Olric'e durmadan, baharı göreceğimizi söylüyorum. Sarayın soğuk duvarları arasında geçirdiğimiz günler sona erecek. Bu günlerin sonu gelecek, bunu hissediyorum.
Yeter ki mutlu etsin papatya herkesi, Kimin umurunda?
Onun kendi dünyasında ölüp bitmesi...
Sorsan herkes âşık cancağızıma,
Amma velakin-
Koparırken dalından hiçbirinin titremez elleri.
Bugün kötüyüm
Hava kasvetli ve yağmurlu
Aylardan haziran oysa
Güneşi doğmasını beklerken Bir rüzgar sızıyor penceremden
soguk odama. "üşüyorum" diyebilsem keşke
Keşke büyümek bu kadar zor olmasa
Haziran 2026
"İnanmaya ihtiyacımız var; berrak gökyüzüne, çimenlere, kuş seslerine inanmaya ihtiyacımız var. Muhabbete, aşka ve sevgiye, yarınlara inanmaya ihtiyacımız var. Bize tekrar inanmayı hatırlatacak cümlelere ihtiyacımız var.."
"Zarafetin yenilgi, gürültünün marifet sayıldığı bir devrin çocuklarıyız. Ar perdesi yırtıldı, merhamet dilsizleşti; bu hengamede sadece 'insan' kalabilmek bile artık başlı başına bir devrim."
"Sarsılmaz düşüncemdir; incitecekse dokunmamalı, renk katmayacaksa dahil olmamalı, anlam bulmayacaksa konuşmamalı. Birinin hayatında varlığının güzelliği yoksa kuru kalabalığın bir önemi yok. Güzel olan dert olmak değil, dert almak..."
-Ne oldu ki, saatlerdir oturmuş, Kıpırdamadan duruyorsun?
Kaygılar içindeyim,
Beni aşıyor her biri,
Ve ilk kez bu kadar
Düşünceli
Tekrarlayacak mıyım,
Hayatım boyunca ben,
Yapıp ettiklerimi?