Türk sineması, Türk edebiyatı, Türk siyaseti, Türk ekonomisi, Türk geleceği, Türk insanı. Ötesi bizi ilgilendirmiyor. Türk değilseniz ait olduğunuz devlet ve millet sizinle ilgilensin. Üç lafınızdan üçü Türk değilse Türk'ten size fayda, destek, para, vefa yok.
Partisiz ve hatta bazı parametrelerde düzelme görmezse sandığa gitmemeyi düşünen bir seçmen olarak bir talebimi dile getirmek istiyorum.
Bu ikinci ihanet süreci ilkinde olduğu gibi yıldırma politikası güdüyor. Akıl almaz işler oluyor, laflar ediliyor. Hiçbir karşılığı, bedeli olmuyor. Dayatan dayattığıyla kalıyor, 600 simsarın içinde 400'ünü ikna eden keyfine göre Türk'ün servetini pay edebiliyor.
Üstelik bu defa daha tecrübeliler. Simsar düzeninin kuklalarını kolayca transfer ediyor, vatandaşlık vazifesini yerine getirip devletin vazifesini yerine getirmesinden başka beklentisi olmayan milyonlarca Türk'ü "ne yaparsam nafile" fikrine getirmeye çalışıyorlar.
Böyle bir ortamda haklı olmak anlamsızdır. Haklı ve güçlü olmak icap eder. Bir bayrak rüzgar beklemiyor - rüzgar var, bayrak açmak gerekiyor.
Bu manzarada ittifak lafları dahi anlamsızdır. İttifak matematiği bu süreci durdurmaz. Yılgın milyonlara yeniden azimli ve heyecanlı olmak için bir gerekçe sağlamak şarttır. Bunun da yolu Türk milliyetçisi partilerin birleşmesidir. Siyasetten uzaklaştıkça fark ediyorum, milliyetçilik iddiasında bulunan muhalif partilerin ayrı partiler olmasının gerekçesi yok. Ya bu gerekçeleri sunsunlar ve kavga etsinler ve biz taraf olalım ya da ittifak, işbirliği gibi siyaseten anlamsız lafları bırakıp birleşsinler.
Müsavat Dervişoğlu ve İYİ Parti bu birleşmenin doğal adresidir. Başka fikirde olanlar mutlaka vardır ama onları ikna etmek yahut onlar tarafından ikna edilmek mümkün. Yeter ki bu konuşulsun - hatta parti başkanları kamuoyu önünde, canlı yayında konuşsunlar. Pazarlıklarını da böyle yapsınlar. En azından kişisel pazarlığına milliyetçileri ve milliyetçiliği vasıta edenlerden tiksinenlerin kafasının yeniden partilere dönmesi için bir vesile olur. O tür pazarlıkları halen yapmaya devam edenlerin de partiler üzerindeki vesayeti kırılır.
Düşmanın saldırması hiçbir zaman büyük tehlike değildir. Biz Türkler tarih sahnesine çıktığımız andan beri çevremizin düşmanla sarılı olmasına alışığız. Ancak dost safların bu kadar isteksiz, bıkkın ve şüpheci olması varoluşumuza bir tehdittir. Eninde sonunda Türk milliyetçiliği iktidar olacak - bu kadar kötü yönetilen ve hikayesiz kalmış devlet ile milleti ancak Türk milliyetçiliği toparlayabilir. O iktidara giden yolda, bugün en azından ikinci partinin milliyetçi olması mümkündür, yeter ki siyaset yapmayın, milliyetçilik yapın ve kafaların size dönmesini sağlayın.
Yalnız baraj geçmek, yalnız yarın ne yapacağı meçhul tiplerin vekillik hesabına hizmet etmek adına parti kurulmaz, idame ettirilmez, oy istenmez. Zira o ticareti daha iyi yapanlar varken küçük aktörün kimse yüzüne bakmaz. Bizi büyük aktör haline getirin, iktidar hesabı yapalım artık. Pençelerimiz duvar yumruklarken dağılıyor, dişlerimiz çenemizi sıkarken ufalanıyor. Şu günlerde sessizce yeminler eden milyonlar bırakın da kavgada, mücadelede, bir mukaddes nöbette yıpratsınlar kendilerini; sefilliklerine dövünerek değil.
Once upon a time, when powerful nations wanted to strike enemies far away, they didn’t fire missiles—they sent Australians, who were considered cheaper, less useful, and more expendable. Rockets were invented when people finally realized Australians were utterly useless idiots
Bir grup insan gece uyumadı, gündüz yemek yemedi. Mesafeleri sürünerek aldı, tehlikeleri kıpırdamadan göğüsledi. Bu sayede Türkiye Cumhuriyeti, civarda kendi sınırını çizen tek ülke oldu. Tam olarak bu yüzden civarda her ülke karışıyor, o ülkelerden kaçıp Türkiye'ye sığınmak için can atıyorlar. Ancak Türkiye, AKP'ye rağmen Türkiye bunları yaşamıyor. O "bir grup insan" sayesinde.
