Gel dersen gelirim, git dersen giderim; ne gel diye beklerim ne git diye küserim. Gönül, kendi isteğiyle geleni sever, kendi isteğiyle kalanı benimser. Ne zaman gelirsen gel, bende yerin hep ayrı; ne hoş geldine geç kalırsın, ne de hatırın eksilir.
İnsan, imtihanı şiddetlenince herkes halini sorsun istiyor. Ama imtihanin amacı zaten Allah'tan başka kimsenin olmadığını anlamak. Kimseye dargın değilim. Sana güveniyorum Rabbim.
Ben artık ne istediğimi bilmiyorum hayat bana ne öğretmeye çalışıyor onu da anlamıyorum. Tam kendime geldim derken baştan yıkılıyorum. Ya hayat ne yaptığını bilmiyor ya da bende bir sorun var bıktımm.
Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş asker!
Gökten ecdâd inerek öpse o pâk alnı değer.
Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor Tevhîd'i...
Bedr'in arslanları ancak, bu kadar şanlı idi.
Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın?
"Gömelim gel seni târîhe" desem, sığmazsın.
Sorun yokmuş gibi davranıyorum çünkü nasıl olduğum kimsenin umrunda değil. Kafamın içi çok dolu, atlatamadığım savaşlar veriyorum ve vücudum bu kadarını kaldıramayacak kadar yorgun.