Bir düğmeye basıp silemediğimiz için adına 'takılı kalmak' diyoruz zaten. Ama dediğiniz gibi, geçmişi değiştiremesek de geleceğe taşıyacağımız yükün miktarını biz seçiyoruz. Geçmiş bir ikametgah değil, sadece bir durak. İzi kalır ama evi oraya kurmazsın. Katkınız için teşekkürler, bakış açınız metni çok güzel bir yere taşıdı 🙏🏻
Koca bir ömrü heba eden şey: Takılı kalmaktır.
Herhangi bir olaya, bir insana, bitmiş bir aşka ya da vefasız bir arkadaşa takılı kalmak; oradan bir öteye gidememek insanı yıpratır. Bazen tutunmak değil, serbest bırakmaktır mesele. Gerekirse yarım kalmalı ama takılı kalmamalı insan. Şu geçip giden ve bir daha gelmeyecek olan hayatta hiçbir şey saplanıp kalmaya değecek önemde değil.
Çok sevmenin bile bir sınırı var. Gün geliyor beş bin adım attığın yolda bir adım daha atmayı kendine yediremeyip dönüyorsun. Her şey bir yere kadar, sevgi bile.
Artık yaşadıklarımızdan ötürü bir daha birine inanmamayı, güvenmemeyi ve bir daha birini sevememeyi öğrendik. İnsan bir kapı kapatıyor kendi içinden, dışarıya çıkmak güç oluyor sonra. Ve en kötüsü, bir daha incinmemek uğruna hissetmeyi rafa kaldırıp adına da tecrübe dedik; oysa bu sadece "hayatta kalma anestezisi". Acılarımız kesildiği veya iyileştiğimiz için değil, sadece birine bir daha aynı güçte inanamayacağımız için uyuştuk hepimiz.
Çok sevmenin bile bir sınırı var. Gün geliyor beş bin adım attığın yolda bir adım daha atmayı kendine yediremeyip dönüyorsun. Her şey bir yere kadar, sevgi bile.
@hamus_bisnev_ İlahi aşkın mekanı sınır ötesi olabilir fakat dünyevi ilişkilerin ne yazık ki bir 'deri'si, bir sınırı var. Sonsuzluk ilahi olana mahsus. İnsan ise etten, kemikten ve sınırdan ibaret. 🙏🏻
Artık yaşadıklarımızdan ötürü bir daha birine inanmamayı, güvenmemeyi ve bir daha birini sevememeyi öğrendik. İnsan bir kapı kapatıyor kendi içinden, dışarıya çıkmak güç oluyor sonra. Ve en kötüsü, bir daha incinmemek uğruna hissetmeyi rafa kaldırıp adına da tecrübe dedik; oysa bu sadece "hayatta kalma anestezisi". Acılarımız kesildiği veya iyileştiğimiz için değil, sadece birine bir daha aynı güçte inanamayacağımız için uyuştuk hepimiz.
@MehmetAkal27114 Anahtarın hep bizde olduğunu hatırlatmak çok kıymetli bir dokunuş oldu. Anestezi geçici bir sığınak belki de; vakti gelince o kapıyı yeniden açabilmek umuduyla. Teşekkürler bu güzel katkı için.🙏🏻😊
@zamaninkumlarii Ben, kendi seçimlerimizin sonucunda yaşadığımız uyuşmadan bahsettim ama tabi ki sizin dediğiniz de doğru. Acını bile kendin seçeceksin en nihayetinde 🙏🏻
@KurtKapani34 Haklısınız kesinlikle 💯 ama ne yazık ki insan her acısında aynı tecrübe ve donanımda olmuyor. Çok fazla anlam yüklememek lazım her şeye belkide 🙏🏻😔