Bir kızımız best model yarışmasında dereceye girmiş ama neymiş efendim ekmek satıyormuş. Güzel diye çok para kazanmadığı için insanların bunu tebrik etmesindeki anlamsızlık… Tam olarak neyi başarmış acaba?
Şimdi kendim için attığım ilk adım vizesiz yurt dışı seyahatine tek başıma çıkmak oldu. Bağımsız olmayı ve birilerinin benim isteklerime yanıt vermesini beklemeden.
Hep aynı hayat döngüsünden sıkıldığımdan şikayet ederken adım atmaya korkmak benim kedimle çekişmem demekmiş. Ben risklerle varım. Ben korkuyla varım. Ben keşifle varım. Çocukken kendiyle gurur duyan ve kendini seven biriydim. Şimdi de ondan öğreniyorum.
Dışarıdan nasıl görünüyor bilmiyorum ama kafamın içinde beni baskılayan o seslerin sustuğunu ve dinginlikte oturmayı sevdim. Kimseyi de suçlamamayı öğrendim. Ben konfor alanında yaşayan ve beni orada isteyen insanlarla yapamıyormuşum. Benimle risk alan insanlara ihtiyacım varmış.
Son zamanlarda çevremdeki insanların benim hayat tempomla uyuşmadığını hissediyorum ve eski arkadaşlıklarımın sunduğu o güvenli alanından çok kendi isteklerime yanıt verecek ortamları bulma isteğine düştüm. Uzun zamandır ait olduğum yeri bulamama hissine bulduğum çözüm bu oldu.
@jeisawo Dişçi değilim ama üniversitede sabun oymam gerekmişti. O kadar uzun süre o sabunun kokusuna maruz kalınca benzeri hiçbir kokuya yaklaşmadım. Direkt çöpü boyladı yani. Kokusu çok kötüydü.
Önce eğitim sistemini düzeltin, torpille insanlar bir yerlere gelmeyi bıraksın sonra da zenginlerin üzerine yattığı kanla kazanılmış paraları araştırın. Çünkü ülkemin parası yok değil. Akisine gayet de ülkemin parası var. Sadece herkese yok.
Sorun eğitim sorunu değil, ekonomik kriz hiç değil. İzlediğimiz diziler filmler, oynadığımız oyunlar ve de okuduğumuz kitaplar elbette. Çünkü bunları yasaklamak eğitimi düzeltmekten ya da dışarıda sosyalleşebilecek, gezip dolaşabilecek kadar para kazanabilmemiz daha zor tabi.