Arkadaşlar ben karar verdim. Bu saatten sonra bazı konularda benimle aynı fikirde olmayan hiçkimseyle konuşmayacağım. Hoşlanıyor veya arkadaşım gibi görüyor olsam bile.
Terapistim bana baktı ve şöyle dedi:
"Sen aşırı düşünen biri değilsin. Sen, düşünmeyi bırakabilecek kadar hiç güvende hissedememiş birisin." Uzun bir süre hiçbir şey söyleyemedim.
Çünkü bazı cümleler insanı susturur.
Conselho mais doloroso da vida adulta: se você precisa abrir mão de alguma coisa pra crescer, faça. Porque a gente nasceu sozinha e vai morrer sozinha. Abandonar o que faz mal mesmo gostando do que faz mal, seja relação, ambiente, hábito. É o que é. Não tem como fugir.
Geçen gün evlenip başka şehire yerleşen bi kadınla konuştum. Alışabildiniz mi diye sordum? ‘sanki aslında hep buraya aitmişim de evime dönmüşüm gibi çok huzurluyum’ dedi. Sağlıklı bir ilişki böyledir işte… İnsanın kalbine huzur, ruhuna sükunet verir.
“İnsanın parası gitse çalışır yerine koyar, eşyası kırılsa yenisini alır. Ama o bir hiç uğruna harcanan uykusuz gecelerin, sırf ‘iyi olsun’ diye yutkunulan haksızlıkların, ince ince işlenen o emeklerin dünyada telafisi yok. Boşa giden emeğimin arkasından kimseye beddua etmiyorum ama helalleşmiyorum da; çünkü onlar benden sadece zamanımı değil, insanlara olan o tertemiz inancımı da çaldılar.”