Eskiden erkekler kadın etkilemek için emek verirdi. Günler öncesinden plan yapar, en güzel gömleğini giyer, çiçek alır, saatlerce yol giderdi. Şimdi üç mesaj yazıp cevap biraz geç gelince ben uğraşamam diyorlar. Kimse kusura bakmasın ama ben çağın kadını değilim.
Kendime hazırladığım her şeye özeniyorum. Bir kahve içeceksem bile fincanını seçer, sunumunu yapar, keyifle oturup içerim. Yemek yapacaksam gelişigüzel değil, sanki sevdiğim bir misafire hazırlıyormuş gibi hazırlarım. Çünkü insanın kendine gösterdiği özen, kendine verdiği değerin en güzel göstergesidir. Sürekli başkalarına sevgi vermeyi öğreniyoruz ama çoğu zaman kendimizi unutuyoruz. Oysa insan önce kendine nazik olmalı, kendine iyi bakmalı, kendini önemsemeli. Kendinizi sevmenin yolu bazen büyük şeylerden değil, kendinize ayırdığınız birkaç huzurlu dakikadan geçer.
Ben affederim böyle bir insanım. Defalarca hata yapmana rağmen her şeyini görmezden gelirim, ama bir gün giydiğin kazağın rengi kötü diye hayatından çıkar giderim, sen ahmak bir insansın meseleyi kazak sanarsın :)
Gerçekten isteyen insan zaman yaratır, merak eder, yanında olur. Eğer sürekli acaba ne hissediyor diye kendini sorguluyorsan, aslında cevabı çoktan almışsın demektir. Seni seçmeyenin peşinden gitmek yerine, seni zaten seçmiş olanı fark edecek kadar kendine değer ver.