Hep koşa koşa gittim.
Vaktinden önce varırsam kıymeti olur diye düşündüm.
Sonra anladım ki fazlasını verdiğin hiç bir yerde kıymetin bilinmiyormuş.
O yüzden koşmayı bırak, yürümüyorum bile.
Ben kimsenin karşısında hazır ol da durmadım. Benim babam itin köpeğin karşısında boyun büküp yalvarayım diye büyütmedi.. Gücümün yetmediğini bilsem dahi gözümün gördüğünden zerre korkmam.