Sevdiğimiz biri bizi kırdığında aslında iki şey birden kaybederiz: Onu kaybederiz, üstüne bir de onun gözünde gördüğümüz kendimizi. Bazı hayal kırıklıklarının bir ayrılıktan uzun sürmesi bundandır.
Yasını tutamadığımız şey, bizi sessizce yönetmeye devam eder; yasını tutabildiğimiz şey ise yavaşça bizim olur, bir parçamıza dönüşür. Hayal kırıklığını göğüsleyebilen insan, dünyayı er ya da geç olduğu gibi kabul eder.