Aklı başında her Türk, o "bir grup insan" aklına düşünce bile ayağa kalkar. Onlara çok şey borçluyuz. Tam olarak bu yüzden ayağa kalkıyoruz - hem birbirimize hem düşmanımıza o borcun farkında olduğumuzu hatırlatıyoruz. Alıştığımız konforun neye mâl olduğunu hatırladıkça onu bizden alamayacaklarını biliyoruz. Fırsat bulsa Türkiye'yi mezbeleliğe çevirecek Neşe, bu yüzden rahatsız oluyor.
"Aman Nazi olmayalım" diye panik atak geçiren Almanlarsa, 15 yaşında kızı istismar eden göçmenlere ceza vermekten bile korkuyorlar.
ODTÜ bir devlet üniversitesi. Yalnız 2025 yılında 6 milyarlık bir parayı doğrudan hazineden aldı. 2026 yılında 8.5 milyardan fazla para alacak, 7.1 milyarı doğrudan hazineden verilecek.
Bu para Türk Milleti'nin cebinden çıkıyor. Asgari ücretlinin çocuğuna aldığı gıdadan senin giydiğin kıyafete, aldığın maaştan oturduğun eve her şeyde vergi var. Bunlar toplanıyor, bir bütçe ortaya çıkıyor ve devlet üniversiteleri bundan payını alıyorlar.
Bu sayede mesela hocalar maaş alıyor, amfilerde kalorifer yanıyor, çimler biçiliyor, bahar şenlikleri düzenlenebiliyor. Türk Milleti kendi mühendisini, sosyologunu, öğretmenini, mimarını yetiştirsin diye hepsi.
Sonra ne oluyor? Birisi ODTÜ'ye giriyor, Türk bayrağına saldırıyor, Türk sembolü olan bozkurt işareti yapanları tehdit ediyor, yoldaşlarıyla birlikte ODTÜ'nün var olmasını, o etkinliğin orada yapılmasını temin eden Trük Milleti'nin evlatlarını dövüyor, hastanelik ediyor.
Bu iş solculuk molculuk işinin ötesinde. Burada açıkça parazitik yaşam süren bir form var. Türk Milleti'nin kesesinden beslenip ona saldıran, ona düşmanlık eden bir form. Benim cebimden çıkan parayla faaliyet sürdüren üniversitede başka faaliyet yapılmasının gerekçesi ne? Rektöründen YÖK başkanına hesap soruyorum. Benim kesemden çıkan paradan yalnız Türk milletinin evlatları eğitim görsün diye buraya ödenek verildi. Parasını verdiğim arsa, çimen, stadyum - bunların üzerinde işi eğitim olmayanın ne işi var?
Alanı temizledik diyebiliyorlar, ODTÜ bilmem kime mezar olacak diyebiliyorlar. Eğitim faaliyeti sürsün diye finanse ettiğimiz kurumu örgütlü bir şekilde toplu mezarlığa dönüştürmek isteyen bir grup var. Hadi rektör kör, YÖK kör, savcılar da mı kör? Bunları omuzlarımızda neden fuzuli yere çekiyoruz?
Hak, katil ve tecavüzcüleri önder belleyip dostlar alışverişte görsün diye cırtlak sesle slogan atarak aranmaz. Böyle aranır. ODTÜ'de bu tipin ne işi var?
Türkçe konuşmaktan aciz insanlar suçu Türkçede buluyorlar - ister dinci ister topçu. Şu güzelim dilin her yüksek kültür dili gibi kendine has üstünlük ve zayıflıkları vardır. Fakat ancak İngilizce, Latince, Grekçe, Sanskritçe, Arapça gibi devlerle mukayese edilebilecek çok katmanlı, çok boyutlu, elastik bir yüksek kültür dilidir.
Bu dilin inceliklerine hakim olmayan, dağarcığı ve grameri zayıf olduğundan zihni de zayıflamış bir yığın var. Creole nevinden bulamaç bir dil konuşuyorlar - plazada, televizyonda, sahada, sosyal medyada. Sonra suçu atlasları dönüştürmeyi başarmış bir dilde buluyorlar.
