İkiyüzlülük yapacaksın, laf taşıyacaksın, dedikodularınla ortalığı karıştıracaksın, üstelik kendini kurtarmak için bir de yalan söyleyip gerekirse iftira atacaksın... Sonra da her yerde "Benim kalbim temiz," diye gururla dolaşacaksın, öyle mi? Hadi oradan!
Üstümde çok değişik bir sakinlik var. Kafamın içinde kıyamet kopuyor ama sakin sakin duruyorum. Hiçbir şeyin yolunda gitmeyişini mi kabullendim, yoksa sinir krizi öncesi sessizlik mi ayırt edemiyorum.
Benimle derdi olan benimle konuşmuyor. Gidip benden başka herkesle konuşuyor. Ama mesele ben değilim zaten, yaptığı gıybetin karşısında baş sallayanların ilgisi. ‘Doğru diyorsun’ diyenler, şakşaklayanlar… Bazı insanlar gerçeği değil, kendini haklı hissettiren kalabalığı sever !
Yatın kalkın, iyi bir insana denk gelmek için dua edin. Artık kimin iyi olduğunu anlamak gerçekten çok zor. 'Eğitimli' diyorsun, cahil çıkıyor. 'Ahlaklı biridir' diyorsun, karaktersiz çıkıyor. 'İyi aile' diyorsun, iyiliğe dair nasibi yok. Henüz görünüşün, yaşantının, geçmişin, sahip olunan kimliğin referans sayılabileceği bir devirde değiliz. Çıkarlar söz konusu olmadan ve menfaatlerle sınanmadan kimsenin gerçek yüzünü göremediğimiz bir devirdeyiz. Herkes çıkarı kadar iyi, menfaati kadar vefalı..