Kâinatın, yarattıklarının , kullarının kaderleri ve sırları yed'i kudretinde olan yüce Rabbimiz ! Sanat'ı İlahinin yegâne sahibi ! kusurdan,noksandan acziyetten münezzeh olan hiçbir şey'e muhtaç olmayan herşey ona muhtaç olan Ya Samed..!
TÜM SİYASİLERE SESLENİYORUM!
Toplum olarak uzun zamandır bir istikamet krizi yaşıyoruz. Kalem oynatan her görüşten yazarı okumaya çalışıyorum. Siyaset üstü duruşumla ifade edeyim ki, ortak isyan aynı... Geldiğimiz nokta gün gibi aşikar...
Çağdaşlığı, dindarlığı, İslamcılığı, milliyetçiliği ya da sosyal demokratlığı ahlak ilkeleri üzerinden ele almayı çoktan bıraktık... Elbette istisnalar var; ancak nerede-kiminle konuşursam konuşayım aynı bezginliği görüyorum ve aynı kızgınlığı… Dilden dökülen cümle de aynı: Biz kime güveneceğiz!
Kavramların içini boşaltıp onları birer vitrin süsüne, aidiyet ambalajına dönüştürdük. Bugün Türkiye; pusulasını yitirmiş bir şaşkınlıkla, değerler erozyonunun altında ezilen devasa bir vitrin toplumuna dönüşmüş durumda.
Hangi mahalleye baksanız aynı içler acısı tabloyla karşılaşıyorsunuz. Bir yanda sakal bırakmayı, başını örtmeyi dindarlığın yegane ölçütü sayıp, iş haramdan ve kul hakkından uzak durmaya geldiğinde en önde saf tutan bir riyakarlık… Diğer yanda çağdaşlığı ve ilericiliği savunup, her türlü ahlaksızlığı, kuralsızlığı ve bencilce ölçüsüzlüğü "özgürlük" zanneden bir sığlık…
Sosyal demokratlığı, emeği ve adaleti dilinden düşürmeyip, işin ucunda şahsi veya klik çıkarları söz konusu olduğunda kamu kaynaklarını hamuduyla götürmekte beis görmeyen bir fırsatçılık… Milliyetçiliği sadece hamaset dolu sloganlara indirgeyip, memleketin doğasına, üretimine ve liyakatine verilen zararı görmezden gelen bir körlük…
Siyasi çürümüşlük, tam da bu ideolojik maskeli balodan besleniyor. Her kesim, kendi mahallesinin günahını örtecek bir "şekli kutsal" bulmuş durumda…
Kimse "Biz ne kadar ahlaklıyız?" diye sormuyor; herkes "Karşı taraf ne kadar kusurlu?" yarışında...
Tekrar edeyim, elbette istisnalar, ahlaklı ve ilkeli duruşa sahip olanları göz ardı etmiyorum. Yakından tanıdığım her partiden her makamdan her ideolojiden, Allah sayılarını artırsın diye dua ettiğimiz elbette çok güzel insanlar da var. Ama onlar ne kadar öne çıkıyor ya da çıkarılıyor ayrı bir tartışma.
Demem o ki, ilkesizlik yalakalık almış başını gidiyor.
Oysa... Dürüstlük ve dosdoğrulukla taçlandırılmamış hiçbir dindarlık insanı şahsiyetli kılmaz; adalet ve dürüstlükle birleşmemiş hiçbir çağdaşlık toplumu özgür kılmaz; özünde dosdoğruluk barındırmayan hiçbir solculuk emeği koruyamaz; liyakat, dürüstlük ve vatan sevgisiyle harmanlanmamış hiçbir milliyetçilik de ülkeyi büyütemez.
Toplum haklı olarak feryat ediyor: "Kime güveneceğiz?"
Güven, rozetlere, sembollere veya şekillere verilmez; sadece ve sadece ahlaki tutarlılığa verilir. Geldiğimiz bu içler acısı noktadan çıkışın tek yolu, şekilperestliği bırakıp özle, yani ahlakla yüzleşmektir. Aksi halde, tabelası farklı ama içi aynı şekilde çürümüş bir dekordan ibaret kalacağız.