Kendine muhafazakar diyenlerin de Kemalist diyenlerin de başka türlü ad verenlerin de dile dair konuştuğu hemen her şey var ezberden beylik laflar. Okumuş yazmış, kültürün tepesiyle haşır-neşir olmuş insanlar artık ekranda, vitrinde değil. Böyle bir ortamda yarım akıllı çeyrek eğitimli tiplerin kendilerine toz kondurmayıp suçu Türkçede bulması gayet beklendiktir.
Lütfen dilinizi gitgide sığlaşan dijital furyaya kurban etmeyin. Özüyle, ödüncüyle, eskisiyle yenisiyle çok iyi anlayın, özümseyin, kullanın. Ne kadar çok kelime ve gramer kuralını tabii bir şekilde kullanıyorsanız zihniniz o kadar genişler.
Ege’nin şehadetinden sonra bir silah arkadaşı bize ulaştı. Adı bende saklı olan o yiğit subayımız, hakiki bir Türk askeri olduğunu şehit olan silah arkadaşına vefasıyla gösterdi. Ege’nin kahramanlığını anlattı önce: Bu çocukların sevgilisi nişanlısı var, ben gireyim diyerek o mağaraya girmeye gönüllü olmuş.
Sonra, şehadetinden kısa bir süre önceki sohbetlerini aktardı. Bizim videolardan bahsetmişler de “şehit olursak Bahadır abi bizi anlatır belki” demişler. Tek derdi hatırlanmakmış - o dağın başında bize harcayarak geçirdiği gençliğine karşılık tek talebi bu.
O günden beri sık sık Ege’yi anıyorum. Bu gençlerin eylemine sağlık problemi nedeniyle bedenen katılamasam da kalbimle katıldım, biliyorlar. Çok güzel bir iş yaptılar, şehidin tek talebi unutulmamaktı çünkü.
Şimdi bu kadar güzel bir adamın hatırasına sahip çıkanları suçlu, suçlu olduğu kanunen sabit bir adamı da adı parka verilmeye layık kültürel bir ikon olarak gören bir zihniyet var. Türkiye bir karar verecek: Tertemiz yüzlü ve iliğine kadar fedakar Ege ve ona sahip çıkanlar mı, ömrü iç mihraklık ve suçla geçip ona özenenlerin ikonu olmuş şahıs mı?
Adını kasten anmıyorum, kutsalın ayağa düştüğü şu günlerde benim kutsallarım var. Şehidimle ayak takımını aynı yazıda anasım gelmez.
Milletin bir meselede aydınlanacağını, gelişeceğini, dönüşeceğini söylediğimde yahut dilediğimde, ekseriyetle kendisine milliyetçi diyen arkadaşlardan "olmaz, Türk milleti akıllanmaz, düzelmez, ders çıkarmaz - özetle bu milletten bir şey olmaz" lafları geliyor. Bunu hayretle izliyorum.
Bizden bir şey olmayacaksa bırakalım; düzelmeyecek bir işe dair "düzelmez" diye yorum yapmak bile lüzumsuz. Sizin bu kadar öfkeyle kendi milletinize sövmenizi tasvip etmesem de anlıyorum. Ama siz de şunu anlayın: Öfkeniz, bir ilgi/aidiyet iması içeriyor. Umursamasaydınız böyle konuşmazdınız. Bu umursamayı öfke boşaltmanın vesilesi yapmayın, çok daha büyük ve kıymetli işlerin temelinde o umursayış yatar.
Umursayın ve kendi kendini gerçekleştirme ihtimali yüksek olan "kötü" kehanetlerden uzak durun. Bu milletten her şey olur. Bize hasta adam dedikleri günlerde, bugün yaşadıklarımızdan çok daha ağır rezillikler yaşıyorduk. Üstelik bugün sahip olduğumuz eğitimli, yüksek nitelikli nüfusun yüzde birine bile sahip değildik. Mucizeler başardık. Şimdi bizim omzumuzdaki vazife mucize başarmak bile değil. Aldığımız eğitime - yalnız bilimsel eğitime değil, ahlaki eğitime layık olmak. Anamız babamız bizi bugünler için doğurdu, büyüttü.
Türk'ten bir şey olmaz diyerek Türk milliyetçiliği yapılmaz. Türk'ten her şey olacak kardeşim; cumhurbaşkanı olacak, genelkurmay başkanı olacak, bakan olacak, milletvekili olacak, BM Genel Sekreteri olacak, Nobel komite üyesi olacak, farklı dillere çevrilme rekoru olan yazar olacak. Oldu, yine olacak. Olmadıysa, artık olacak. Ama olacak, bu kadar basit.
Oldurmanın yollarına kafa yor, aptal dedikoducular gibi kendi milletinin gıybetini yapıp kendini aşağılama.
