Sakin kalmak ya da bedenin yorulduğunu farkt edip dinlenme pozisyonu almak. Hiçbir şeyin sağlığından önemli olmadığını fark etmek çoğu zaman zor ama kıymetli.
Biz okutulmayan, erken yaşta evlendirilen annelerin kızlarıyız. Oku altın bileziğini koluna tak kimseye muhtaç olma diyerek büyütüldük. O yüzden bizim için okumak evlenmekten çok daha kıymetli.
Maddi anlamda kendimi toparlayıp terapiye başlamam lazım yeniden. Yarım kalmış olduğunu o kadar çok hissediyorum ki. Terapi sonrası ferahlığa ihtiyacım var bu aralar.
Bazen bir insandan medet umuyoruz farkında olmadan. Sonra bir şey oluyor, pat suratına çarpıyor, kimden ne isteyeceğini hatırlıyorsun. Ol deyipte olduracak insanoğlu mu?
Büyükler ne güzel demiş "Allah şaşırtmasın." İnsanoğluna da boyun eğdirtmesin. Amin vessselam.