Her dönüşte aynı koku, aynı rüzgâr… ne kadar değişirsem değişeyim, Kayseri hep aynı kalıyor; tanıdık, sakin, benim gibi.”Sanki şehir bile kendi geçmişini düşünüyor gibi.”
Huzurluysam kimsenin ahını almadığımdan
Gülebiliyorsam kimsenin gözyaşının sebebi olmadığımdan
Mutluysam kimsenin ardından bakmama sebep olmadığımdan
Ve şimdi yalnızsam kimsenin istediği gibi olmamamdandır
"Geçeceğini biliyordum, iyileşeceğimi de.
Güleceğimi, merhametimi hiç kaybetmeyeceğimi,
duvar gibi dimdik duracağımı da…
Ama heyecanımı ve güvenimi kaybedeceğimi hiç düşünmemiştim."
https://t.co/QH4pbOYqFz
Çok güzel bir söze denk geldim, diyor ki:
"Bir insanın kendisine yapacağı en büyük kötülük, kapasitesine denk olmayan insanlarla ve ortamlarda vakit geçirmektir. İlber Ortaylı'nın da dediği gibi: 'Seni geliştirmeyen, sana yeni bir şey katmayan kalabalıklardan uzak dur. Boş muhabbet ruhun katilidir. Dostun senden akıllı olmalı.'"
Binamızda 10 yaşlarında bir kız çocuğu var. Beni her gördüğünde “Ayşe abla çok güzelsin”, “Saçların çok güzel olmuş”, “Kıyafetin sana çok yakışmış” diyor. O kadar içten söylüyor ki… Belki de dünyayı gerçekten çocuklar yönetmeli. 🤍
Sen garip bi kadınsın, hiç vazgeçmesini bilmezmisin ? Onca acina rağmen gülüyorsun, hiç sevilmemissin ama sevmekten vazgecmiyorsun, kirilsan kandirilsanda insanlara güzel bakmayı birakmiyorsun, bazı kadınlar çok naif içi enkaz, dışı çiçek bahcesi..