Yalova'da, malumunuz, "biz aşiretiz" diyen bir grup insan bir Türk ailesine saldırdılar. Unuttukları bir şey var, biz aşiret değiliz. Milletiz, şu sıralar aşiret işgali altında olsa da kurtaracağımız bir devletimiz var. Tarih boyunca milletler, aşiretlere her zaman üstün gelmiştir. Ağasının köpekliğini edip onun lütfettiği kadar yaşamayı marifet sayıp övünenlerin Türk Milleti'ne meydan okuması yetmedi mi?
Ne zaman "aşiret kanunu" çıkacak? Ne zaman Türkiye Büyük Millet Meclisi, terörist tatmin etme komisyonlarından kurtulup gerçek sorunlara eğilecek? "Ben aşirettenim" demek, vatandaşlık sözleşmesini tek taraflı feshetmektir. Medeni olmaya direnen bu örgütlü yığınları ne zaman suç örgütü olarak değerlendirip gereğini yapacağız?
Aşiret ne demek? Ağalık rejimi demek, bir ağanın tabiiyetinde olmak demek. Onun için bedava ırgatlık yapmak, karşılığında korumasına mazhar olmak demek. Anayasadaki angarya yasağından başlayarak sayısız kanunu ihlal eden yapılar bunlar. Bir jandarma çavuşunun bunları önüne katıp, aşiretler için açılmış özel kodeslere doğru süreceği günü bekliyoruz.
Bütün teröristlere af var, şefkat var, temsil var. Yalnız bildiğini dosdoğru söyleyen ve Türk Milleti'nden başkasına sadakat duymayan milliyetçilere düşmanlık ediyorlar. Yalnız biz mimliyiz, sakıncalıyız, kötüyüz bunların gözünde.
MBD ile ÇHG "ALÇAK" başlığı ile yayında!
https://t.co/A6ShWuWbNd
📌"Şu an Türk Meclisi’nde Türklüğe savaş açılmış halde."
📌"Türk yasalarına göre terörist öldürülür, özür dilememizi bekliyorlar."
Kürtçülük, Kürt kızı öldürülünce herkesi sus-pus edip aşiret düzenine halel gelmesin diye uğraşmaktır.
Türkçülük medeni yaşam talebidir. O yüzden Narin’i, Rojin’i biz sahiplenir, katillerini biz cezalandırırız.
Bizim iktidarımızı en çok Kürtler istemeli. Ağalarından ancak öyle kurtulur, diktatörlerin hesaplarında bir istatistik olmaktan ancak öyle çıkarlar.
Sizi mezatta en yüksek fiyatı verene satmaya kalkanlara oy verdikçe gördüğünüz muamele ortada. Bu coğrafyada medeni bir ülke kurmayı başaran yegane ideoloji Türk milliyetçiliğidir - buna düşmanlık ettiğinizde biz hiçbir şey kaybetmeyiz, siz her şeyinizi kaybedeceksiniz.
Bir ülke en büyük gücünü yeraltı kaynaklarından, stratejik silahlarından vs. değil, zor zamanda onun için kendini ateşe atabilecek vatandaşlarından alır. Ülkesi için her türlü fedakârlığı yapmaya hazır insanların çocuklarını otobüs duraklarında havaya uçurmuş bir teröristin adına mecliste slogan attırırsanız, bu ülke için bedel ödemiş yahut bedel ödemeye hazır kitlelerin aidiyet duygusu ile ondan hasıl olan fedakârlık arzusunu dinamitlemekten başka hiçbir sonuç alamazsınız. Zamanı geldiğinde milletleri tarih sahnesinde tutacak ya da indirecek şeyin bu insanların varlığı ya da yokluğundan ibaret olduğunu kimse unutmasın.
@eharfi_ters Üzerlik otu, Konya Emirgazi de züellik de derler. Duvarlarda asılı olur, hasta olan evde kurutulmış tohumu sobanın üzerine ufalanır, yanar ve dumanı eve yayılır. Nazardan kötü ruhlardan korduğuna inanılır.
Bu megalomana normal insan muamelesi yapıyorlar. Vatanın kaderine bu ruh hastasını ortak ediyorlar. Terörsüz Türkiye dedikleri işte bu: bir bebek katiline, tecavüzcüye, uyuşturucu tacirine memurunu aşağılatan bir ülke. Biz “Onurlu Türkiye” istiyoruz!
@mustafamedhi Mustafa hocam Balkanlarda yaşananları gördükten sonra Anadolu'nun homojen bir Türk yurdu olması için yapılanlar, Tehcir ve mübadele bu kapsamda değil midir sizce? Ama bize yapılan zulümlerin unutulduğu fikrine katılıyorum, hatta unutma konusunda bizden ötesi yoktur sanırım.