Çok zor yollardan geçtik
Yolun yarısına geldik
Şimdi diğer yarısı kolay olmayacak ama
Beraberken korkmuyoruz…
Yardım istemek pes etmek değil bunu öğrendik birbirimizden..
O canını sonuna dek taşıyan,O
Her halini korkmayıp yaşayan,O
Günü geceye götürüp yine getiren , O
Her vagonu şiire konu bi tren , O
Ve der ki sen anlamım ol…
Onunlayken….(hüngüvleyken)
Anlamıyorum bu insanları
Ben gözlerine bakarken içinde kayboluyorum nefes alma düzenim değişiyor ellerine dokununca kan akışıma birşeyler oluyor
Kokusunu alınca beynim iptal oluyor
Arabada olsa yanımda yola bakıyorum da
Aklım ruhum onun kokusunda
Nasıl kıyıyorsunuz nasıl??
Hayatımdan çıkınca dünya üstüme yıkılıyor
Yok yok mecazen değil ha gerçekten
İlla bir B*k oluyor
Bu seferde çıkmaya çalışıyorsun
Kutada büyük hissediyorum
:))
Ya üstümüze toprak atacaklar
Yada topraktan daha kötü şeyler olacak
Anlamıyorum yada anlamak istemiyorum
Burası olmazsa aç dünya haritasını gözünü kapat istediğin yere gidelim diyorum
Gülüyor saçmalama diyor
Bence çok mantıklı bir fikir