Peki, "geleceğimizin teminatı" diyerek her kürsüde övdüğümüz gençlerimizi bu karanlık tabloda kime emanet edeceğiz?
Kime, hangi temiz kaynağa? Hangi güvenli limana bırakacağız onları?
Genç kuşakların gözü önünde sergilenen bu "ilkeler panayırı ve samimiyet tiyatrosu", onların bugüne olan inancını olduğu kadar yarına dair umutlarını da kökünden zehirliyor mu?
Unutulmamalıdır ki; her alana yayılmış bu ahlaki çöküşte payı olan her siyasi aktör, her kanaat önderi ve her kurum devasa bir vebal taşımaktadır. Koltuk uğruna ahlakı, oy uğruna adaleti kurban edenlerin sırtındaki bu tarihi vebal, yarın temiz bir gelecek isteyen evlatlarımızın ahıyla tescillenecektir vesselam…
Yâ Rabbi…
Yine yalnızlık sardı beni.
İnsanların arasındayım; sesler var, yüzler var, sözler var. Fakat içimde, bütün bu kalabalığın erişemediği bir yer Sana dönüyor.
Bazen fetret yaşıyorum.
Dua ağırlaşıyor, secde sessizleşiyor, içimdeki hâl çekiliyor.
Bazen kesret çoğalıyor.
Dünya, işler, insanlar, hesaplar, korkular… Hepsi üst üste geliyor. İçim dağılıyor.
Beni bu dağınıklığın içinde Sana çevir Allah’ım.
Hâle bağlanan bir kulluktan koru beni.
İçim coşmasa da zikredeyim.
Gözüm dolmasa da tevbe edeyim.
Bir şey hissetmesem de huzurundan ayrılmayayım.
Sana her nefeste muhtacım.
Bana Seninle ünsiyet nasip eyle.
İnsanların anlayışıyla ayakta duran bir kalp verme.
Kimse aramadığında eksilmeyeyim.
Kimse görmediğinde unutulmuş sanmayayım kendimi.
Sen beni biliyorsun.
Bu bana kâfi gelsin.
Kesretin içinde vahdeti, nimette ihsanını, eserde kudretini görebilecek bir nazar ver bana.
İçimde Sana ayrılan yeri dünyanın meşgalesi doldurmasın.
Nefsimin sesini azalt.
Zikrini derinleştir.
Aczimi bana unutturma.
Fetrette sadakat,
kesrette istikamet,
yalnızlıkta ünsiyet nasip eyle.
Beni kendime bırakma Yâ Rabbi.
Âmîn.
Sabahın erken vaktinde, gönlünü biraz toparlamak ve güne dua ile başlamak isteyenlere küçük bir tavsiye:
Bir bardak su alın.
İsrâ Sûresi 80. âyeti 7 defa okuyun:
“Ve kul Rabbi edhilnî mudhale sıdkın ve ahricnî muhrace sıdkın vec‘al lî min ledunke sultânen nasîrâ.”
Ardından:
“Bismillâhi tevekkeltu alallâh, lâ havle ve lâ kuvvete illâ billâh.”
deyin ve suyu güzel, sahih bir niyetle için.
Bu uygulamayı dua, tevekkül ve bereket niyetiyle yapınız. Faydasını ve bereketini biiznillahi teala göreceksiniz.
Sabahın ilk sözü dua, ilk yönelişi tevekkül olsun.
HANNÂS NEDİR, İNSANA NASIL YANAŞIR BİLİYOR MUSUNUZ?
Kur’an-ı Kerim’de Nâs Suresi’nin 4, 5 ve 6. ayetlerinde Rabbimiz şöyle buyurur
O sinsi vesvesecinin şerrinden. O ki insanların göğüslerine vesvese verir. Gerek cinlerden gerek insanlardan.
