabaların, geniş ve ferah evlerin vardı. kriz vurdu, çalışanların süreci yönetemedi, sen de yanlışlar yaptın üstüne bir de mafya musallat oldu. köyüne döndün. hanımın bileziklerinden, kefen parandan bozdun, çalıştın didindin köyüne bi ev diktin. iyi kötü bahçene domates biber ekmeye hayata tutunmaya başladın. ektiğin biçtiğinden köyün çobanına da ayırdın, komşudur köylümdür dedin. sonra bi gece çoban çıkageldi, dedi ki bahçeye ortağım. yahu nasıl senin, burası bana atadan dededen kalma tapusu benim, evi ben yaptım, bahçeyi ben sürdüm, yine de göz hakkı komşuluk hakkı diyip senle paylaşıyorum, niye gelip ortak olmaya çalışıyorsun dedin. sonra çoban bir gece yine geldi, hanımının namusuna çocuğunun canına kast etti ve kaçtı. aradan yıllar geçti, çoban kaçtığı yerde çobanlığı bıraktı, güçlendi, para kazandı, dost kazandı, çevre edindi. sen de bunu yakaladın. çoban yakalanınca dedi ki, kardeş kusura bakma, ben senin hanımının namusuna el uzattım, çocuğunu da öldürdüm ama şimdi bu kadar para kazandım, çevre edindim.. e zaten ben senin çocuğuna kıydığım bıçağı da gömdüm, yok ettim. biz hemşeriyiz gel vazgeçelim bu işten. sen de eyvallah ettin, hiçbir şey olmamış gibi konuyu kapattın.
şimdi "sen" kanından vazgeçiyorsun ama, biz ölen çocuğun küçük kardeşleriyiz. biz hala aynı evde oturuyoruz. canımıza, namusumuza, malımıza el uzanan günler de aklımızda. "sen" davandan vazgeçiyorsan, biz davayı üstleniyoruz "devlet" baba. sen çocuğundan, analardan vazgeçmiş olabilirsin. biz ağabeylerimizden, ve onların annesinden vazgeçemez bırakamayız. kan da bizim mal da. biz bu deveyi güderiz, bu diyardan da gitmeyiz.