Seneler önce bir cümle okumuştum; “Hayat 18 bilemedin 20 yaşına kadar yaşadığındır ondan sonrası tutunma çabası.” diyordu. İnsan ne yaşarsa o yaşına kadar yaşar, ve en güzel çağlarının olduğunun farkında olmadan yaşar. Sonrası tutunma, en sağlam yerini arama ve bulma çabası.
Bazıları o kadar duyarlı ki “soğuktan donarak ölen” Kibritçi Kız hikayesi kitabını depremzeda evlatlarımıza hediye etmiş, bir de foto ile bunu taçlandırmışlar ! Lütfen bu kadar duyarlı olmayın yahu !
Depremde bir yakınımın arkadaşının 8 yaşında kızı melek oldu… bugün konuşuyoruz eşyalarını toparlamışlar ve odada anneye bıraktığı bir not bulmuşlar ; “ANNE SEN BENİ GÖRMÜYORSUN BEN MELEK KRALİÇE” … Nasıl dayanacak o anne !!!