Hannâs, sinsice yanaşıp geri çekilen, gizlenen, fırsat bulduğunda yeniden vesvese veren demektir. Yani şeytanın insanın kalbine şüphe düşürerek, korkularını ve nefsinin zayıflıklarını kullanarak onu etkilemeye çalışmasını anlatır.
Bakın, şeytanın insana yaklaşması her zaman açıkça kötülük yaptırmak şeklinde olmaz. Önce zihninize bir düşünce düşürür. Sizin en çok neden korktuğunuz, neye düşkün olduğunuz, hangi konuda sabrınızın azaldığı önemlidir. Çünkü insanın nefsinde hangi arzu ağır basıyorsa vesvese de o arzunun etrafında büyüyebilir.
Kimi parasını kaybetmekten korkar, kimi sevdiği insanı, kimi makamını, kimi de gururunun incinmesini kaldıramaz. Önce bir şüphe başlar. Ardından o şüpheyi besledikçe korku büyür. Korku telaşa, telaş öfkeye, öfke de yanlış kararlara dönüşebilir.
İşte Hannâs’ın sinsiliği burada! İnsan bazen kendisine zarar veren düşünceyi kendi haklılığının sesi zanneder.
Bakara Suresi’nin 268. ayetinde
Şeytan sizi fakirlikle korkutur ve size çirkinliği emreder. Allah ise size kendisinden bağışlama ve bolluk vaat eder.
Önce korku gelir. Sonra insan o korkuya teslim olursa nefsinin zayıflıkları harekete geçer. Şeytanın vesvesesi de bu korkuları büyüterek insanı yanlış yollara sürüklemeye çalışır.
O yüzden bugünlerde zihniniz bir türlü susmuyorsa, aynı meseleleri tekrar tekrar düşünüyor, geçmişte yaşadığınız haksızlıkları, kaybetme korkularınızı, geleceğin endişesini zihninizden çıkaramıyorsanız önce bunun farkına varın.
Her düşüncenin peşinden gitmek zorunda değilsiniz. Her korkuya inanmak, her şüpheyi gerçek kabul etmek zorunda değilsiniz. Bazen vesvesenin oyunu, henüz yaşanmamış bir felaketi size defalarca yaşatmaktır.
İşte böyle zamanlarda Felak ve Nâs surelerini okuyun. Ama yalnızca dilinizle değil, kalbinizle de ikrar ederek okuyun.
Felak Suresi’nde yaratılmışların şerrinden, karanlığın kötülüğünden, dü��ümlere üfleyenlerin şerrinden ve haset edenin hasedinden Allah’a sığınırız.
Nâs Suresi’nde ise insanların Rabbi’ne, Meliki’ne ve İlâhı’na sığınarak kalbimize vesvese veren sinsi kötülükten korunmayı dileriz.
Bakın, birinde dışarıdan gelebilecek kötülüklere karşı Allah’a sığınıyoruz, diğerinde kalbimize ve zihnimize düşen vesveselere karşı.
Bu sureleri okurken ne söylediğinizi bilin. Diliniz Allah’a sığınırken kalbiniz de O’nun korumasına güvensin. Çünkü tevekkül yalnızca “Allah’a bıraktım” demek değildir. Gerçekten O’na güvenebilmek, korkularınızın sizi yönetmesine izin vermemektir.
Ra’d Suresi’nin 28. ayetini de hatırlayın
Bilesiniz ki kalpler ancak Allah’ı anmakla huzur bulur.
Şimdi gönülden şöyle dua edelim 🤲
Allah’ım, zihnime düşen vesveselerin, nefsimin büyüttüğü korkuların ve şeytanın beni sürüklemek istediği yanlış düşüncelerin farkına varmayı nasip et.
Ya Hafîz, beni görünen ve görünmeyen kötülüklerden muhafaza eyle. Ya Selâm, kalbime huzur, zihnime sükûnet ver. Ya Vekîl, gücümün yetmediği, değiştiremediğim ve sonucunu bilemediğim bütün meselelerde Sana güvenebilmeyi nasip et.
