Asena

[Asena @asenayucee]

Ohaa 18 yıldır bunu nasıl da unutmuşuz?! O günden beri forvet yok forvet! Yüzümüz gülmüyor…

[anılcan galiba @anilcangaliba]

eski twitter timeline'ını özlemek... algoritmanın seni manipüle etmediği, herkesin kronolojik sırayla saçmaladığı, mavi tikin para ile satılmadığı ve ana sayfanın nefret söylemiyle değil mizahla aktığı o altın çağ. sosyal medyanın son gerçek mahalle ortamıydı be

[Asena @asenayucee]

Yapılacaklar listesindeydi yapıldı ☑️ 🖤

#1thanniversary @ethemyuc

[analizepsi @ypmyvdhnlr]

Bugun kizimin ilk veli toplantısında hayatimin en guzel cümlesini duydum.
'Cok mutlu bir çocuk yetistirmişsiniz'

[Asena @asenayucee]

@artemissionn güneş yay, ay oğlak be

[uzgunum @uzgunumls2]

bedenim dikey yaşamı reddediyo oturmak bana gereksiz bi ara form gibi geliyo uzanma bağımlısıyım sürekli yatcam

[Dedikodu Astro @AstroDedikodu]

Bershka yeni sezon

[Asena @asenayucee]

@benfofik bu kız ben de engelli çoktandır görmüyordum da maalesef şaka maka bu matara storysinden sonra termoslar çok çok popüler oldu

[Asena @asenayucee]

@konumuolmayan e ablam benim hem merkürüm hem de marsım yay napayım şimdi

[Asena @asenayucee]

@neredenevarrrr bu video kesinlikle kış ayında çekilmiştir, yaz olsa orada bulunamazdın bile

[Asena @asenayucee]

@AstroDedikodu buraya hadise yi de ekleyelim😅 no ses no dans

[Celal Baggins @KurtissDonalddd]

amk şu turnuvaya kaan ayhan'ın galibiyet golüyle veda etme saçmalığı felaket güldürdü ne garip bir senaryo yaşadık biz baştan sona böyle ya

[Atkılılar 🧣 @Atkililar_Kalir]

Spiker "Edward Norton da tek başına maçı izliyor" şakasını kaçırdı...

[Didem @didemkalayci]

Ben işletmeler için 3 boyutlu menüler yapan bir minyatür sanatçısıyım ve işletmelerin beni görmesine ihtiyacım var. Bana yardımcı olur musunuz?

[Asena @asenayucee]

24 yıl sonra düzgün 1 tane bile yazamadığımız milli marştan belliydi bu rezillik. ruhsuz, minnoş bir futbolcusuz topluluğusunuz.

[Can Yılmaz @canyilmaz1]

Türk futbolunun en büyük başarısı nedir diye sorsalar, sanırım artık sahadaki sonuçları değil, sonuçlardan bağımsız olarak umut satabilme becerisini söylerim.
Çünkü biz dünyada belki de başarısızlığı bu kadar uzun süre başarı gibi pazarlayabilen ender milletlerden biriyiz.
Her turnuva öncesi aynı filmi izliyoruz. Bu kez farklıyız, bu kez hazırız, çok iyi bir jenerasyon geliyor. Sonra turnuva başlıyor ve birkaç hafta sonra eve dönüyoruz.
Eskiden milli takım kaybettiğinde insanlar gerçekten üzülürdü. Çünkü ortada kaçırılmış bir fırsat vardı. Şimdi ise kaybetmek bile kurumsallaştı. Maç bitiyor, teşekkür mesajları yayınlanıyor, videolar hazırlanıyor. Sanki Dünya Kupası’ndan elenmedik de yeni sezon ürün lansmanını tamamladık. Hatta bazen futbolun kendisi, reklam kampanyalarının arasına sıkışmış küçük bir ayrıntı gibi duruyor. Bir oyuncunun hangi arabaya bindiğini, hangi saat markasıyla çalıştığını, hangi şampuanı kullanıp hangi krakeri yediğini biliyoruz. Ama son üç beş maçta kaç ikili mücadele kazandığını bilmiyoruz. Eskiden başarı para getirirdi, şimdi bazen para başarıdan önce geliyor. Henüz büyük bir şey kazanmadan yıldız gibi yaşamak, kupaya dokunmadan efsane muamelesi görmek mümkün.
Belki de Türk futbolunun en büyük rakibi Almanya, İspanya ya da Arjantin değildir. Belki de en büyük rakibi kendi anlattığı hikâyedir. Çünkü biz futbol oynamaktan çok futbol hikâyesi anlatmayı seviyoruz. Daha ilk düdük çalmadan destan yazıyor, grup aşaması başlamadan yarı final hesapları yapıyoruz. Sonra sahadaki gerçeklik gelip suratımıza tokat gibi çarpıyor. O zaman da dönüp hakemi, çimi, fikstürü, havayı, şansı konuşuyoruz. Bir tek futbolu konuşmuyoruz.
Oysa dünyanın büyük futbol ülkeleri kendilerini olduklarından büyük göstermeye çalışmıyorlar. Çünkü gerçekten büyükler. Biz ise bazen büyük görünmeye çalışırken büyümeyi unutuyoruz. İşin acıklı tarafı şu, Bu ülkede yetenek de var, potansiyel de. Ama bir noktadan sonra formanın ağırlığı yerine reklam sözleşmelerinin ağırlığı hissedilmeye başlanıyor. Futbolun en acımasız tarafı budur. Sahaya çıktığında herkes eşitlenir. Takipçi sayısı, reklam anlaşmaları, mavi tikler, photoshop pozlar, bolca hamaset, bol sıfırlı primler anlamını yitirir. Geriye yalnızca karakter, mücadele, cesaret ve istek kalır. Dünya Kupası da biraz bunun turnuvasıdır. Kim daha çok isterse onun hikâyesi büyür, kim daha çok konuşursa değil. “Vatandaşlarımızdan özür dileriz…” cümlesini yeteri kadar duyduk. Yıllardır hikâyeyi sahada yazmak yerine mikrofonun önünde anlatmaya çalışıyoruz. Belki de sorun budur. Belki de bu yüzden her turnuva sonunda aynı cümleyi duyuyoruz, “Önümüze bakacağız...” Biz yıllardır önümüze bakıyoruz zaten. Belki de artık biraz aynaya bakmanın zamanı gelmiştir.

#BizimÇocuklar
#DünyaKupası2026
#WorldCup
#FifaDünyaKupası

[Emre Kurtulmuş @EmreKurtulmuss]

iki maçta da yaşananların hiçbirine şaşırmayan Fenerbahçeli kardeşler

[pete :d @petedunhamic]

dünya kupasının yazılı olmayan kuralı:

2 takımdan hiçbirini tutmuyorsak hangisi daha garibansa onu destekleriz

[Asena @asenayucee]

@AstroArwennn e peki öyle diyorsun da yükselen 29 derece olduğunda mükemmel bir etki mi verecek

[Asena @asenayucee]

@_tarafsizmuzik allah aşkına ya bizim kadın sesimiz bu şarkıyı nasıl söylesin ya kaba duruyor bi kere