Bir türlü bulamadığınız kelime bu olabilir mi?
Müteferriç; derdini sıkıntısını gezerek atan kimse, yürüyerek rahatlayan, dolaşarak sıkıntısından kurtulan kişidir. Teferrüç “ferahlama, gezinti” kelimesiyle aynı kökten gelen sözcük, dilimize Arapçadan girmiştir.
Ben bu yüzyılın gösteriş sevdasından, ulu orta pazara çıkarılan yaşamlarından, gözümüze sokulan ilişkilerinden, cahil cesaretinden, görmemişlerin sosyal medya aracılığıyla düştüğü maymun iştahlı "en süper hayat" benim pozlarından ziyadesiyle tiksindim.
hani mahmud efendi hazretleri diyor ya;
" millet seni beğenirse ne olacak, beğenmezse ne olacak, kimsenin cenneti yok ki seni cennetine koysun. " bazı kalplere ne güzel bir ders.
Ahmet Arif, Leyla'sına seslenirken “başın gözün ağrımasın”diyor. sevmek tam da bu
eskilerin de dediği gibi;“tek canı sağ olsun da; yel sesin , kokusu gelsin...”