Rızkımı kaybetme korkusuyla bereketimi unutturacak, sevdiğimi kaybetme korkusuyla sevgimi zehirleyecek, hakkımı ararken beni haksızlığa düşürecek düşüncelerden Sana sığınırım.
Dilimin söylediğine kalbimin de inanmasını, Sana ettiğim duayı gönlümle tasdik etmeyi nasip et. Ben tedbirimi alıp gayretimi göstereyim, sonucunu Senin hayırlı takdirine bırakayım.
Rabbim, korkularımı değil imanımı, kuruntularımı değil Sana olan güvenimi büyüt. Âmin.
Unutmayın, insan bazen mucizeyi dışarıda arar. Oysa ilk büyük değişim, zihninde büyüttüğü korkuların karşısında kalbinin Allah’a güvenmeyi öğrenmesidir. 🤲🏻🤍
Ne kadar önlem alınırsa alınsın;
-Serbest piyasayı değiştiremeyiz,
-İmtiyazı kaldıramayız,
-Geri alımı mecburi tutamayız,
-Arz gelirini, faize yatırmalarını engelleyemeyiz,
-Temeli çöp şirketlerin, tahtada götürülmesini durduramayız,
-Şirketlerin kâr payı ödemesini sağlayamayız,
-İnsanların gruplarda vb. dolandırılmalarını /Kandırılmasını engelleyemeyiz,
vs. vs. vs.
Alınacak önlemler sadece hırsızlık methodlarını değiştirir. Yeni sisteme göre yeni açıklar bulur, yeni bir sistem kurarlar !
Bize her şeyden önce #Ahlak lazım, Ahlak, Ahlak !!!
Ondan sonra; Paraya tamah etmeyen yöneticiler, kazanç için her yolu mübah görmeyen yatırımcılar ve ciddi anlamda caydırıcı cezalar gerekiyor.
Sizce alınan önlemler ve yaşanan gelişmelerden sonra piyasalara olan güven yerine gelir mi ?
#Borsa #Fon
Haluk Bilginer beyefendi…
Türkiye sineması" dayatması, bu toprakların köklü kültürel kimliğini yok sayma çabasıdır. Sırada Türk edebiyatını ve Türk tarihini de coğrafi terimlere hapsetmek mi var? Uluslararası literatürde bile yeri olmayan bu suni kavramlarla Türk kimliğini esnetemezsiniz.
Fransız sineması, Alman edebiyatı, İngiliz tarihi derken sorun yok; ama sıra bize gelince "Türkiye sineması" öyle mi?
Kendi kimliğine bu kadar yabancılaşan başka bir aydın topluluğu yoktur. Türk sineması Türk'tür; bunu değiştirmeye gücünüz de nefesiniz de yetmez! Hiç kusura bakmayınız.
@halukbilginer_ #türksineması
@aysesucu De ki: Şüphesiz benim namazım, ibadetlerim, hayatım ve ölümüm âlemlerin Rabbi olan Allah içindir." (En'âm, 6/162)
Bir müslüman bir ırk için and okur mu ? Yoksa bir müslümanın varlığı bir ırka değil de Allaha mı armağan olmalı?
Lâ ilâhe illallâhü’l-Halîmü’l-Kerîm…
Ben hâcetimle geldim;
Sen Kerîm’sin.
Ben aczimle geldim;
Sen Kadîr’sin.
Ben fakrımla geldim;
Sen Ganî’sin.
Yâ Rabbi, hakkımda razı olduğun şeyi nasip eyle ve beni o nasibin içinde Sana karşı edepli kıl.
Âmîn yâ Erhamerrahimîn.
Gazzeli bir kardeşimizden hepimize hak ettiğimiz okkalı bir tokat...
“Gazze diye bir yer kalmadı.
Bizi ancak cennette bulacaksınız. Elveda, ey tarihin tanıdığı en zalim ümmet.”