Aslı Melek

dpü

[Aslı Melek @aslimelekcee]

"Mutluluk her an bulunabilir. En karanlık zamanlarda bile. Yeter ki ışığı açmayı unutmayın."

Albus Dumbledore |HP

[Şeyma @seyma17419021]

elimi hic ete sürmedim gercekten prensesler gibiyim baba evinde

[Ruveyda @artsalbirisi]

abartılı hayallerimiz yok şöyle mütevazi bir balkon yeter

[pnaricovespucci @pinaricool]

Bu nasıl bir evlenme teklifi... ba yıl dım

[can @cankykyx]

Kış aylarındaki benle yaz aylarındaki beni karıştırmayın, biz birbirimizden çok farklıyız

[dilan @sbsbdln]

yaz gelince kaldırım tasının bile rengi daha canlı oluyo ya sonuna kadar yazcıyız

[Pınar @CinnamonChuck]

Bahar ne kadar güzel bir şey keşke hiç bitmese

[meow @meowzyzo]

yürüyüş date’i seven kimse niye yok? sakin, ormanlık bi alanda bi şeyler içerek yürümek, sonra kenara iki sandalye atıp sohbet etmek tıklım tıklım dolu kahvecilere gitmekten çok daha hoş

[R @soylerezan]

Nereye kadar böyle devam edecek diye düşünürken

[Yaman @erymngk]

sevdigim seyler için hâla çocuksu bir heyecan duyuyorum ve umarım bu heyecan hicbir zaman sönmez.

[Furkan @drhfurkan]

Bir çocuğun gece yastığa başını koyduğunda duyabileceği maksimum endişe ödevimi yapmadım olmalı, yarın okulda başıma bir şey gelir mi değil.

[sipsi @garibansipsi]

nüfus sorunu olmazsa dünyada bir cennettir istanbul

[şiir sözü @siirsozu]

Atlar sadece dokunuşunuzu hissetmezler, ruhunuzu da hissederler.

[Bitcoin Abi @btcabi]

"Ölümün sıradan bir günde, yarım kalan planların ortasında gelecek ve dünya sensiz yoluna devam edecek, o yüzden biraz yaşa."

[Yunus Emre Erdölen @yunuserdolen]

Lise 2'deyken İlber Hoca'nın cep telefonunu internette bulmuş, bir söyleşiye çağırmıştım. Hiçbir detay sormadan kabul etmişti. Heyecandan iki cümleyi bir araya getirmekte zorlanan bir çocuk sesini ciddiye almasına inanamamıştım.
Dört sene sonra üniversitede hocam oldu.
Hiç unutmuyorum, ilk derste "Hz İsa'nın konuştuğu dil neydi?" diye sordu, doğru cevaplamam üzerine beni lisede düzenlediğimiz o söyleşiden hatırladığını söylemişti. İkinci şoku da o zaman yaşamıştım.
Sonra yakından gözlemledikçe, tanıdıkça bu şoku yavaş yavaş atlattım.
İlber Hoca herkesle konuşuyor, herkesin telefonunu açıyor, kimseyi unutmuyor, içinde bulunduğu anı doruğuna kadar yaşıyordu. Birikimi, makamı, şöhreti; onu hayattan koparmamış, aksine çok daha sıkıca tutundurmuştu. Daha önce böyle çok az kişi gördüm.
İlber Hoca'nın kitapları, makaleleri, söyleşileri, tavsiyeleri, dersleri, bildiği dil sayısı, kütüphanesi etkileyiciydi, zihin açıcıydı. Ama farklı görüşten, kimlikten herkesin bir noktada kulak verdiği bir isim olmasının tek sebebi akademik derinliği değildi.
İlber Hoca, bilgiyi insanlara aktarmayı bilen ve seven yaşayan ve hayatın içinde bir entellektüeldi.
Her dönem gençlere seslenmeyi bilen, zamanın ruhunu inanılmaz iyi yakalayan; her ne kadar üstten anlatıyormuş gibi gözükse de aslında göz hizasına geçerek bildiklerini aktaran, popüler kültürü belki küçümse de bilgiyi popülerleştiren biriydi.
Hangi ülkede bir tarih profesörü gençler arasında popüler bir figüre dönüşebilir, sözleri, şakaları sosyal medyada trend olabilirdi ki? Abuk subuk kişilerin gündeme geldiği bir dönemde bunun yaşanması bile acayip ve İlber Hoca'ya özgü bir şeydi bence.
Hoca'nın çalan telefonunu her yerde, her yayında açmasının da sebebi buydu; herkesle konuşan, herkesle angaje olan, herkesi dinleyen ve herkesle paylaşan biriydi. "Ulaşılamayan" "telefonlara çıkmayan" insanların dünyasında, çok rahatlıkla kendisini kapatabileceği "fil dişi kulesine" çıkmayı reddetmişti bence.
Bu yüzden farklı kesimlerle temas kurdu, herkesle konuştu, her yerde konuştu.
Bulunduğu ortamdan, akan hayattan kopuk değildi.
Kitaplarını ortaokulda okumaya başladım, kendisini lisede tanıdım, derslerini üniversitede dinledim. Ama ondan öğrendiğim en büyük şey asla sadece kendisinden ders alma şansına resmen erişmiş küçük bir sınıfın "hocası" olmaması, herkesin hocası olmasıydı.
Büyük ihtimalle bu denli hayatla iç içe, kamusal alanın akışından kopmayan, herkesle diyalog halinde bir aydın, hocayla karşılaşmamız zor olacak.
Çok şey öğrendik, ama benim nezdimde aldığım en büyük ders buydu: Bilginin, makamların ışıltısına kapılıp hayattan azade fildişi kulelerine kapanmamak. Akıştan vazgeçmemek.
Mekanın cennet olsun İlber Hocam.
Allah rahmet eylesin.

[nisa @nnn1saaa]

su hayatta istediğim nadir seylerden

[rust cohle @rstycohle]

yaz akşamlarının ılık rüzgarı ve kokusu

[ice latte @vazgecergibi]

en sevdigim sehirde en sevdigim kisiyle aşk yasamak istiyorum .durum bu