Bir noktadan sonra insan kavga etmeyi bırakıyor. İnsanlarla da hayatla da. Çünkü bazı şeylerin değişmeyeceğini anlıyor. İçindeki gürültü yavaş yavaş sessizliğe dönüyor. Ve insan şunu farkediyor, yorulduğu şey hayat değilmiş, yanlış yükleri taşımakmış.