biz uzun zamandır şairin "kalmışım ara yerde, tozdayım, dumandayım; kirli bir mekandayım, iğrenç bir zamandayım" dediği yerde yaşamaya çalışıyoruz ama insanlık çoktan öldü
erken gidip ön sıralardan yer tutmak...amfi 5/6daki derse geç kalınca yolda inş konferans salonu girişi açıktır diye dua etmek...kantinde her gün sırf bu çaydan ne kadar kâr yapıyolar hesabı yapmak...derse girmeyip okeye gitmek...yılanlar...kaoslar...pıt pıt p
değer verdiğim kim varsa her şeyimi koydum önüne. bende olmayan umudu, sevinci, teselliyi... hiçbiri de yoktu bende ama bir şekilde verdim. bir kendime faydam dokunmadı benim
nietzsche'nin kitapta "bir taş değilsin sen, ama çok fazla damlayla şimdiden oyuldu için. kırılıp paramparça olacaksın bir de sayısız damla yüzünden" dediği yeri kendimce, ruh adam'daki "gönlü kırıla kırıla toz haline gelmiş" cümlesiyle tamamladım